τούτῳ δὲ αὐτῷ θαυμαστήν τινα κόσμου λαμπρότητα σωτή- >ριος προσήγαγε λογισμός· λέγω δέ, ἔνδοθεν πίστις ἀνθρώπων >παντὸς τοῦ περιβόλου τοῦ κυριακοῦ ἀνθοῦσι στεφάνοις τετιμημένη 6ff aus dem Buch des Dalmatios; vgl. oben S. 2, 11 — 11ff vgl. die Schilderung der Grabeskirche Eus. V. C. III c. 34ff — 27 vgl. Constantins Rede a. d. heil. Versammlung (= Or) p. 187, 19 (Heikel) AI A2 (von Z. 5 λόγος an) H V1P3 M2P1P2 1f ὁ πανεύφημος βασιλεύς A1 4 ὧδέ—S. .54, 24 > A1 ist aber von A2 nach Schluß von Buch III nachgetragen (vgl. für die näheren der HS) 5 ἁγίαν > H 6 ἀποιΐαν Ps | εὐποιίαν τῶν ἀνθρώπων τῷ γένει P2 11 τὸ > V1P3 | τούτου) τοῦτο P3 13 ἀρχομένους M2P1P2 17 πορείας M2 18f δύο καὶ δέκατον P1 δύο καὶ δέκα τὸν M2 21 ὁ τεχνίτης A2 οὐ τέχνη τις d. übr. HSS 22 πίστιν] κρίσιν M2P1P2 24 ἁγνοῦς H 26 τούτῳ V1 τοῦτο d. übr. HSS | αὐτὸ HM2P1P2 26f σωτηρίου H 27 λέγω Balf.] λόγω HSS 28 κυριακοῦ + οἴκου A2 | τετιμημένη] πεποικιλμένη H >ἀθανασίας καρπὸν ἀθροίζουσα ἁγνοὺς τόνους τῆς ζωῆς >ἀνθρωπείας εἰς φανερὸν ἄγουσα ἐπιφανεῖς καθίστησιν. >ἐντεῦθεν ἡ ἔξωθεν οὐράνιος δόξα ἐστεμμένη τοῦ αἰῶνος ἀεὶ >μένου μᾶλλον δὲ φυομένου βραβεῖα ὑπογράφει, καὶ τραφέντα >τοῦ προσήκοντος ἐπαίνου ἅπασαν τοῦ αὐτοῦ ἔργου τὴν τελεσιουρ- >γίαν κοσμεῖ.

ὁ δὲ αὐτὸς οὑτος ὁ κυριακὸς οἶκος ὑπὸ δύο μόνων >φυλάκων φρουρεῖται· καὶ φόβος μὲν θεῖος πρόσεισι τῇ ἐνίων ἐννοίᾳ >σωφρονιστήριον, πάρεστι δὲ ἀεὶ καὶ τοῖς εὐ φρονοῦσιν ὁ πρὸς >θεῖον ἔπαινος τῆς συνέσεως βραβεῖον· τούτων γὰρ ἐκατέρων >μένων τοῖς προθύροις τοῦ ἀγιωτάτου τόπου δικαιοσύνην μὲν αἱ >ἀναπεπταμέναι δέχονται, αὕτη τε εἴσω οἰκισθεῖσα μένει ἀκήρατος, >δὲ ἀδικίᾳ οὐδὲ θέμις ταῖς θύραις προσελθεῖν, ἀλλὰ ἐξόριστος >τοῦ τόπου ἐκκλείεται.

ταῦτά με, ὠ τιμιώτατοι καὶ παντὸς ἐπαίνου >ἄξιοι ἀδελφοί, τὰ πράγματα οὕτω σαφῆ εἰς τὴν τοῦ ἀϊδίου καὶ >νάτου φωτὸς λαμπρότητα ἤγαγεν, ἵνα μὴ πόρρω με >τις ἴσως τῆς ψυχῆς πίστις ἀπεργάσηται τῆς ἀληθείας ἀνάρμοστον.

>Ἀλλὰ τί πρῶτον διαβεβαιώσομαι; πότερον τῆς εὐδαιμονίας τὸν >τύπον, ἥτις εἴσω τοῦ στήθους τοῦ ἐμοῦ συνειλημμένη λανθάνει, >τὰς θείας εὐεργεσίας τὰς περὶ ἐμὲ ὑπὸ τοῦ παντοδυνάμου θεοῦ, ἐξ >ὧν τὸν ἀριθμὸν πολλῶν ἔργων ἱκανὸν γοῦν λέγειν † φανείη >ὡς τὴν ἐμὴν μετριότητα ὁ αὐτὸς ἡμέτερος θεὸς καὶ πάντων >μάτων πατὴρ εἰκότως ἑαυτῷ κατεδουλώσατο.

πιστεύετε, ὠ τι- >μιώτατοι ἀδελφοί, προσλαμβάνοντες ἀκέραιον πίστιν τοῖς >εἰ καὶ τὰ μάλιστα ἡ ἐμὴ διάνοια τῶν θείων εὐεργετημέτων >σθεῖσα εὐδαιμονεῖν δοκεῖ καὶ ἀπὸ τ〈οι〉ούτου πράγματος ἐξόχους >νους πληρῶσαι δύνασθαι φαίνεται, ὅμως, ὅπερ τῆς ἀληθείας ἡ πίστις >ἐναργῶς δείκνυσιν, οὔτε φωνὴ οὔτε γλῶττα τῷ προστάγματι >διανοίας ὑπουργῆσαι ἀρκοῦσι κοὶ μάλα εἰκότως.