>Τίνος τοίνυν ἕνεκα καὶ νῦν πάντων τῶν Μνῶν οἱ δῆμοι τὸ >οὐράνιον μὴ καθορῶντες φῶς καὶ τοῦ ἐνδοξοτάτου ὁσίου >νοῦντες, τὸ γήϊνον ἐπιζητοῦσιν οὐδεμίαν ἴχον ὑπόστασιν >οὐδὲ φαιδρότητα ἁγνῆς λαμπρότητος οὐδὲ δυναστείαν τῆς >θεότητος;

ὢ ἀναξίου δράματος· ἔτι καὶ νῦν μηδὲν ἐλλείποντες >τῆς ἀσεβείας μηδὲ πρὸς τὸ δέον ἀφορῶντες, ὑπὸ τῆς ἀθλίας πλάνης >καταπίπτοντες οὐχ ὁρῶσι· καὶ τοῖς ῥυπαροῖς τούτοις ἔργοις >τοῦ κόσμου τὴν λαμπρότητα οὐ παύονται μιαίνοντες, δηλαδὴ ξύλον >καὶ λίθον καὶ χαλκὸν καὶ ἄργυρον καὶ χρυσὸν καὶ ταύτας τὰς γηίνας ><ὕλας> εἰς τὸ προσκυνεῖν καθιδρύντες καὶ ἀπὸ τούτων ἐλπίδα >ζωῆς ἐπαγγελλόμενοι, ναοὺς αὐτοῖς μετὰ ἐπισήμου κόσμου >μοῦντες καὶ ἀπὸ τούτου οὕτως αὔξοντες αὐτῶν τῆς >τὰς προσθήκας. ἐπειδήπερ τὸ μέγεθος τῶν οἰκοδομημάτων ὑπ’ αὐτῶν >γενομένων ἄξιον τῆς ἑαυτῶν ὄψεως παρέχεται τὸ θαῦμα.

ὁπότε >τοίνυν ταῦτα ποιεῖν δοκοῦσι, σαφῶς νοεῖται, εἰ καὶ τὰ μάλιστα >οὐκ αἰσθάνονται οὐδὲ ὁρῶσιν ὑπερηφάνως, ὅτι τοῖς ἑαυτῶν ἔργοις >αὐχεῖν δοκοῦντες ἁλίσκονται. ἡλίκος τοίνυν καὶ πόσος τε ὁ >ἐστιν ὁ πάντων δυνάστης οὐχ † ὁρώμενος, τίς καὶ πάντων αὐθέν- >της ἐστὶ καὶ κριτής, ὅν τινες αὐτῇ τῇ πεποιθήσει τῆς ἰδίας, >νομίζουσιν, ἀρετῆς <ὑβρίζοντες ἑαυτοὺς> λανθάνουσιν.

αὐτοῦ γὰρ τῇ >διατυπώσει καὶ τὸ εἶδος τοῦ ἡμετέρου σώματος ἔλαβε τὸν ὀφειλόμενον A2H V1P3 M2P1P2 1 ἐπισκιασθὲν HSS 2 τ’ αὐτῆς] ταύτης HSS 5 εἷς] εἰς H | δυνάμενα H | πάντων + τῶν H 6 αὕτως HSS 7 τρόπῳ τοῦ αὐτοῦ λόγου τοῦ ἁγιωτάτου ~ A2 | etwa ὁμιλίαν, <τὴν γνῶσιν> τοῦ Ltz. 9 παρέχει P3 15 ὑπὸ] ἀπὸ P2 | τῆς > V1 18 καὶ ἄργυρον καὶ χαλκὸν ~ A2 19 <ὕλας> 6. 20 ἀπαγγελλόμενοι A2P3 23 γενόμενον HSS | τὸ nachträglich 24 αὐτοὶ] αὐτοῦ M2 26 αὐχεῖν] ἔχειν H 27 ἐστὶν ὁ θεός ~ P2 | ὁ πάντα δυνάστης M2P1P2V1A2 (wo aber corr. in ὁ πάντων δυνάστης), P3 ὁ τοῦ παντὸς δυνάστης und am Rand ὁπάντων H | † etwa οὐχ <ὁρῶσιν οὐδὲ γινώσκουσιν> G. L. οὐχ ὁρῶσιν, ὅστις καὶ Ltz. 29 corr. Ltz. >τύπον, καὶ ἵνα σχῶμεν τῆς ἁρμονίας τὴν ἀκμήν, ὁ αὐτὸς τῶν μελῶν τὴν συζυγίαν ἰσχυροτάτοις νεύροις συνέδησεν, ἵνα ἐν πάσῃ πρά- >ξει τῆς ἡμετέρας σπουδῆς ἀκάματον ἔχοιμεν τὴν ἀκμὴν τῆς >ἁρμονίας. τούτων τοίνυν σωτηριώδει διατυπώσει >των καὶ πνεῦμα ἡμῖν, ἵνα ταῦτα πάντα κινεῖσθαι δύναιτο καὶ >ζειν, ἐνέπνευσε καὶ θέαν τοῖς ἡμετέροις ὀφθαλμοῖς συνεχώρησε >πρός σύνεσιν τῇ ἡμετέρᾳ κεφαλῇ δέδωκε καὶ εἴσω τῆς χώρας >πάσης τῆς διανοίας τῆς ἡμετέρας τὸν λογισμὸν συνέκλεισε.

τοι- >γαροῦν εἴ τις εὖ φρονῶν ταύτης τῆς διατυπώσεως τὸν >σκοπήσειε, τὰ δὲ λοιπὰ παύσειεν, ἃ μήτε λόγῳ μήτε ἀριθμῷ περι- >ληφθῆναι δύναται, ταχείᾶ ἐνθυμήσει καὶ ἰδεῖν καὶ συνιέναι >τὴν αἰώνιον καὶ σωτηριώδη τοῦ ἀθανάτου θεοῦ ἐξουσίαν καὶ >δυνήσεται ἐκεῖνον πλάνης τινὸς χωρὶς † ἄνθρωπος ἐνδῆσαι, ὁπότε >σαφῶς αὐτῷ ἔξεστι καὶ ἰδεῖν πάντα τὰ γεγονότα εἶναι δυνάμει τοῦ >θεοῦ, ὡς αὐτὸς πάντα ταῦτα εἶναι βεβούληται.