τί γὰρ μᾶλλον ἢ ἁγνότης ἄξιον >τοῦ θεοῦ; ἥτις ἐκ τῆς ἁγιωτάτης ὁμιλίας μετὰ τῆς πηγῆς τῆς >δικαιοςύνης προελήλυθε καὶ διὰ πάσης τῆς περιόδου τῆς οἰκουμένης >ἐπλήμμυρε καὶ τὰς δυνάμεις τῶν ἁγιωτάτων ἀρετῶν τοῖς ἀνθρώ- >ποις ἐπέδειξεν, ἅσπερ ἑαυτοῖς πρῶτον ἐχθρὰς νομίσαντες <ἔπαθον τὰ> >τῶν Ἀσσυρίων· οἷς προηγουμένου τοῦ φαύλου παραδείγματος καὶ τὰ >λοιπὰ ἔθνη συνθέσθαι αὐτοῖς ἀνεπείσθη.

ἐν οἷς, ὥσπερ ἡμεῖς >ἰδίᾳ θεωρίᾳ δοκιμάζομεν, τὸ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν θεοῦ θεῖον ὁρῶ- >μεν συνεργεῖν οἶκτον, ὁπότε καὶ καθ᾿ ἡμέραν καὶ κατὰ χρόνους >πολλοὺς ἐξ αὐτῶν πυρώδους μανίας οἴστρ<ῳ ἐλαυνομένους> ὁ αὐτὸς >εἰς τὴν τοῦ σωτηριώδους ἰάματος ἀνεξικακίαν ἐκέλευσεν ἀνή- >κειν. Καὶ οὐδὲ οὕτως τοῖς λοιποῖς τῆς τοιαύτης εὐεργεσίας τὸ >μέγεθος δύναται πρὸς χάριν ἐλθεῖν <διὰ> Τὴν παρὰ ἀνθρώπων >ἄγνοιαν τὴν θείαν δυναστείαν δύνασθαι πάντα λόγον ὑψῶσαι καὶ εἰς >ὕψος ἀρθέντα βεβαιώσασθαι <καὶ> αὖθις καθελεῖν καὶ διαλῦσαι.

ἀλλὰ >μᾶλλον τοῖς ἀνθρωπίνοις πράγμασιν ἐναντίως ἂν ἀπέγη, εἰ <μὴ> ὁ θεὸς >ὁ τὰ πάντα δυνάμενος σιωπηρῷ τῆς αὐτοῦ θεότητος νεύματι πάντα >πράττειν προέθετο. μᾶλλον γὰρ ἂν ἡ τῶν ἀνθρώπων μανία ἐγένετο >συχνή, καὶ ἡ ἀνθρωπεία <αὐθάδεια> οὐκ ἔχουσα πέρας πάσας ἂν τὰς >ψυχὰς ἐπόρθησεν οὐδὲ ἂν τὰ ἄλλα πλεῖστα ὄντα, ἅπερ ἐν τῇ τοῦ κόσμου >ἀναστροφῇ τὴν ἰδίαν λειτουργεῖ τάξιν, ἀναφανῆναι δεδύνηται·

ἀλλ᾿ >ὁμοῦ πάντα μετὰ τῆς ἀγνοίας τοῦ θείου ταχέως ἂν ἀπωλώλει, τοῦ >δὲ φθόνου καὶ τῆς βασκανίας τὸ ἄδικον οὐχ ὡς ἐν ὀλίγοις μεμενή- >κει ἀλλ᾿ οὐδεὶς ἂν ηὑρέθη ταύτης τῆς βασκανίας ἀλλότριος, τῶν θρη- >σκειῶν τὰ γένη παντοίων εἰς τοσοῦτον μεγάλως τε καὶ πλατέως εἰς >τὰς ψυχὰς τῶν ἀνθρώπων διαχυθέντων, ὡς ἀξίως τῇ τούτων αἰσχρό- Α2Η V1P3 M2P1P2 1 τῆς > Α2 3 ἐπαιτούσης P3 | ὄντως ὀυτως V1 οὕτως P3 4 δόξαν τὴν > P2 5 ἢ] ἦν M2 7 πᾶσαν P3 9 ὑπέδειξεν ΗΜ2V1P2 | ἐχθρὰς πρῶτον ~ Α2 | πρότερον Η | πάθει ΗSS 10 ἀσυρίων Η 14 οἰστρουμένης ΗSS (viell. οἰστρουμένου Α2 Zu der Änderung vgl. Eus. V. C. p. 134,7 15 ἀνεξικακία P3 17 <διὰ> G. L. 18 δύνασθαι Von ἄγνοιαν abhängig? Oder Lücke hinter ἄγνοιαν? 19 <καὶ> G. L. 20 <μὴ> Ltz. 21 σιωπηρῷ] vielleicht σωτηρίῳ Ltz. 22 ἡ > P3 | ἐγίνετο ΗP2 23 <αὐθάδεια> G. L. 25 δύναται Α2 26 μετὰ] μεστὰ V1 μὲν P3 | τῆς > Η | ἀπωλώλει Α2 ἀπολώλει d. über. HSS 27 τὸ — 28 βασκανιας > aber am Rand nachgetragen A2 | ὄντως ἐν Α2ΗΜ2P1P2 οὔτως ἐν V1P3 οὐχ ὡς ἐν corr. Friedl. 29 παντοίων Η >d. übr. HSS 30 zu διαχυθέντων vgl. Das zu 24, 29 Angemerkte >τητι τὸ φῶς ταύτης τῆς ἡμετέρας λαμπρότητος >αἠτοῖς ἀεί τ’ αὐτῆς αὐτοὺς στερίσκεσθαι.

οὐδεὶς οὖν λόγος δυνή- >σεται τῶν εἰρημένων τὴν ἐμὴν πίστιν ἀπὸ τῆς ἐμῆς ἐξέλκειν >ἕπεται γὰρ αὐτῇ μηδενὸς φαύλου ἐμποδὼν ὄντος δύναμις τελεία, >ζῶν τῆς ἀληθείας λόγος, εἷς πάντα δυνάμενος, φύλαξ πάντων >μάτων, τῆς ἡμετέρας σωτηρίας κηδεμών. οὑτος οὐν δοκεῖ >τρόπῳ τοῦ ἁγιωτάτου αὐτοῦ λόγου δαψιλεύεσθαι τὴν ὁμιλίαν * τοῦ >ἐλευθεροῦντος διαφυλάττειν καὶ τοῦ φωτὸς τὴν λαμπρότητα ἡμῖν >παρεχειν.