ἀλλ᾿ ἐκεῖνα τὰ >ὑπέρλαμπρα καὶ μέγιστα τῆς αὐτοῦ θεότητος, οἷς ζῶμεν, οἷς οἵτινες τῆς μελλούσης εὐδαιμονίας τὴν ἐλπίδα οὐ μόνον >προσδοκῶμεν ἀλλ’ ὥσπερ τινὶ τρόπῳ ἤδη κατέχομεν;

τί πλέον >τολμῶ λέγειν καὶ μετ᾿ αὐτῆς τῆς μικρᾶς τοῦ λόγου παρασκευῆς, >μὴ μόνον τοῦτο, ὅπερ τῆς ἐμῆς καθωσιωμένης ψυχῆς >τὴν καθαρότητα, ὁποῖος τοίνυν ἐστὶν ὁ παντοδύναμος θεός, ὁ >οὐρανὸν οἰκῶν, καὶ περὶ πᾶν τὸ ἀνθρώπινον γένος, μάλιστα δὲ καὶ >ἐξαιρέτως περὶ τὴν καλλίστην καὶ παντὸς ἐπαίνου μείζονα δικαιοσύ- >νην, ὁπότε καὶ τοῦ ἰδίου θείου πνεύματος τὸ ἁγιώτατον κατ᾿ >σῶμα ἐνοικεῖν τε αὐτῷ καὶ οὕτω σωτηριῶδες τοῖς σώμασιν εἶναι κατηξίωσεν.

>Ἐπειδὴ οὖν περὶ τῆς οὕτω ἁγιωτάτης καὶ σωτηρίου τῆς πάντα >δυναμένης θεοῦ τάξεως ἄμετρος τῶν ἐχθρῶν μανία ὥσπερ ἀχλύϊ >τινὶ συγκεχυμένη ἐπολεθρίου σκαιότητος ἑρμηνείαν ποιεῖσθαι >ἀμφιβάλλει, διὰ βραχέων, εἰς ὅσον ἡ πίστις καὶ ἡ >ψυχῆς τῆς ἐμῆς τοῦ λέγειν εὐπορίαν δαψιλεύεται, διηγήσασθαι πει- >ράσομαι.

καὶ γὰρ αἱ τούτων τῶν Μνῶν κακόνοιαι τοιοῦτον γένος >εἰσάγουσιν ἀναισχυντίας, ὥστε ἀσεβεῖ στόματι μὴ φοβηθῆναι εἰπεῖν >τὸν θεὸν τὸν πάντα δυνάμενον πάντα τὰ τῷ θείῳ νόμῳ 1 vgl. Job. 5, 5ff — 5 vgl. Job. 6, 16ff Or p. 175, 9 A2H V1P3 M2P1P2 1 μικρᾷ P3 | νόσου corr. aus νόσω H 4 ἐπαίνου A2 | διαχέων] διὰ βραχέων H 6f καταποντήσας V1 7 ἐπέζευξε coni. Heikel Krit. Beitr. S. 22 10 ἠπίαν] ὁποίαν M2P1P2 11 πόρρω αὐτῶν, aber am Rand ἀέ αὐτῶν H 13 οἷς2] ὡς H 17 καθοσιωμένης HP2 19 περὶ > P3 22 ἐνοικοῦν τε αὐτῷ HSS, corr. Friedl. 29 αἱ corr. in ἡ A2 | ἐθνῶν A2V1P3 ἐχθρῶν HM2P1P2 30 εἰσάγει A2V1P3 31 παντοδυνάμενον HV1 | πόντα2 > M2P1P2 Gelasius. 4 >μήτε πεποιηκέναι μήτε ποιῆσαι βεβουλῆσθαι.

ὢ τῆς τοιαύτης ἀσε- >βοῦς φωνῆς τῆς κατ᾿ ἀξίαν ἅπασαν ὑπερβολὴν τιμωρίας καθ᾿ ἑαυτῆς >ἀνπαιτούσης· ὄντως ἐμμανῶς καὶ τολμηρῶς τῆς θείας ταύτης εὐ- >εργεςίας τὴν δόξαν τὴν μηδενὶ τῶν ἀνθρώπων περιληφθῆναι δυνα >μένην ἀφανῆ καταστῆσαι ἐπιθυμεῖ.