ἀλλ᾿ ἐκεῖνα τὰ >ὑπέρλαμπρα καὶ μέγιστα τῆς αὐτοῦ θεότητος, οἷς ζῶμεν, οἷς
οἵτινες τῆς μελλούσης εὐδαιμονίας τὴν ἐλπίδα οὐ μόνον
 >προσδοκῶμεν ἀλλ’ ὥσπερ τινὶ τρόπῳ ἤδη κατέχομεν; τί πλέον >τολμῶ λέγειν καὶ μετ᾿ αὐτῆς τῆς μικρᾶς τοῦ λόγου παρασκευῆς,
>μὴ μόνον τοῦτο, ὅπερ τῆς ἐμῆς καθωσιωμένης ψυχῆς
>τὴν καθαρότητα, ὁποῖος τοίνυν ἐστὶν ὁ παντοδύναμος θεός, ὁ
>οὐρανὸν οἰκῶν, καὶ περὶ πᾶν τὸ ἀνθρώπινον γένος, μάλιστα δὲ καὶ
 >ἐξαιρέτως περὶ τὴν καλλίστην καὶ παντὸς ἐπαίνου μείζονα δικαιοσύ-
>νην, ὁπότε καὶ τοῦ ἰδίου θείου πνεύματος τὸ ἁγιώτατον κατ᾿
>σῶμα ἐνοικεῖν τε αὐτῷ καὶ οὕτω σωτηριῶδες τοῖς
σώμασιν εἶναι κατηξίωσεν. >Ἐπειδὴ οὖν περὶ τῆς οὕτω ἁγιωτάτης καὶ σωτηρίου τῆς πάντα >δυναμένης θεοῦ τάξεως ἄμετρος τῶν ἐχθρῶν μανία ὥσπερ ἀχλύϊ
>τινὶ συγκεχυμένη ἐπολεθρίου σκαιότητος ἑρμηνείαν ποιεῖσθαι
>ἀμφιβάλλει, διὰ βραχέων, εἰς ὅσον ἡ πίστις καὶ ἡ
>ψυχῆς τῆς ἐμῆς τοῦ λέγειν εὐπορίαν δαψιλεύεται, διηγήσασθαι πει-
>ράσομαι. καὶ γὰρ αἱ τούτων τῶν Μνῶν κακόνοιαι τοιοῦτον γένος >εἰσάγουσιν ἀναισχυντίας, ὥστε ἀσεβεῖ στόματι μὴ φοβηθῆναι εἰπεῖν
>τὸν θεὸν τὸν πάντα δυνάμενον πάντα τὰ τῷ θείῳ νόμῳ
 1 vgl. Job. 5, 5ff — 5 vgl. Job. 6, 16ff Or p. 175, 9 
 A2H V1P3 M2P1P2 
 1 μικρᾷ P3 | νόσου corr. aus νόσω H 4 ἐπαίνου A2 | διαχέων] διὰ
βραχέων H 6f καταποντήσας V1 7 ἐπέζευξε coni. Heikel Krit. Beitr. S. 22
10 ἠπίαν] ὁποίαν M2P1P2 11 πόρρω αὐτῶν, aber am Rand ἀέ αὐτῶν H
13 οἷς2] ὡς H 17 καθοσιωμένης HP2 19 περὶ > P3 22 ἐνοικοῦν τε αὐτῷ
HSS, corr. Friedl. 29 αἱ corr. in ἡ A2 | ἐθνῶν A2V1P3 ἐχθρῶν HM2P1P2
30 εἰσάγει A2V1P3 31 παντοδυνάμενον HV1 | πόντα2 > M2P1P2
Gelasius. 4 
 
 
 >μήτε πεποιηκέναι μήτε ποιῆσαι βεβουλῆσθαι. ὢ τῆς τοιαύτης ἀσε- >βοῦς φωνῆς τῆς κατ᾿ ἀξίαν ἅπασαν ὑπερβολὴν τιμωρίας καθ᾿ ἑαυτῆς
 >ἀνπαιτούσης· ὄντως ἐμμανῶς καὶ τολμηρῶς τῆς θείας ταύτης εὐ-
 >εργεςίας τὴν δόξαν τὴν μηδενὶ τῶν ἀνθρώπων περιληφθῆναι δυνα
 >μένην ἀφανῆ καταστῆσαι ἐπιθυμεῖ.