καὶ μετὰ βραχέα· οὐκοῦν φευκτέον ἐν τοῖς τοιούτοις >τὴν πολυλογίαν, ἵνα μήπως, ἡμῶν ἀσθενείᾳ τῆς φύσεως τὸ
>τεθὲν ἑρμηνεῦσαι μὴ δυνηθέντων, ἡ τῶν διδασκομένων
>βραδυτέρα σύνεσις πρὸς ἀκριβῆ τοῦ ῥηθέντος κατάληψιν
 3 Das Brieffragment nach Socr. I, 7 (Gelasius kürzt), der vollständige
bei Eus. V. C. II c. 64ff 
 1 κουδρούβης am Rand von anderer Hand A2 Socr. κορδούβης M2 κουρδούβης
corr. in κουδρούβης P3 4 κορδούβης M2 κουρδούβα (so!) von späterer
corr. in κουδρούβα P3 10 τε] δὲ M2 | ὅπερ] ὁ P2 11 σε > M2P1P2 12 προόπτως
P3 13 ἡ μὲν σύνοδος ἠρνήθη > P3 16 τι] ὄτι M2 20 προστίθησιν
A2H Socr. | δὲ > A2V1P3 23 πιστεύσειν V1 | ἔκαστον Pi 24 συνειδεῖν M2P1
25ff Der Text der Vorlage geändert; ἡ σύνεσις . . . χωρήσασα ist nom. absol. 26 μή.
πως + ἢ Eus. Socr, 27 ἡ] ἢ Eus. Socr. > P3 28 βραδυτέρᾳ συνέσει Eus. Socr. 

 
>χωρήσασα, αὖθις ἐξ ἑκατέρου τούτων ἢ βλασφημίας ἢ
>εἰς ἀνάγκην ὁ δῆμος περισταίη. καὶ μεθ’ ἕτερα· τὸ γὰρ
>οὔτε πρέπον οὔτε ὅλως θεμιτὸν εἶναι πιστεύεται. >Ἵνα δὲ μικρῷ παραδείγματι τὴν ὑμετέραν σύνεσιν ὑπομνήσαιμι, >ἴστε δήπου καὶ τοὺς φιλοσόφους αὐτούς, ὡς ἐν ἑνὶ μὲν ἅπαντες
>δόγματι συντίθενται, πολλάκις δὲ ἐπειδὰν ἔν τινι τῶν
>μέρει διαφωνῶσιν, εἰ καὶ τῇ τῆς ἐπιστήμης ἀρετῇ χωρίζονται,
>μέντοι τοῦ δόγματος ἑνώσει πάλιν εἰς ἀλλήλους ἐμπνέουσιν.
>δὲ τοῦτό ἐστι, πῶς οὐ πολλῶ δικαιότερον ὑμᾶς τοὺς τοῦ
 >λου θεοῦ θεράποντας καθεστῶτας, έν τοιαύτῃ προαιρέσει
>σκείας ὁμοψήφους ἀλλήλοις εἶναι; ἐπισκεψώμεθα δὴ λογισμῷ >μείζονι, καὶ πλείονι συνέσει τὸ ῥηθὲν ἐνθυμηθῶμεν, εἴπερ
ἔχει δι᾿ ὀλίγας καὶ ματαίων ῥημάτων ἐν ὑμῖν φιλονεικίας ἀδελφοὺς
>ἀδελφοῖς ἀντικεῖσθαι καὶ τέκνα πατράσι καὶ τὸ τῆς συνόδου
 >ἀσεβεῖ διχονοίᾳ χωρίζεσθαι δι᾿ ὑμῶν. ἀποστῶμεν ἑκόντες τῶν >διαβολικῶν πειρασμῶν. ὁ μέγας ἡμῶν θεός, ὁ σωτὴρ πάντων,
>ἅπασι τὸ φῶς ἐξέτεινεν. ὕφ᾿ οὗ τῇ προνοίᾳ ταύτην ἐμοὶ τῷ
>ὅπως >πευτῇ τοῦ κρείττονος τὴν σπουδὴν εἰς τέλος
>ὅπως ὑμᾶς τοὺς ἐκείνου δήμους ἐμῇ προσφωνήσει καὶ ὑπηρεσίᾳ
 >νουθεσίας ἐνστάσει πρὸς τὴν τῆς συνόδου ἁγίαν κοινωνίαν ἐπαγά-
>γοιμι. Καὶ μεθ᾿ ἕτερα· περὶ μὲν τῆς θείας προνοίας μία τις ἐν ὑμῖν >ἔστω πίστις, μία σύνεσις, μία συνθήκη τοῦ κρείττονος, ἃ δὲ ὑπὸ
>ἐλαχίστων τούτων ζητήσεων ἐν ἀλλήλοις ἀκριβολογεῖσθε, κἂν
 >πρὸς μίαν γνώμην συμφέρητε, μένειν εἴσω λογισμοῦ προσήκει
>τῆς διανοίας ἀπορρήτῳ τηρούμενα. τὸ μέντοι τῆς κοινῆς
>ἐξαίρετον καὶ ἡ τῆς ἀληθείας πίστις ἥ τε περὶ τὸν θεὸν καὶ τοῦ
 A2 A1 (von Z. 9 τοὺς an = fol. 37r) H V1P3 M2P1P2 
 1 χωρησάντων Eus. Socr. 2 ἀνάγκην] die Endung κην heute nicM mehr
zu sehen A2 4 ἡμετέραν M2P1 5 τοῖς φιλοσόφοις P2 | ἐν > H 6 ἐν] ἂν P3
7 εἰ + δὲ H 8 δόγματος] σώματος A2V1P3 Socr. FM | συμπνέουσιν A2H
Socr, Eus. 9 ὑμᾶς /// τοὺς Seitenwechsel A2, gleichzeitig setzt wieder A1 ein
10f ἐν τῇ τῆς τοιαύτῃ προαιρέσει θρησκείας HM2P1 ἐν τῇ ταύτης προαιρέσει θρησκείας
P2 11 ὁμοψήφους] ὁμοψύχους P3 Socr. Eus. | ἀλλήλους V1 13 ὀλίγων
P2 | ματαίων > P2 | ὑμῖν aus ἡμῖν corr. P2 15 διχονοίᾳ] διανοία A1 |
ἀποστῶμεν + οὖν H 17 ὕφ᾿] ἐφ’ A1HP3 ἐφ’ Socr. ὑφ’ Eus.) 19 ὑμᾶς]
ἡμᾶς P3 | προσφωνήσει P3 Socr. Eus. προφωνήσει HSS 22 μὲν + οὐν A1
24 κἂν] καὶ P3 25 λογισμῶν A1 λογισμῶ P3 27f τὸν νόμον P2 

 
>νόμου θρησκεία καὶ τιμὴ μενέτω παρ’ ὑμῖν ἀσάλευτος.