>Ταῦτα λέγοντες καὶ ἀναπτύσσοντες τὰς θείας γραφὰς πολλάκις >ἐνετρέψαμεν αὐτούς, καὶ πάλιν ὡς χαμαιλέοντες
 >φιλονεικοῦντες εἰς ἑαυτοὺς ἐφελκύσαι τὸ γεγραμμένον »ὅταν ἔλθῃ
>ἀσεβὴς εἰς βάθος κακῶν, καταφρονεῖ«. πολλαὶ γοῦν
 4 Psal. 44, 1 — 5 Psal. 109, 3 — 6 vgl. Weish. Sal. 7, 26 — 7 Joh. 14, 
— 8 vgl. Joh. 1, 1. IKor. 1, 24 — 10 Joh. 14, 11 — 11 Joh. 10, 30 — 12 Mal.
3, 6 — 16 Hebr. 13, 8 — 18 Hebr. 2, 10 — 21 Job. 10, 15 — 30 Prov. 18, 3 
 A2H V1P3 M2P1P2 
 8 ἐντὶ τοῦ θεοῦ ὁ υἱὸς ~ V1P3M2P1P2 14 νῦν > H 23 οὐ] Μ V1P3
24 τοῦτον P3 | οἶδε] εἶδε V1 20 ἀνετρέψαμεν H (Socr.) 30f ἀσεβὴς 

 
>πρὸ αὐτῶν γεγόνασιν, αἵτινες πλέον τοῦ δέοντος τολμήσασαι
>κασιν εἰς ἀφροσύνην, οὑτοι δὲ διὰ πάντων ἑαυτῶν τῶν
ἐπιχειρήσαντες τὰ εἰς ἀναίρεσιν τῆς τοῦ λόγου θεότητος, ἐδικαίω-
>σαν ἐξ ἑαυτῶν ἐκείνας ὡς ἐγγύτεροι τοῦ ἀντιχρίστου γενόμενοι.
 >καὶ ἀπεκηρύχθησαν καὶ ἀνεθεματίσθησαν ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας. λυ- >πούμεθα μὲν οὐν ἐπὶ τῇ ἀπωλείᾳ τούτων καὶ μάλιστα ὅτι
>τες ποτὲ καὶ αὐτοὶ τὰ τῆς ἐκκλησίας νῦν ἀπεπήδησαν, οὐ
>μεθα δέ. τοῦτο γὰρ καὶ Ὑμέναιος καὶ Φιλητὸς πεπόνθασι καὶ
>αὐτῶν Ἰούδας ὃ<ς> ἀκολουθήσας τῷ σωτῆρι ὕστερον προδότης
 >ἀποστάτης γέγονε. καὶ περὶ τούτων δὲ αὐτῶν οὐκ ἀδίδακτοι >μεμενήκαμεν, ἀλλ’ ὁ μὲν κύριος προείρηκε »βλέπετε μή τις
>»πλανήσῃ. πολλοὶ γὰρ ἐλεύσονται ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου
>γοντες ὅτι ἐγώ εἰμι καὶ ὁ καιρὸς ἤγγικε, καὶ
>πλανήσουσι. μὴ πορευθῆτε οὖν ὀπίσω αὐτῶν«, ὁ δὲ
 >μαθὼν ταῦτα παρὰ τοῦ σωτῆρος ἔγραψεν »ὅτι ἐν ὑστέροις
>ροῖς ἀποστήσονταί τινες ἀπὸ τῆς ὑγιαινούσης
>προσέχοντες πνεύμασι πλάνης καὶ διδασκαλίαις
ἀποστρεφομένων τὴν ἀλήθειαν‘. τοῦ τοίνυν κυρίου καὶ σωτῆ- >ρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ διά τε ἑαυτοῦ παραγγείλαντος καὶ διὰ
 >ἀποστόλου σημάναντος περὶ τῶν τοιούτων ἀκολούθως ἡμεῖς αὐτή-
>κοοι τῆς ἀσεβείας αὐτῶν γενόμενοι ἀνεθεματίσαμεν, καθὰ
>τοὺς τοιούτους, ἀποδείξαντες αὐτοὺς ἀλλοτρίους τῆς
>ἐκκλησίας τε καὶ πίστεως. ἐδηλώσαμεν οὐν καὶ τῇ ὑμετέρᾳ θεο- >σεβείᾳ, ἀγαπητοὶ καὶ τιμιώτατοι συλλειτουργοί, ἴνα μήτε τινὰς
 >αὐτῶν, εἰ προπετεύσαιντο καὶ πρὸς ὑμᾶς ἐλθεῖν, προσδέξησθε μήτε
>Εὐσεβίῳ ἢ ἑτέρῳ τινὶ γράφοντι περὶ αὐτῶν πεισθῆτε. πρέπει
>ἡμᾶς Χριστιανοὺς ὄντας πάντας τοὺς κατὰ Χριστοῦ λέοντάς
>καὶ φρονοῦντας ὡς θεομάχους καὶ φθορέας τῶν ψυχῶν
>φεσθαι, καὶ μηδὲ κἂν χαίρειν τοῖς τοιούτοις λέγειν, ἵνα μήποτε
 >ταῖς ἁμαρτίαις αὐτῶν κοινωνοὶ γενώμεθα, ὡς παρήγγειλεν ὁ μακά-
 8 vgl. II Timoth. 2, 17 — 11 Matth. 24, 4. 5. Luk. 21, 8 — 15 I Timoth. 4, 1 —
18 Tit. 1, 14 — 29 vgl. II Job. 10 
 A2H V1P3 M2P1P2 
 1 τολμῆσαι A2 4 ἐγγύτεραι P3 5 ἐπεκηρύχθησαν H 6 μὲν > P2
8 γὰρ] δὲ V1P3 γὰρ δὲ P1 | καὶ3 > V1 9 αὐτοῦ A2 | ὃ<ς> corr. Holl 10
ἐπὶ P2 13 ὅτι > A2H (Socr.) | ὁ καιρός + μου A2 14 οὖν > V1P3 (Socr.
Athanas.) 18 ἀποστρεφόμενοι H 19 αὐτοῦ H 22 ἀποδείξαντες + τε A2M2P1P2
αὐτοὺς > H 23 τε > A2H | ἡμετέρα P3 25 ἡμᾶς P3 | προσδέξησθε,
aber η aus α corr. A2 28 φρονοῦντας ὡς > A2 | ὡς] ὁς HV1P3 

 
>ριος Ἰωάννης. προσείπατε τοὺς παρ’ ὑμῖν ἀδελφούς, ὑμᾶς οἱ
>ἐμοὶ προσαγορεύουσιν. >Ἀλεξανδρείας πρεσβύτεροι