Οὗτος τοίνυν ὁ Θεοδόσιος τὴν Εὐδοκίαν εἰσοικίζεται 
 Socr. vii 21 Malal. 353 Joh. Nikiu c. 84 τοῦ σωτηριώδους
 μεταλαβοῦσαν βαπτίσματος, γένει μὲν Ἀθηναίαν, καλλιεπῆ δὲ καὶ τὴν ὥραν
 εὐπρεπῆ, μέσησοἱ γενομένης Πουλχερίας τῆς βασιλίδος τῆς αὐτοῦ ἀδελφῆς.
 Socr. vii 44 Ἐκ ταύτης αὐτῷ γίνεται παῖς ἡ Εὐδοξία, ἣν
 ὕστερον, ἐπειδὴ καιρὸν ἦγε γάμου, Οὐαλεντινιανὸς ὁ αὐτοκράτωρ ἄγεται, ἀπάρας
 μὲν ἐκ τῆς πρεσβυτέρας Ῥώμης, Niceph. xiv 50 Chron. Pasch. 585 Mai.
 Spicileg. Rom. ii App. p. 15 κατάρας δὲ πρὸς τὴν Κωνσταντίνου. Ἣ
 χρόνοις ὕστερονἐπὶ τὴν ἁγίαν ἐπειγομένη Χριστοῦ τοῦ θεοῦ ἡμῶν πόλιν, ἐνταῦθά
 τε γίνεται καὶ δημηγορήσασα πρὸς τὸν ἐνταῦθα λεὼν ἐπιτελεύτιον ἔπος
 ἐφθέγξατο: Ὑμετέρης γενεῆς τε καὶ αἵματος εὔχομαι εἶναι,
 Z 211 Y 241 τὰς ἐκ τῆς Ἑλλάδος ἐνταῦθα σταλείσας ἀποικίας
 αἰνιττομένη. Εἴ τῳ περισπούδαστον ταύτας εἰδέναι, ἱστόρηται περιέργως
 Στράβωνι τῷ γεωγράφῳ, Φλέγοντί τε καὶ Strab. xvi 750 Liban. i 287 et
 479 R Julian. 367 C Διοδώρῳ τῷ ἐκ Σικελίας, Ἀρριανῷ τε αὖ καὶ
 Πεισάνδρῳ τῷ ποιητῇ, καὶ πρός γε Οὐλπιανῷ Λιβανίῳ τε καὶ Ἰουλιανῷ τοῖς
 παναρίστοις σοφισταῖς. Καὶ εἰκόνι ἐκ χαλκοῦ τεχνικῶς ἠσκημένῃ παῖδες
 Ἀντιοχέων αὐτὴν τετιμήκασιν, ἣ καὶ
 μέχρις ἡμῶν σώζεται. Ἐξ ἧς προτραπεὶς Θεοδόσιος μεγίστην μοῖραν τῇ πόλει
 προστίθησι, τὸ τεῖχος εὐρύνας μέχρι τῆς πύλης τῆς ἐπὶ Δάφνην ἀγούσης τὸ
 προάστειον — ὁρᾶν τοῖς ἐθέλουσι πάρεστι: μέχρι γὰρ ἡμῶν τὸ παλαιὸν
 ἰχνηλατεῖται τεῖχος, τῶν λειψάνων ξεναγούντων τὰς ὄψεις — , εἰσὶ δὲ οἵ φασι
 τὸν πρεσβύτερον Θεοδόσιον τὸ Malal. 346 τεῖχος εὐρῦναι. Καὶ
 χρυσίον δὲ διακοσίας ἕλκον λίτρας τῷ Βάλεντος ἐδωρήσατο λουτρῷ κατά τι μέρος
 ἐμπρησθέντι.