Ἔαρος δὲ ἤδη ἀναφανέντος ἐκεῖθεν εἰς Χαριούπολιν V. 1 
ἔρχονται. ὁ δὲ βασιλεὺς εἰς τὸ Βουλγαρόφυγον διατρίβων
 οὐκέτι ἐν ἀναβολαῖς ἦν, ἀλλὰ μέρος τοῦ στρατοῦ ἀποτεμνόμενος
ἱκανὸν λογάδας ἅπαντας καὶ αὐτοὺς δὴ τοὺς ἀρχοντοπούλους B 
καλουμένους νέους, ἀρτιφυεῖς πάντας τὸ γένειον,
τὴν ὁρμὴν ἀνυποστάτους προσέταξεν ἐξ ὀπισθίων τοῖς κατὰ
τὸ ἄκρον τῶν ἁμαξῶν ἱσταμένοις προσβαλεῖν, τὸ δὲ τῶν
 ἀρχοντοπούλων τάγμα παρὰ Ἀλεξίου πρώτως ἐφεύρητο.
ἀστρατίαν γὰρ ἐχούσης τῆς τῶν Ῥωμαίων ἀρχῆς διὰ ῥᾳθυμίαν
τῶν ἀνέκαθεν αὐτοκρατόρων συλλεξάμενος ἁπανταχόθεν
τοὺς τῶν ἀποπεπτωκότων στρατιωτῶν· υἱεῖς ἐγύμνασέ
τε πρὸς ὅπλα καὶ πόλεμον καὶ ἀρχοντοπούλους ὠνόμασεν
 ὡσανεὶ ἐξ ἀρχόντων υἱοὺς γεγονότας, ἵνα διὰ τοῦ ὀνόματος
εἰς τὴν τῶν γονέων εὐγένειάν τε καὶ ἀνδρείαν ἀναφερόμενοι C 
καὶ οὗτοι θούριδος ἀλκῆς μνήσαιντό τε καὶ ἀνδρειότεροι
γένοιντο τοῦ καιροῦ τούτοις τόλμαν καὶ ῥώμην ὑπαγορεύοντος.
τοιοῦτον δὴ τὸ τῶν ἀρχοντοπούλων τάγμα, ὡς ἐν ὀλίγῳ
 εἰπεῖν, εἰς δύο χιλιάδας συμποσούμενον, ὥσπερ ποτὲ καὶ τοῖς
Λάκωσιν ἐφεύρητο ὁ ἱερὸς λεγόμενος λόχος. οὗτοι τοίνυν
οἱ νεόλεκτοι ἀρχοντόπουλοι ἐσταλμένοι πολεμικῶς ᾔεσαν. οἱ
δὲ κάτωθεν τοῦ αὐχένος προλοχίζοντες Σκύθαι τὰς τούτων
ἐφόδους ἐπετήρουν · καὶ θεασάμενοι τούτους κατὰ τῶν ἁμαξῶν
 ἀφωρμηκότας ἀσχέτῳ ῥύμῃ κατ’ αὐτῶν ἴενται. καὶ ἀγχεμάχου
τῆς συμπλοκῆς καταστάσης πίπτουσι τῶν ἀρχοντο-
 1 ἀρχοντοπώλους F: sic ubique 16 ἀστρατείαν 8 18 τοὺς]
αὐτοὺς (S) πεπτωκότων S 21 ἀνδρίαν 30 ἐφωρμηκοτας 

 
 D πούλων ὡσεὶ τριακόσιοι ἐκθύμως μαχόμενοι. περὶ ὧν ἐπὶ
πολὺν χρόνον βύθιον ἔστενεν ὁ βασιλεὺς δάκρυα θερμὰ
ἐκχέων καὶ ὀνομαστὶ ἕκαστον καθαπερεὶ ἀπόδημον ἀνακαλούμενος.
ἡττήσαντες οὖν οἱ Πατζινάκοι τοὺς ἀντιτεταγμένους
διὰ τῆς Χαριουπόλεως διελθόντες ἀπονενεύκασι πρὸς τὸν 
Ἄπρων ἅπαντα λῃζόμενοι. τῇ γοῦν προτέρᾳ μεθόδῳ χρησάμενος
αὖθις ὁ βασιλεὺς προκαταλαμβάνει τούτους καὶ εἴσεισιν
εἰς τὸν Ἄπρων· οὐ γὰρ προσῆσαν αὐτῷ ἀποχρῶσαι
 P. 205 δυνάμεις, καθάπερ πολλάκις εἴρηται, πρὸς μάχην τοῖς ἀντικαθισταμένοις.
τοιγαροῦν γινώσκων αὐτοὺς κατὰ τὰς αὐγὰς 
ἡλίου εἰς προνομὴν ἐξερχομένους μετακαλεσάμενος τὸν Τατίκιον,
οὗ ὁ λόγος ἐν πολλοῖς ἐμέμνητο, ἐνετείλατο συμπαραλαβεῖν
μεθ’ ἑαυτοῦ τούς τε καλουμένους ἠνδρειωμένους τῶν
ἀγούρων καὶ τῶν περὶ τὴν θεραπείαν αὐτοῦ οἰκειοτέρων
τοὺς λογάδας καὶ τοὺς Λατίνους ἅπαντας καὶ κατὰ τὸ περίορθρον 
τὰς Σκυθικὰς ἐκδρομὰς διυπνισθέντας τηρεῖν, ὥσθ’
ὁπηνίκα τοὺς Σκύθας εἰς προνομὴν ἐξιόντας τῆς ἰδίας πόρρω
γενέσθαι παρεμβολῆς στοχάσοιντο, κατ᾿ αὐτῶν τηνικαῦτα
ὅλους ῥυτῆρας ἐνδοῦναι. ὁ δὲ κατὰ τὸ ἐντεταλμένον πεποιηκὼς
 Β κτείνει μὲν τετρακοσίους, ἱκανοὺς δὲ καὶ ζωγρίαν 
ἄγει. τί τὸ ἐντεῦθεν; καταλαμβάνουσιν οἱ παρὰ τοῦ Φλάντρα
ἀποσταλέντες ἱππεῖς ἔκκριτοι ὡσεὶ πεντακόσιοι χάρισμα κομίζοντες
τούτῳ ἵππους ἐκκρίτους τὸν ἀριθμὸν ἑκατὸν πρὸς
τοῖς πεντήκοντα· ἀλλὰ καὶ ὅσους τῆς προκειμένης αὐτοῖς
χρείας εἶχον ἐπέκεινα, ἀποδεδώκασι τούτῳ τιμῆς. ὁ δὲ βασιλεὺς 
ἀξίως δεξιωσάμενος τούτους ἱκανὰς ἀπεδίδου τὰς χάριτας.
 V. 163 ἀγγελίας δὲ ἐκ τῆς ἑῴας καταλαβούσης, ὅσον
ὁπλίζεσθαι τὸν τὴν Νίκαιαν φρουροῦντα, ὃν ἡ συνήθεια
μὲν τῶν Περσῶν σατράπην ἀποκαλεῖ, οἱ δὲ νῦν τὰ Περσῶν
φρονοῦντες Τοῦρκοι ἀμηρὰν ὀνομάζουσι, τὸν Ἀπελχασὴμ 
κατὰ τῆς Νικομήδους, ἀποστέλλει τούτους πρὸς φυλακὴν
τῆς χώρας. 6. 8 Ἄπρον 12 περὶ οὗ F 18 στοχάζοιντο 20 τριακοσίους
21 παρὰ om F 26 ἀξίως] Ἀλέξιος