ἤτοι γὰρ φυγάδας φιλίης ἐξήλασε πάτρης, ἢ ζωῆς ἀπάμερσε φίλης κρυόεντι σιδήρῳ,ἢ πόμα φαρμακόεν πιέειν κατένευσεν ἐν οἴκοις.ὡρονομοῦσα δʼ ἀεὶ Κυθέρηκαλοὺςμὲνἰδέσθαιῥέζει, καὶ χαρίεντας ἰδʼ ἱμερόεντας ἔπεσσιν,ἀφνειοὺς βιότῳ καὶ ἀγακλέας ᾗ ἐνὶ πάτρῃ, κυδαίνει δὲ τεκοῦσαν ἄγαν τʼ ἀρίδηλον ἔθηκεν.καὶ δὲ μεσουρανέουσα τάδʼ ἔρδει, πρὸς δὲ καὶ ἔρνοιςτρισμάκαρας τεύχει, τοῖς δʼ αὖτʼ ἀλόχων γάμον ἐσθλῶνὤπασεν, ἐν δὲ δόμοις κλεινὸν βίον ἠέξησεν·καὶ δὲ γυναικείοισιν ἐπ ἔργοις δηθάκις ἄνδρας ἵδρυσʼ, ᾧ καὶ χρήματ’ ἰδὲ κτῆσιν πόρεν ὄλβου.ἀστασίας δʼ ὑπόγειος ἐὼν λεχέων ἐτέλεσσεν,ἠδὲ γάμων ταραχὰς καὶ χηροσύνας, ποτὲ μέν τεἐν ξείνῃ ποσίων, ποτὲ δʼ αὖ μεγάροισιν ἐόντων.καὶ δʼ ἔτι καὶ δύνουσα κακὴ περὶ λέκτρα γυναικῶν· ἢ γὰρ ἀποζεύγνυσι συνεύνων, ἢ πολυκοίνουςδῶκ’ ἀλόχους, ὧν δὴ θάμʼ ἐπασχάλλουσιν ἐφʼ ὕβρει·καὶ δʼ αὐτοὺς φήμῃσι κακαῖς νεότητος ἐν ὥραιςἀμφέβαλεν, μάχλους τʼ ἐς ἀεικέα θήκατο κύπριν,ἀλλοτρίων τε μέλαθρον ὀπιπεύουσι γυναικῶν.Ἑρμης δʼ ἀντέλλων μὲν ἐφʼ ὥρης εὐκλέας ἄνδραςκαὶ πολλῆς σοφίης ἐπιίστορας ἐξετέλεσσεν·πολλάκι καὶ προδαῆναι ἐνὶ πραπίδεσσι βροτοῖσινπείρατα μελλόντων δωρήσατο, καί θʼ ἑτέροισινθεσπίζειν φήμῃσιν ὀνείρασί θʼ, ἅ σφισιν αὐτοὶ ὀρφναίην κατὰ νύκτα βαθὺ κνώσσοντες ἴδωνται.ἐν δὲ μεσουρανίῳ θνητοῖς ἔργ’ ὤπασε κέντρῳ· ρῳ·ἤτοι γὰρ σοφίης βίοτον καλάμοιό τε γραπτῶνπρῆξιν ἔδωκ, ἢ παισὶν ὑφηγητῆρας ἔφηνεν