πολίων κλήρους καὶ κτήσιας ἀμφιέποντας. ὣς δʼ αὔτως Ἑρμης ὥρης ὕπερ ὁλκὸν ἀμείβωντεύχει ἐπʼ ὠκεανοῖο δύσιν Φαέθοντος ἰόντοςεὐόλβους ἔργοις τε καὶ εὐκτεάνοισι τραπέζαιςπαίδων θʼ ἡγητῆρας ἢ αὐτῶν θῆκεν ἀνάκτων.ὥρῃ δʼ ἐμβεβαὼς Πυρόεις δυτικῷ παρεούσης Ἀφρογενοῦς κέντρῳ φθορέας λέκτρων ἀνέφηνενἀλλοτρίων, ἀλόχους δέ τʼὀπιπεύσαντες ἄγονταιἐξ εὐνῆς ἑτέρων· αἱ δʼ αὐτοὺς οὔτι τίουσιν,ἀλλὰ πόθοιο κορεσσάμεναι μάχλου τε κυθήρηςαὖθις ἐπʼ ἄλλα μέλαθρα καὶ ἄλλους ἦλθον ὁμεύνους, πολλάκι δʼ αὐτοχερὶ σφετέρων ποσίων ἐδάμησαν·ζώοις δʼ ἐν τροπικοῖσι χερείονα τῶνδε τελοῦσιν.ταῦτα δὲ καὶ Παφίη τεύχει πάλιν ὡρονομοῦσα,εὖτʼ ἂν Ἄρης δύνῃ, πλέοσιν δʼ ἔτι καὶ συνοχῇσινεἱρκτῇσίν τʼ ἐπέδησε γυναικείης ἕνεκʼ ἄτης· ὅσσα δʼ ἐπεκτήσαντο νέοι, τάδ’ ὄλεσσαν ἅπανταἐς γῆρας, πενίῃ δὲ κακῇ ἄλληκτα μογεῦσιν.εὖτ’ ἂν δʼ Ἑρμείης μὲν ἐπείγητʼ ἐς δύσιν ἐλθεῖν,ἐν δʼ ὥρῃ Θοῦρος φλογὶ μαρμαίρῃ κατέναντα,ὀξεῖς ἔν τε νόῳ καὶ μήδεσι θῆκεν ἀγητούς,  ἐσθλούς δʼ ἐν σοφίῃσιν, ἰδὲ δρηστῆρας ἐν ἔργοις.Ἑρμοῦ δʼ ἀντέλλοντος ἐπὴν Ἄρης πάλι δύνῃ,δεινὸν σχῆμα τέτυκται, ἐπεὶ βιότῳ μὲν ἀνίας,ἐν δʼ ἀγορῇ κρίσιας, θωήν θʼ ἅμα νείκεσι πολλοῖςἴσχουσι γραπτῶν ἕνεκεν· Μήνην δʼ ἐσορῶντες καὶ δὲ καὶ Ἠλιον μερόπων τεύχουσι φονῆας,αἰεὶ δʼ ἔκπτωσιν βιότου τεύχουσι πρὸς οἴκους.ταῦτα δὲ καὶ δοιοῖς ἑτέροις τεύχουσιν ἐόντεςἀστέρες ἐν κέντροισιν, ὅσʼ αὐτίκα δὴ κατέλεξα.