πένθεα γεινομένοισι τελεῖ δειλοῖς ἐπὶ τέκνοις. ἔμπαλι δʼ εἰ Στίλβων μὲν ἀνέρχοιτ’, αὐτὰρ ὁ δύνοι,νείκεα καὶ κρίσιας γραπτῶν χάριν ἠὲ μάλʼ αἰνῶνἔργων ἴσχουσιν, θωὴν δʼ ἐπὶ τοῖσιν ἔτλησαν.Zηνὸς δʼ ὡρονομοῦντος, ἐπὴν Ἄρης πάλι δύν ῃ,οὐχ ὁμαλὸν βίοτον δῶκαν· ποτὲ μὲν γὰρ ἄειραν ὑψοῦ, κυδαλίμους τε καὶ ἀφνειοὺς μάλʼ ἔθηκαν,ἄλλοτε δʼ ἔσφηλαν κτεάνων τʼ ἄπο πάμπαν ἄμερσαν,καὶ καμάτους βιότοιο χάριν μόχθους τʼ ἐπάγουσιν.ταῦτα δέ, κἢν δύνῃσι, πάλιν Ζ εὺς ὡρονομοῦντοςἌρεος ἐξετέλεσσεν ἐπὶ πλέον, οὕνεκα τῆμος δάκρυα καὶ στοναχὰς φθιμένοις ὤπασσ’ ἐπὶ τέκνοις,καὶ δʼ ἀλόχοις ἥρμοσσεν ἀεικελίαις, τέκν’ ἀπʼ ἄλλωνἤδη θρεψαμέναις, ἃ στέρξουσ αὐτοὶ ἀνάγκῃ·πάντας δʼ αὖτε κασιγνήτους φιλίης ἀπὸ πάτρηςἄλλον ἐπ’ ἀλλοίης τηλοῦ γαίης ἐκέδασσεν· μόχθων δʼ ἐς γῆρας προτέρων ἀνάπαυσιν ἔδωκεν.ἐκ περάτης δʼ ἀνιὼν Φαέθων κατέναντα Κυθήρηςἐς δύσιν ἐρχομένης πολυόλβους τρισμάκαράς τεῥέζει, καὶ μεγάλων ἀλόχων ἥρμοσσε γάμοισιν,ῥηιδίαις δʼ ἐς κύπριν ἰδὲ ξυναῖς φιλότησιν· κτῆσιν δʼ αὖτʼ ἰδίην τοκέων ἄπʼ ἄμετρον ἔδωκεν.μαρμαίρουσα δʼ ἀπʼ ἀντολίης ἐρατὴ Κυ θέρειαδυόμ ενόν τʼ ἐσορῶσα πυρίγληνον Φαέθονταὄλβον κυδήεντα καὶ εὐκλέα φῆμιν ὄπασσεν,καὶ γάμου ἱμερόεντος ἐυφροσύνῃσιν ἰαίνει· τῆμος γὰρ σεμναί τʼ ἄλοχοι τίουσί τʼ ἀκοίτας.ἐξ ὥρης δʼ ἐσορῶν Ζεὺς Ἑρμείην κατέναντακοσμεῖ μὲν πλούτῳ μύθοισί τε καὶ σοφίῃσιν,ἀσχολίην δʼ ὤπασσ’ ἀφένευς βασιληίου ἀμφίς,