51. Ἀλλ’ οὐδὲν ἂν τούτων δύναιτο. καλῶς. RIV 852 ἀλλ’ ἐκεῖνό γε ῥᾷστον τοῖς Ι πρώτοις τουτὶ περὶ 1 αὐτὴν] αὐτὸς Α2 νῦν δὲ μέγα] μητέρα Va | τί Mon 3 εὐνοίας Α Ι αὐτὸν MonCl sed in hoc ‘ ’ in ‘ corr 4 κτενεῖν Α | οὔ om Va | δυσμενῆ Ma sed υσμ corr 6 ὠθεῖ scripsi e MaClB cum lacobsio Add 9 Schul et Sinteni ὠθῇ MonVa Re ὠθεῖν Α | ἠδικηκότως Mon 7 δὲ ClB | ἂν om Ma | αὑτοῦ Α 9 ἐπαγγέλλετε scripsi ex AMaClB coll. p. 710, 23 ἀπαγγέλλετε MonVa Re 14 ἐπὶ Ma ad quod δρα- μών in marg scr. m2 19 κατ’ ἐμοῦ διαλεχθεὶς πρὸς αὐτὸν scripsi ex AMaClB (sed αὐτὸν AMaCl) διαλεχθεὶς πρὸς αὐτὸν κατ’ ἐμοῦ MonVa Re | ἐμοῦ Ma sed ov corr m2 20 κοπτέτω Β 21 τούτων scripsi ex AMaClB ut coni lacobs Schul τοῦτο MonVa Re | punctum post δύναιτο posui signum in- terrogationis Β om reliqui libri ἐμοῦ πρὸς αὐτὸν φθεγξαμένοις παραδοῦναί με πρὸς σφαγήν. οἴσω κἀκείνους ἐπιφέροντας τὸ ξίφος. εἰ δὲ κἀκεῖνοι φύγοιεν ἂν τὸν φόνον, ὅπερ ἐγὼ θαυ- μάσαιμ’ ἄν, ἔξει τινὰ τῶν οἰκετῶν ἀνθ’ αὑτοῦ. οὐκ ἀπορήσει παντάπασι σφαγέως. ἐπειδὰν οὖν ὧδε ᾖ τῷ θυμῷ κεχαρισμένος, σπεισάσθω πρὸς τὸν νεκρὸν καὶ καταλυσάτω τὴν ὀργὴν καὶ δότω τινὰ τῷ τεθνε- ῶτι χάριν. πολλοὶ δὲ οἶς ζῶσιν ἐπολέμουν, τούτους ἐδάκρυσαν κειμένους.

οἴεσθέ με μνῆμα ἐρεῖν καὶ κολωνὸν ἤ τι τῶν τοιούτων ἃ παραμυθεῖσθαι δύ- ναιτ᾿ ἂν τὴν οὕτως ἀπελθοῦσαν ψυχήν; οὐδαμῶς. τοι- γάρτοι τοὐναντίον αἰτῶ. μηδεὶς ἐμὸς φαινέσθω τάφος μηδὲ ἐχέτω τις ἐπιστὰς λέγειν· ὁ δεῖνα τοῦ δεῖνος ἐνθάδε κεῖται, ἀλλ’ ἀγνοείσθω μὲν οὗ κέκρυμμαι, γεωργὸς δὲ ἄνωθεν ἀρούτω καὶ σπειρέτω. μᾶλλον δὲ ἄταφόν με ὁ πατὴρ ἐκριψάτω. βέλτιον δὲ ἴσως, εἰ καταποντίσειε.