51. Ἀλλ’ οὐδὲν ἂν τούτων δύναιτο. καλῶς.

 RIV 852 ἀλλ’ ἐκεῖνό γε ῥᾷστον τοῖς Ι πρώτοις τουτὶ περὶ

 1 αὐτὴν] αὐτὸς Α2 νῦν δὲ μέγα] μητέρα Va | τί Mon 

 3 εὐνοίας Α Ι αὐτὸν MonCl sed in hoc ‘ ’ in ‘ corr 

 4 κτενεῖν Α | οὔ om Va | δυσμενῆ Ma sed υσμ corr

6 ὠθεῖ scripsi e MaClB cum lacobsio Add 9 Schul et Sinteni

ὠθῇ MonVa Re ὠθεῖν Α | ἠδικηκότως Mon 7 δὲ ClB |

ἂν om Ma | αὑτοῦ Α 9 ἐπαγγέλλετε scripsi ex AMaClB coll.

p. 710, 23 ἀπαγγέλλετε MonVa Re 14 ἐπὶ Ma ad quod δρα-

μών in marg scr. m2 19 κατ’ ἐμοῦ διαλεχθεὶς πρὸς αὐτὸν

scripsi ex AMaClB (sed αὐτὸν AMaCl) διαλεχθεὶς πρὸς αὐτὸν

κατ’ ἐμοῦ MonVa Re | ἐμοῦ Ma sed ov corr m2 20 κοπτέτω

Β 21 τούτων scripsi ex AMaClB ut coni lacobs Schul

τοῦτο MonVa Re | punctum post δύναιτο posui signum in-

terrogationis Β om reliqui libri 



 



ἐμοῦ πρὸς αὐτὸν φθεγξαμένοις παραδοῦναί με πρὸς

σφαγήν. οἴσω κἀκείνους ἐπιφέροντας τὸ ξίφος. εἰ

δὲ κἀκεῖνοι φύγοιεν ἂν τὸν φόνον, ὅπερ ἐγὼ θαυ-

μάσαιμ’ ἄν, ἔξει τινὰ τῶν οἰκετῶν ἀνθ’ αὑτοῦ. οὐκ

ἀπορήσει παντάπασι σφαγέως. ἐπειδὰν οὖν ὧδε ᾖ 

τῷ θυμῷ κεχαρισμένος, σπεισάσθω πρὸς τὸν νεκρὸν

καὶ καταλυσάτω τὴν ὀργὴν καὶ δότω τινὰ τῷ τεθνε-

ῶτι χάριν. πολλοὶ δὲ οἶς ζῶσιν ἐπολέμουν, τούτους

ἐδάκρυσαν κειμένους. οἴεσθέ με μνῆμα ἐρεῖν καὶ

κολωνὸν ἤ τι τῶν τοιούτων ἃ παραμυθεῖσθαι δύ- 

ναιτ᾿ ἂν τὴν οὕτως ἀπελθοῦσαν ψυχήν; οὐδαμῶς. τοι-

γάρτοι τοὐναντίον αἰτῶ. μηδεὶς ἐμὸς φαινέσθω τάφος

μηδὲ ἐχέτω τις ἐπιστὰς λέγειν· ὁ δεῖνα τοῦ δεῖνος

ἐνθάδε κεῖται, ἀλλ’ ἀγνοείσθω μὲν οὗ κέκρυμμαι,

γεωργὸς δὲ ἄνωθεν ἀρούτω καὶ σπειρέτω. μᾶλλον δὲ 

ἄταφόν με ὁ πατὴρ ἐκριψάτω. βέλτιον δὲ ἴσως, εἰ

καταποντίσειε.