<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00550.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="46"><p>46. Ἀλλὰ χαλεπόν, φησί, τοῦτο πατρὶ καὶ ἴσως

<lb n="5"/> οὐδὲ δυνατόν. οὐδὲ γὰρ ὑφ’ ὅτου παρακαλοῖτ’

ἂν παραδείγματός ἐστιν. οὐδαμοῦ γὰρ ὁ νόμος

οὗτος ἔργον φαίνεται προσλαβών. πρόσθες, εἰ

βούλει, καὶ ταῦτα τὰ πανταχοῦ τε καὶ παρὰ πάντων

θρυλλούμενα, ὅτι ὁ νόμος οὗτος ὁ λέγων ἀκρίτων εἶ-

<lb n="10"/> ναι παίδων σφαγὰς δεδοικέναι μὲν τοὺς παῖδας τὴν

ἐξουσίαν ταύτην καὶ κατὰ τοῦτο σωφρονεῖν βούλεται,

σφάττειν δὲ οὐδένα δίδωσιν οὐδὲ μύσους οὗ οὐδεὶς

<note type="marginal">RIV 851</note> ἂν ἐκνίψειεν ἐμπιπλᾶν τὴν | πόλιν. ἤκουσα ταῦ

τα πολλάκις, ἀλλ’ ὅμως ὁ ἐμὸς πατὴρ σφαττέτω μό-

<lb n="15"/> νος, ἐπειδὴ καὶ μόνος ἐστὶ παιδὸς πατὴρ οὕτως ἐπιθυ-

μοῦντος ἀποθανεῖν.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="47"><p>47. Ἀλλ᾿ ἐμποδών, φησίν, ἡ φύσις ἔσται. ποία

<note type="footnote">13 cf. t. VI 21,7</note>



<note type="footnote">1 αὐτὸν ἐπ’ ἔργον Α 2 περικόπτον scripsi περικόπτων A

ων

MaCl κεκτημένον Mon sed περικόπ in marg, Va Re om Β

περικοποῦν lacobs Ach Τ 800 Ι ἢ τοῦ lacobs Lect Ι ξίφος scripsi

e Ma sed οὑς suprascr m 2 ξίφους reliqui libri Re 3 ἀνελό-

μενον scripsi ex AMaClB ἀνελώμενον Mon Va sed in hoc ω in ο

corr ras, Re 5 οὐ MaClB | οὐ Οἶ’ 6 παράδειγμά lacobs

Schul | ἐστι MonCl Re 9 εἷναι ἀκρίτων Α 10 παίδων

Ma 12 οὐδὲ] ἄνευ vel ἔξω lacobs Anth. Pal. III 804 Lect

161 Schul | μύσους inser Ma 2 μίσους Cl | punctum

libri Re delevi 13 ἐκνίψειεν scripsi ex AClB cum lacob-

sio Add 5 Anth Lect Schul et Sinteni ἐκνίψειν MonVaMa

Re | ἐμπιπλᾶν scripsi ex AClB cum Sinteni ἐμπιπλᾶν Ma

ἐμπιπλῶν MonVa Re | ἤκουσαν Cl 15 μόνος scripsi

Sinteni μόνου libri sed οὐ corr Ma 2, Re 17 ἔσται om Ma

| ποίαν φύσιν Α</note>



<pb n="723"/>



φύσις; ἢν ἐγὼ σαθράν, ὧς αὐτός φησιν, ἀπέφηνα;

πάλαι ταῦτα ἦν κοσμεῖν τὴν φύσιν καὶ θεὸν καὶ θεῶν

μεγίστην ἀποκαλεῖν, ἣ ἣ καὶ δι’ αὐτῶν ἀφικνεῖται τῶν

ἑρπετῶν τὴν αὑτῆς ἐπιδεικνυμένη ῥώμην, ἢ πείθει

πατέρας μὲν προκινδυνεύειν παίδων, τῶν πατέρων δὲ <lb n="5"/>

τούτους. καὶ παρατάξεις καὶ μάχας καὶ φόνους καὶ τὸν

τοῦ θνήσκειν ἐν τοῖς ὅπλοις ἔρωτα ἥδε ἐστὶν ἡ ποι-

οῦσα. αὕτη διδάσκει τοὺς μὲν τῶν ψυχῶν ὠνεῖσθαι

τοῖς ἐγγόνοις τὴν ἐλευθερίαν, τοὺς δὲ ἐκείνοις ἐξ ὧν

ἔφυσαν αὐτοί.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="48"><p>τούτους ἀλύτους μέχρι τῆς ἐμῆς <lb n="10"/>

τόλμης ἐτήρησεν ὁ χρόνος τοὺς νόμους, ἀλλ’ αὐτὸς

τοσαύτην ἰσχύν, ὡς αὐτὸς βοῶν λέγει, ἐξήλεγξα καὶ

διέφθειρα καὶ κατεπάτησα τὸν θεσμόν. καὶ ὅτε δὴ

πρὸς αὐτὸν ἐμνήσθην οἴκοι τῆς φύσεως, διεφαύλισεν.

<note type="footnote">1 cf. p. 691, 12 2 cf. t. VI 27, 7 et ad t. V 618, 5 et supra

p. 467,19. Knauth, ätter für Gymnasialwesen

6 Aeschin. fals. leg. § 152 p. 48,30</note>

<note type="footnote">1 φύσις Ma sed ις ex εἰς corr m2 2 καὶ(2) om ΑΒ

3 μεγίστην Ma sed η corr m 2 μεγίστων Cl | ἀνακαλεῖν

Β Ι ἡ Mon 4 αὐτῆς libri Re | ἢ Mon 5 πατέρας

scripsi ex AMaClB μὲν πατέρας MonVa Re |

Ma sed ρο corr m 2 ππὰκινδυνεύειν Cl | comma post δὲ

Re delevi cum lacobsio Schul et Sinteni 6 τούτων Α |

punctum post τούτους posui cum lacobsio et Sinteni colon Β

om reliqui libri Re | καὶ παρατάξεις scripsi e VaAMaClB

τάξεις Μοὶ Re | comma post φόνους Β, punctum

libri Re delevi cum lacobsio et Sinteni 7 ἡ] ὁ, Mon

9 ἐκείνοις scripsi e Ma sed ι(2) corr m 2, cum lacobsio Lect

Schul ἐκείνους reliqui libri Re 10 καὶ ante αὐτοὶ in marg

inser A2 | αὐτοὶ Ma sed τοὶ corr m 2 | lacuuam post

statuit Sintenis | ἀλύπους γα 12 βοῶν Va sed mv in

m2 13 ὅτε scripsi e MaClAB ὅτι MonVa Re ὅ, τι lacobs

Lect 14 οἴκοι scripsi e VaAMaClB cum lacobsio Lect Schul

οἴκος Mon Re οἶκτος? Sintenis | „post διεφαύλισεν

quaedam interciderunt“ Iacobs Lect</note>



<pb n="724"/>



αὐτὸς τοίνυν ὁμολογείτω καὶ μὴ νῦν μὲν αὐτὴν τὸ

μηδέν, νῦν δὲ μέγα τι νομιζέτω.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="49"><p>ἀποστήτω τῆς

τοῦ παιδὸς ἐννοίας καὶ λεγέτω πρὸς αὑτόν· οὐ παῖδα

κτενεῖς. οὔ, ἀλλ’ ἐχθρόν, δυσμενῆ, πολέμιον.

<lb n="5"/> εἰ μὲν γὰρ οὐ ταῦτα πέπεισται, τί πρὸς τὴν κρίσιν

αὐτὸν ὠθεῖ; τί ἀποστερεῖ τὸν οἶκον παιδὸς οὐδὲν ἠδι-

κηκότος; εἰ δ’ οὐδεὶς ἂν αὐτοῦ τοῦτο ἐξέλοι τῆς γνώ-

μης, τῷ τρόπῳ κρινέτω τὸν υἱόν, μὴ τῷ σπέρματι.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="50"><p>50. Καλεῖτε δὴ τὸν πατέρα καὶ τὴν χάριν ἐπαγ-

<lb n="10"/> γέλλετε· παραλαμβανέτω με παρ’ ὑμῶν καθάπερ τινὰ

αἰχμάλωτον. εἴτ’ ἐνταῦθα βούλοιτο σφάττειν ἐν ὀφθαλ-

μοῖς τοῦ δήμου παντός, σφαττέτω· εἴτ’ ἐν τῷ βουλευ-

τηρίῳ τῆς βουλῆς καθημένης, κτεινέτω· εἴτε πρὸ τοῦ

δικαστηρίου, πληττέτω· εἴτ’ ἐπὶ μέσης τῆς ἀγορᾶς,

<lb n="15"/> παιέτω. τάχα δ’ ἂν πρέποι τῷ ἔργῳ τῆς οἰκίας ὁ ἀν-

δρών, οὗ τῷ πατρὶ συσσιτῶν οὐδὲ αὐτὴν ἡδέσθην τὴν

τράπεζαν. καλεσάτω μὲν τὴν συγγένειαν ἅπασαν, περι-

στήσας δέ μου τῷ σώματι καὶ ἄνδρας καὶ γυναῖκας

ἀνίσχοντος ἡλίου πολλὰ κατ’ ἐμοῦ διαλεχθεὶς πρὸς αὑτὸν

<lb n="20"/> οὕτω κατακοπτέτω.</p></div></div></body></text></TEI>