<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00550.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="36"><p>πῶς

δὴ τοῦτο γίγνεται; παρὰ τῶν δικαζομένων ἔρχεται <lb n="15"/>

μαθησόμενος ὁ δικαστὴς περὶ ὧν ψηφιεῖται. οὗτοι δὲ

ποτὲ μὲν ἱκανῶς ἐδίδαξαν, ποτὲ δὲ οὔ. τούτων δὲ

πολλάκις οἱ μὲν δεινοὶ λόγῳ διαστρέψαι τἀληθές, οἱ

δὲ οὐ δύνανται δηλῶσαι περὶ ὧν ἔχουσιν ἱκανῶς. ἐν-

ταῦθ’ οὖν ὁμοῦ τε τὸ δίκαιον ἡττᾶται καὶ ὁ ὅρκος οὐ <lb n="20"/>

παραβαίνεται. ὁ γὰρ ἄκων ἁμαρτὼν τοῦ προσήκον-

τος αἰτίας ἔξω.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="37"><p>καὶ τούτου μάρτυς ὁ νομοθέτης

ἀπομνησθείς τε ἀπάτης καὶ καταρώμενος ἀντὶ τῶν

παρηγμένων τοῖς φενακίζουσιν. εἰ δὲ πανταχοῦ τὸ δί-

<note type="footnote">18 [Dem.] prooem. 46 p. 1453,13; Dem. Phil. IV p. 161,4</note>

<note type="footnote">1 αἰ om MaClB 2 ὀφρύες VaMaB 8 οὖν ante οὐκ

Α 9 ὀμοῦνται ClB 10 χαρίσαιτ’ ACl 12 καὶ ante πολ-

λακὶς Α 13 πεποιημένους Ma sed η in ras m 2 et πε antep</note>

<note type="footnote">15 γίνεται MaB 18 τἀληθῆ Α 19 ἐνταῦθα Α

20 ὁ om MaClB 21 ἄκων scripsi auctore Markowskio

ἀκούων libri Re 23 τῆς lacobs App Pors 331 Lect | ἀπάτης

scripsi ex Α cum lacobsio Add 10 App Pors Lect Schul et Sin-

teni ἀπάσης reliqui libri Re</note>



<pb n="718"/>



καῖον ᾔδει νικῆσον, οὐκ ἂν ἦν ἐν τοῖς νόμοις οὔτε τὸ

τῶν ἀπατώντων οὔτε τὸ τῶν ἀπατωμένων ὄνομα. ἀλλ’

εἰδὼς μὲν ὡς οὐκ ἔστιν ὅλως ἀπάτης δικαστήρια καθα-

<note type="marginal">RIV 849</note> ρεύειν, βουλόμενος δὲ αὐτὸ | κωλύσαι τῶν

<lb n="5"/> ἄλλων ἐπὶ τοῦτο εὕρισκεν οὐδέν, τὴν ἀρὰν δὲ μόνην

ᾤετο δεῖν ἔσεσθαι. βραχὺς δὲ ἄρα ταύτης ὁ λόγος τοῦ

ἴσου καὶ τοῦ δικαίου.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="38"><p>ἂν οὗν οἶ μὲν τὰ τῶν δεῖτ’

νῶν καὶ σοφιστῶν ποιῶσιν, ἐγὼ δὲ ἐκπεπληγμένος ἐστή-

κω καὶ σκοτοδινιῶ καὶ τὰ μὲν &lt;μηδ᾿&gt; εὑρίσκω, τῶν

<lb n="10"/> ἐπιλανθάνωμαι, μικρὸν δὲ φαίνωμαι τῶν ἀνδριάντων

διαφέρειν, τοῦτ’ ἤδη κατηγορία τῶν δικαστῶν; τί γάρ;

ἢν ἐκεῖνοι μὲν ἐρωτῶσι· τί πρὸς ταῦτα φῄς, ὦ παῖ;

πῶς συκοφαντεῖσθαι λέγεις; ἐμοὶ δὲ τὸ πρόσωπον

τοῦ πατρὸς ἀποστρέφῃ τὴν γλῶτταν, ἡ τοῦ φεύγοντος

<lb n="15"/> αἰδὼς κακία ἂν εἴη τοῦ δικαστοῦ; ποία; μὴ τοίνυν με

τῶν δικασόντων νομιζέτω τις κατηγορεῖν, ὅταν ἀπεγνω-

κέναι λέγω τὴν ἀφιεῖσαν ψῆφον. οὐ γὰρ ἐκείνους ὑφ-

ορώμενος, ἐμαυτὸν δὲ καταμεμφόμενος ταῦτα εἰκάζειν

ἔχω.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="39"><p>ἀλλ’ εἰ δεῖ με καὶ τοῦτο συγχωρῆσαι καὶ ταῦ-

<lb n="20"/> τὰ οὐδαμοῦ γενησόμενα δοῦναι γενήσεσθαι ἀνωμολο-

<note type="footnote">6 cf. t. III p. XXIX 14 cf. ad p. 385, 3 16 cf. t. IV

250,1</note>

<note type="footnote">1 ᾔδει Va sed εἰ ex ἡ corr m 2 ἤδη Mon | εἰ Mon sed ἐν

suprascr Hardt 4 κωλῦσαι? at cf. ad t. I 272, 5 6 ᾤετο

δεῖν μόνην Ma 8 ἐκπεπληγμένως Α 9 σκοτοδινιῶν AMa

ClB | καὶ om Β | μηδ’ inserui οὐχ lacobs Ach Τ 816

Schul om libri Re Ι τὰ MaCl 10 ἐπιλανθάνωμαι scripsi

ἐπιλανθάνομαι libri Re Ι φαίνομαι MaCl 11 signum interro-

gationis posui colon libri Re 12 ἦν Α | φής libri Re

14 ἀποστρέφῃ scripsi ἀποστρέφει ἀπεστρέφει Cl) libri Re

16 τίς MaB 19 εἰ Ma sed οὐ suprascr m 2 20 γενήσεσθαι

scripsi 6 VaMaClB cum Sinteni ἐγνήσεσθαι Mon Re δυνή-

σεσθαι Α γενήσεσθαι δὲ lacobs Schul, ἡγήσεσθαι Lect | ἂν

ὡμολογημένως Cl sed ‘ supra ω man rec ἂν ὁμολογουμένως Β ἂν ὡμολογημένως Sintenis δ’ αὖ ὁμολογουμένως lacobs Lect,

ὅτι πάντες ὡμολογημένως Schul</note>



<pb n="719"/>



γημένως, &lt;ὡς&gt; ψευδεῖς ἡγήσονται τὰς αἰτίας καὶ

φαντίαν οὐ γεγενῆσθαι πώποτε ταύτης φανερωτέραν,

καὶ τοῖς μὲν περὶ τὸν κατήγορον ἐπιτιμήσειν, τὴν ἐμὴν

δὲ ἐλεήσειν ἐρημίαν, εὖ τοίνυν ἴστε ὧς καὶ τοῦτο ἐγὼ

δέδοικα. καὶ νῦν ἐμοὶ τῷ ταλαιπώρῳ ἁλῶναί τε ἡ με- <lb n="5"/>

γίστη συμφορὰ καὶ ἀποφυγεῖν οὐ μικρά τις καὶ τὸ

φυγεῖν ἐφ’ οὕτως ἀτόποις ἀφόρητον.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="40"><p>οἶον στρα-

τηγὸς εὔνους μὲν τοῖς πεπιστευκόσι, βαρὺς δὲ τοῖς

πολεμίοις ὡς τἀκείνων αὔξων ἐκρίθη καὶ κριθεὶς ἀπ-

έφυγε. τοῦτον οὐ τὸ μὴ ἁλῶναι παραμυθεῖται, τὸ δὲ <lb n="10"/>

κεκρίσθαι λυπεῖ καὶ οὐδὲ ζῆν ὅ γε τοιοῦτος βούλοιτ’

ἄν. ἰατρὸς κατὰ ταὐτὰ πάσαις μὲν ἐπινοίαις ὑπὲρ τῶν

καμνόντων παρὰ πάντα τὸν χρόνον χρησάμενος, κρίσιν

δὲ ὑπομείνας ὡς προστιθεὶς τοῖς νοσήμασιν ἑκὼν κέρ-

δος ἂν ἡγοῖτο, κἂν ἀποφύγῃ τὸν θάνατον;</p></div></div></body></text></TEI>