<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00548.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="1"><pb n="612"/><head>XLVIII</head><head>Δύο τις ἔχων παῖδας τὸν ἕτερον ἀπεκήρυξεν. ὁ

ἐπὶ τῆς οἰκίας ἀριστεύσας ᾔτησεν εἰς τὸ γέρας

τὸν ἀδελφὸν ἀναληφθῆναι. ἀντειπόντος τοῦ

πατρὸς οὐκ ἔπεισεν. ἀξιοῖ καὶ αὐτὸς ἀποκηρύτ-

<lb n="5"/> τεσθαι.</head><note type="marginal">RIV 687</note><p>οὐχ ὑπὲρ τῶν πρῴην καὶ αὖθις ἀνέστην

δεησόμενος ὑμῶν τε, ὦ πολῖται, καὶ τοῦ πατρὸς οὐδ’

αἰτήσων ἐκείνην τὴν δωρεὰν ἢν πρὸ τῆς ὑμετέρας

γνώσεως καλήν τε ἡγούμην εἶναι καὶ πρέπουσαν ὑμῖν

<lb n="10"/> τε δοῦναι καὶ ἐμοὶ λαβεῖν καὶ συγχωρῆσαι τῷ πατρί.

καὶ γὰρ ἂν ἄτοπος εἴην, εἰ ἃ τοῖς πρώτοις λόγοις οὐκ

ἠδυνήθην ὑμᾶς ὡς ἐστὶ δίκαια διδάξαι, περὶ τούτων

εἶχόν τινας ἐλπίδας ὡς, εἰ πάλιν ἀκροάσαισθε, τάχ’

ἂν ἐνδοίητε.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="2"><p>ἀλλ’ ἐπεὶ τὰ πάντων εἴρηταί μοι δει-

<note type="footnote">L = Codex Laurentianus LVII 27</note>

<note type="footnote">Ρ = Parisinus gr. 3018</note>

<note type="footnote">Ath = Athous Laurae Athanasii Ω 123</note>

<note type="footnote">Mos = Mosquensis bibliothecae synodalis 489</note>

<note type="footnote">Β = Barberinus II 41 (Vaticanus Barber. 220)</note>

<note type="footnote">6 πραγματική Ρ</note>

<note type="footnote">1 Προθεωρία ante Δύο Ferr, Μελέτη πραγματική. Mor Re

delevi | τίς libri edd 6 ἡ μελέτη ante Οὐχ L rubr | Ἡ μελέτη

πραγματική. Ferr, Φιλάδελφος ἀξιοῖ ἀποκηρύττεσθαι Mor Re

delevi | πρώην libri edd 11 ἆτ’ ὀπὸν εἴη Ath Ferr et γρ in

marg Mor 12 ἔστι LP Ferr 13 ἀκροάσαισθε scripsi coll

p. 613, 19 ἀκροάσοισθε libri edd</note>



<pb n="613"/>



νότατα καὶ τόλμημα τετόλμηκα πάμμεγα τῶν πρὸς τὸν

παῖδα διαλλαγῶν τῷ πατρὶ μνησθείς, συγγνώμης μὲν

οὐκ ἂν ἀξιώσαιμι τυχεῖν οὐχ ὧς προσῆκον ὄν ἀπαραι-

τήτους εἶναι πανταχοῦ καὶ πικρούς, ἀλλ’ ἐμοῦ πρὸς

τὸ τιμωρεῖσθαι μᾶλλον ἢ τὸ συγγινώσκειν ὁρῶντος. <lb n="5"/>

διόπερ ἀνέστην ἐν χάριτος αἰτήσων μέρει τὸ δοῦναι

δίκην ὧν πρότερον ᾔτηκα. τὸν γὰρ ἐν τῷ βουληθῆναι

λῦσαι τἀδελφῷ τὴν συμφορὰν πατέρα λυπήσαντα δί-

καιον ἐκείνῳ κοινωνῆσαι τῆς συμφορᾶς.</p><p>3. Ἒστι μὲν οὖν δῆλον ὡς καὶ μηδὲν ἐμοῦ τοιοῦ- <lb n="10"/>

τον | παρ’ ὑμῶν αἰτοῦντος, ἀλλὰ τῶν καινῶν <note type="marginal">RIV 688</note>

μὲν τούτων ἀφισταμένου, τῶν δὲ ἐν ἔθει δωρεῶν

μεμνημένου ταχέως ἂν ὁ πατὴρ ἔδωκε τὴν χάριν ἐκ-

βαλών με τῆς οἰκίας. οἱ γὰρ εὔνοιαν μὲν ὑποκρινά-

μενοι πρὸς τοῦτον, τὰ δὲ τῶν ἐχθίστων ἐπιδεδειγμένοι <lb n="15"/>

καὶ προφάσεσιν οὐ μεγάλαις ἐκπολεμώσαντες τὸν ἄν-

θρωπον τοῖς ἀναγκαίοις τίνες ἔσονται τοιαύτην ἔχον-

τες ἀφορμήν, εἰ οὓς ὁ πατὴρ ἐλαύνει, τούτους αὐτὸς

ἀγάγοι καὶ πάλιν οἴκαδε;</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="4"><p>οὐ μὴν ἀλλ’ εἰ καὶ παρὰ

τῶν ἐχθρῶν ἡμῖν ῥᾴδιον ἀποκηρύξεως τυχεῖν, παρ’ <lb n="20"/>

ὑμῶν βέλτιόν πως τοῦτο γενέσθαι. ἐκείνως μὲν γὰρ ὁ

πατὴρ ἕξει τὴν αἰτίαν ἀντὶ τῶν παροξυνάντων, τὰ γὰρ

<note type="footnote">2 μνησθεὶς τῷ πατρὶ Ath ὂν] ἂν Ath 5 συγγιγνώσκειν

L 15 ἐχθρῶν Β sed ρῶν in ras m 2 18 εἰ inserui e Β et

Laur. LVII 23 sed in hoc in marg manu correctoris antiqui

om LPAthMos edd sed „locum hunc non intelligo. Sine dubio

deest aliquid. Sententia haec ferme postulat. ποία τις αὕτη ἡ

ἀφορμή; πατὴρ οὓς ἔδει ἐλαύνειν, τούτους αὐτὸς“ Re | αὐτὸς

Ferr in lac 5 fere litt om Β αὐτοὺς LPAthMos et γρ in marg

Mor 19 ἀγάγοι scripsi e Laur. LVII 23 sed οἱ in ras, in

lac 8 fere litt om Β ἀγαγὼν LPAthMos edd ἀνάγει coni Mor

Not. f. VII | καὶ πάλιν inserui ex AthMosB om LP edd

21 πως in lac 5 litt om Β πω AthMos πολλῶ Laur. LVII 23

sed ολλ in ras</note>



<pb n="614"/>



ἐν ἀπορρήτῳ κατασκευάσματα τοῖς πολλοῖς ἄδηλα, οὕ-

τω δέ, ὡς νῦν ἀξιῶ, τῆς οἰκίας ἐκπεσὼν τὸν μὲν

ἐλευθερῶ μέμψεως, αὐτὸς δὲ τὴν αἰτίαν οἴσομαι. εἰ δ’

ἀναγκαῖον ἢ τούτῳ τι γενέσθαι δυσχερὲς ἢ ἐμοί, με-

<lb n="5"/> τριώτερον ἐπ’ ἐμὲ τοῦτο ἐλθεῖν ἢ τὸν πατέρα ἐν αἰ-

σχύνῃ ποιῆσαι.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="5"><p>ἕνεκα μὲν οὖν τοῦ δικαίαν τε καὶ

εὔλογον εἶναι τὴν παροῦσαν αἴτησιν θαρρῶ μὴ ἀτυ-

χῆσαι, δύο δὲ ἐλαττώματα δέδοικα, τὴν ἡλικίαν τὴν

ἐμαυτοῦ καὶ τὴν τοῦ λέγειν ἀπειρίαν. τοῖς μὲν γὰρ ἢ

<lb n="10"/> εἰς γῆρας ἥκουσιν ἢ τὸν περὶ τὸ βῆμα βίον εὐθὺς ἐξ

ἀρχῆς ᾑρημένοις, τοῖς μὲν ὁ χρόνος δίδωσι πολλὰ εἰ-

δέναι, τοῖς δὲ ἡ μελέτη τὰς περὶ τὸ λέγειν τέχνας·

ἐγὼ δέ εἰμι μὲν τηλικοῦτος ἡλίκον ὁρᾶτε, βεβίωκα δὲ

ἐν ὅπλοις, ὥστε ὅσον μοι τοῦ σώζειν τὴν πατρίδα δύ-

<lb n="15"/> νᾶσθαι περίεστι, τοσοῦτον τοῦ λέγειν ἱκανῶς ἀπολέ-

λειμμαι.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="6"><p>ἀλλ’ εἰ μὲν τῶν οὐχ ἡδέων τι τῷ πατρὶ

καὶ νῦν ἐπήγγελλον καὶ τὸ λυπηρότατον τοῦτο ῥῆμα

ἐκείνῳ ἐφθεγγόμην τὸ τῶν διαλλαγῶν, εἰκότως ἂν

εὐθὺς ἀναστὰς ἐπεστόμιζέ με πολλῶν πλεονεκτημάτων

<lb n="20"/> εἰς τὸ κρατεῖν εὐπορῶν· ἐπεὶ δὲ οἷς ἤδη πεποίηκε

προστίθημι παραπλήσια καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις συναγωνί-

<note type="marginal">RIV 689</note> ζομαι | τοῦ πατρός, οὐκ οἶδα ἀνθ’ ὅτου μοι δι-

καίως ἀντείποι καὶ φιλονεικίᾳ χρήσαιτο πρὸς τὸν αὑ-

τοῦ ζηλωτήν.</p><lb n="25"/><p>7. Ἵνα δέ, ὦ δικασταί, μή με οἴησθε τὰ μὲν πρὸς

<note type="footnote">1 ἀπορήτῳ L | οὕτως Ath 4 τι post δυσχερὲς repet Ath</note>

<note type="footnote">5 ἐμοὶ Mos 8 δὲ] γὰρ Β 9 ἢ om Ath 15 ἀπολέ-

λυμαι Mos 16 τί Β 17 ἐπήγγελλον scripsi e PAthB

ἐπήγγελον LMos edd 18 ἐκεῖνο Β | διαλλαγῶν om Mos

19 εὐθύς scripsi auctore Re αὖθις libri edd 23 αὐτοῦ L

PAthMos edd 25 (??) Ath | οἴησθε scripsi ut coni Re οἴ-

εσθε PAthMosB edd οἴεσθ(??)ι L</note>



<pb n="615"/>



τοὺς πολεμίους ἀγαθὸν γεγενημένον, τὰ δὲ πρὸς τὸν

πατέρα οὐ τοιοῦτον μηδὲ τοὺς λόγους τοὺς ἄρτι ῥηθέν-

τας εἰς ἀναίδειαν ἤ τινα ἄλλην κακίαν ἀναφέρητε,

μικρὸν ἀκούσατέ μου, πρὸς θεῶν, ἀπολογουμένου.

πιστεύω γὰρ ὑμῖν δόξειν ἢ μηδὲν ἠδικηκέναι ἢ ἄκων <lb n="5"/>

ἡμαρτηκέναι.</p></div></div></body></text></TEI>