<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00547.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="43"><p>τί

τούτων ἔδει ζητῆσαι πλέον καὶ ταῦτα ἐπ’ αἰτίαις οὐ

<lb n="10"/> πάνυ μεγάλαις, ὥς φησιν αὐτὸς ὁ πατὴρ ὁ χαλεπήνας

μέν, οὐκ ἀποκηρύξας δέ; καίτοι εἴ τι τῶν δεινοτέρων

ἐπέπρακτο, πάντως ἂν ἐπὶ τοῦτο ἧκεν. οὐ γὰρ δὴ

φήσειεν ἂν ὡς οὐκ οἶδεν ἀποκηρύττειν. ὃς γὰρ ἀδελ-

φοῦ φιλανθρωπίαν πρὸς ἀδελφὸν τούτου νενόμικεν

<lb n="15"/> ἀξίαν, τί ποτ’ ἂν ἔδρασεν ἐν αἰσχίστοις ἐκεῖνον λαβών;</p><p>44. τοῦτό με μάλιστα, ὦ πάτερ, ἔπεισε τῶν ἴσων

ἀξιῶσαι τὸν ἀδελφὸν τὸ καὶ παρὰ σοὶ μικρὰ κεκρίσθαι

τὰ ἡμαρτημένα. σημεῖον γὰρ ἦν τοῦτο τοῦ προιόντα

τὸν χρόνον πάντως ἂν ποιῆσαι διαλλαγάς. ἃ οὖν ἡγού-

<lb n="20"/> μὴν σε σωθέντα δώσειν, ταῦτα αὐτὸς ἔδωκα νομίζων,

εἰ διαφύγοις τὴν νόσον, ἐπαίνου τεύξεσθαι παρὰ σοῦ

τῇ προσθήκῃ. καὶ ὡς ταῦτα ἤλπιζον μάθοις ἂν ἐκεῖθεν.</p><p>45. τῶν μὲν γὰρ μάντεων οὐδεὶς προειρήκει τὴν τε-

<note type="footnote">1 τυγχάνειν Ma sed ν(2) add m 3 | τίνα MaCl 2 δέδωκε

MaClPa 3 ἐγὼ φαίην ἄν scripsi e PMBVa ἂν ἐγὼ φαίην

MaClPa Mor Re φαίη ἂν Ferr 4 γρ χρόνον οὐ πολύν in

marg Mor | ἀγγελόντων Ma sed λ(2) inser m 3, ClBVa

7 voce διακόνων inc Cr fol 33 r 8 ἔκλαυσεν MaCl | αὐτοῦ Va

sed οῦ ex ὸ corr m2 12 ἂν om Pa | εἶκεν Cl 14 τοῦτον

Cl sed in τούτου corr m 2 15 ἐν om MaCl 16 με inserui

e PMCrMaClPaVa om Β edd | ἔπεισε om Cr ἔπεισεν MaPa</note>

<note type="footnote">17 ἀξιῶσαι τὸν ἀδελφὸν τῶν ἴσων MaClPa | καὶ om Β

περὶ Va | μικρὰ κεκρίσθαι μικρὰ MaCl 21 διαφύγῃς MaCl</note>

<note type="footnote">22 μάθοις Ma sed οι in η corr m3 23 εἰρήκει MaCl</note>



<pb n="601"/>



λευτήν, οἱ δ’ ἰατροὶ παρῄνουν εὔχεσθαι, τὸ δὲ μέλλον

ἄδηλον ἦν. οὕτως οὖν ἐνέγραφον ὡς οὐ πάντως σε

λήσων, ἀλλ’ ὧς, εἰ τύχοι, τά τε γράμματα καὶ τὸ πε-

πραγμένον ὕστερον εἰσομένου. ὁ δὴ τοῦτο προσδοκῶν

τὸ μὴ δόξειν ἀδικεῖν, εἰ γνωσθείη, | ταῦτα δή <note type="marginal">RIV 682</note>

που ἔγραφεν.</p><lb n="6"/><p>46. Ἐβουλόμην μὲν γὰρ αὐτόν φησιν ὑπὸ

πενίας γενέσθαι βελτίω. τί δ’, εἰ χείρων ὑπ’ αὐ-

τῆς ταύτης ἐγένετο; καλὸν ἦν παρὰ σοῦ δεδόσθαι τῇ

κακίᾳ τὴν ἀφορμήν; ἢ οἴει, πάτερ, τὸν μὲν πλοῦτον <lb n="10"/>

πανταχοῦ κακίαν ἐμποιεῖν, τὴν ἀρετὴν δὲ πανταχοῦ

μετὰ τῆς πενίας εἶναι; οὐκ ἔστιν, ἀλλ’ ἔνι καὶ πλούτῳ

χρήσασθαι καλῶς καὶ πενίαν γενέσθαι τοῦ πλουτεῖν

κακίας μᾶλλον αἴτιον, ὅσῳ πλοῦτος μὲν ἁμαρτάνειν

βουλομένῳ χορηγεῖ, πενία δὲ καὶ τὸν οὐ βουλόμενον <lb n="15"/>

ἀναγκάζει.</p></div></div></body></text></TEI>