<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00544.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="50"><p>50. Τί οὖν τοῦ συνειδέναι τὸ τεκμήριον; ἄλλος, <lb n="10"/>

φησίν, ἧκε μηνύσων τὴν τυραννίδα καὶ οὗτος

ξένος, σὺ δ’ ἐσίγησας. οὐ γὰρ ἐνῆν, ὦ θαυμάσιε,

τὸν οὐ προαισθόμενον βοᾶν. αὐτὸ δὲ τὸ μὴ λαβεῖν

αἴσθησιν τῶν τεχνικῶς κακουργούντων, οὐ τῶν ἀγνο-

ησάντων ἀδίκημα. εἰ δ’ ἐμὸν ἀδίκημα τοῦτο, διὰ τί <lb n="15"/>

μόνου, πρὸς θεῶν; μόνῳ γὰρ προσήκει μοι κήδεσθαι

τῆς πόλεως, τοὺς δ’ ἄλλους πολίτας ἀφίεσθαι τῆς προ-

νοίας;</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="51"><p>καὶ τί λέγω τοὺς πολίτας; οἱ λέγοντες οὗ-

τοι καὶ παριόντες καὶ γράφοντες καὶ πείθοντες καὶ τὴν

τῶν ὅλων φυλακὴν ἐν ταῖς αὑτῶν φωναῖς εἶναι λέγον- <lb n="20"/>

τες καὶ εἰ μὴ λήψονται στεφάνους ἀγανακτοῦντες διὰ

<note type="footnote">10 τὰ ἀπ’ ἀρχῆς ἀπαρχῆς Μ) ἄχρι τέλους LM</note>

<note type="footnote">2 πεπονηκότας LaVi 3 τὴν μὲν στρατηγίαν MLaViClB

Va Ι οἷς LaViCl 4 τῆ τυραννίδι MLaViaBVa | δὲ LaVi</note>

<note type="footnote">5 τῆς om Vi 7 τετιμώρησθε La sed ε(2) in ras f τε-

τιμωρεῖσθε Vi Ι ἀποδράσαντα Vi 8 οὐσίαν Vi | τοὺς τἀναντία

τετολμηκότας MLaVi τοὺς τἀναντία τετιμηκότας ClBVa

9 μιᾶς MLaViClBVa et γρ in marg L 10 τὸ inserui e La

ClVa om LMViB edd 12 δ’ inser Va | ἐσίγας MLaViB

Va sed in hoc ἑ inser m 2 Ι ἦν BVa 14 οὐ om LaVi οὐδὲ

Cl 15 τὸ ante ἀδίκημα (1) Cl Ι δὲ LViClBVa Ι διατί LViClBVa</note>

<note type="footnote">17 δὲ Β edd 19 παριόντες scripsi auctore Markowskio

παρόντες libri edd 20 τῶν inser Va 2 | αὐτῶν L edd

21 καὶ scripsi e MLaViClBVa κἂν L edd Ι διατί ViB</note>



<pb n="508"/>



τί νῦν οὐκ ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς κρίνονται; καὶ γὰρ αὐτοὶ

τῶν οὐκ αἰσθομένων μέν εἰσιν, ἐν δυνάμει δὲ παρ’

ὑμῖν.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="52"><p>ἀλλ’ ἐῶ καὶ τοὺς ῥήτορας, ὁ δὲ ἄρχων οὑ-

τοσὶ καὶ οἱ πρυτάνεις καὶ ἡ τὰ πλεῖστα διοικοῦσα

<lb n="5"/> βουλὴ τί μὴ πρὸς τὰς αὐτὰς αἰτίας ἄγονται; ἀλλ’ οὐχ

οὗτοι κακῶς ἔξω τῆς αἰτίας εἰσίν, οὐ μὰ τοὺς θεούς,

ἀλλ’ οὐ καλῶς ἐν ταῖς αἰτίαις ἐγώ. πόσοι γάρ, ἐξ ὅτου

πόλεις οἰκοῦνται, μεῖζον φρονήσαντες τῶν ἄλλων ἐπ-

έθεντο τοῖς νόμοις; οὐδ’ ἂν ἀριθμήσαι τις. πόσοι πρὶν

<lb n="10"/> ἐπιτελέσαι τὴν γνώμην ἑάλωσαν; οὐκ ὀλίγοι. πάντας

οὖν οἱ στρατηγοὶ πρὸ τῶν ἄλλων εἶδον; οὐκ ἐστιν,

ἀλλὰ τὸν δεῖνα μὲν ὁ στρατηγός, τὸν δεῖνα δὲ ὁ ῥή-

τωρ, τὸν δέ τις τῶν ἐργαζομένων ἐπ’ ἀγορᾶς, τὸν δὲ

<note type="marginal">RIV 494</note> οἰκέτης, τὸν δὲ γυνή, | τὸν δὲ ὅπως ἄν, οἶμαι,

<lb n="15"/> τὰ τῆς τύχης συμπέσῃ. ὥσπερ γὰρ τοῖς θησαυροῖς

ἐντυγχάνουσιν οὐχ οὓς ἄξιον πλουτεῖν, ἀλλ’ οἷς ἂν ὁ

δαίμων διδῷ, οὕτω καὶ τὰς τοιαύτας παρασκευὰς πρὸ

τῶν ἐν ἀξιώματι τῶν πολλῶν τις εὑρεῖν εὐτύχησεν.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="53"><p>53. ἔχει δέ πως καὶ λόγον τοῖς οὐ πολλοῦ τινος ἀξίοις

<lb n="20"/> ἢ τοῖς ἐν σχήματι τὰ τοιαῦτα παρέχειν αἴσθησιν. τὸ

<note type="footnote">6 cf. p. 512, 1 20 cf. ad t. III 464, 13; IV 123, 5; 268, 9</note>

<note type="footnote">1 κρίνονται La sed αι in ras f Ι καὶ ante αὐτοὶ Vi

2 αἰσθανομένων MViBVa | μὲν inser Va 2 om Cl 3 καὶ om

Μ 6 οὔτοι τοι Cl I ἔξω inserui e libris om edd ἐκτὸς in-

serendum coni Re, ἄπεισιν pro εἰσὶν scribendum lacobs Lect

1 αἰτίας Cl sed αἰ in ras m 2 7 καλὸς Ferr Mor | ἐξότου libri

edd 8 μεῖζον scripsi e MLaViBVa μείζω LCl edd | ἄλλων

ἄλλων

scripsi e ClB πολλῶν Va πολῶν Vi πολλῶν LMLa edd |

ἐπέθεντο scripsi e MLaViBVa ut coni Re ἐπείθοντο LCl edd</note>

<note type="footnote">9 ἀριθμῆσαί τις LLaViClBVa edd 10 πάντας Cl sed

α(2) ex ε corr m 2 13 δὲ τίς ClBVa 15 ἐμπέσῃ Μ edd</note>

<note type="footnote">17 δ΄ μο La sed μο in αἵμων corr p 18 τίς MLaViB

Va τι Cl Ferr Mor sed hic τις coni | εὑρὼν MBVa 19 πως

reposui e libris που edd 20 σχήμασι LaVi</note>



<pb n="509"/>



μὲν γὰρ φοβοῦν ὁ κακουργῶν πειρᾶται λανθάνειν, οὗ

δὲ καταφρονῆσαι πρόσεστι, πρὸς τοῦτον ἀνίησί τι τῆς

ἀκριβείας. ἂν ἀκούσῃ τὸν στρατηγόν, ἔφριξεν, ἂν τῶν

ἀνωνύμων ὁντινοῦν, ἐθάρρησεν. οὐκοῦν ἐκεῖ μὲν ἐφυ-

λάξατο, ἐνταῦθα δέ τι καὶ παρημέλησεν. εἶθ’ οὕτω <lb n="5"/>

παρεγυμνώθη τι τῶν κεκαλυμμένων.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="54"><p>τοιοῦτό τι

καὶ περὶ τοὺς κακουργοῦντας τῶν οἰκετῶν συμβαίνει.

οἱ γὰρ ὑφαιρεῖσθαι τὰ τῶν δεσποτῶν ἐπιχειροῦντες

ὑφ’ ὧν οὐκ ἄν τις ᾠήθη πολλάκις ἐμηνύθησαν, ὁ δὲ

ταμίας οὐκ ᾔσθετο. καί, νὴ Δία γε, τῶν γειτόνων τις <lb n="10"/>

ἔγνω τὴν ἐπιβουλὴν πρὸ τῶν ὁμοδούλων. τί οὖν θαυ-

μαστὸν εἰ κἀν τοῖς κοινοῖς τῆς πόλεως ἴσον τι γίγνε-

ται καί τις ἐπιβουλεύων τοῖς νόμοις ὅν ᾤετο κωλύσειν

λαθὼν ᾧ μελήσειν οὐκ ἐνόμιζε, τούτῳ κατέστη δῆλος.

</p></div></div></body></text></TEI>