διὰ τί

 γὰρ οὐκ ἂν ἐπέδωκα ὦκα ἐμαυτὸν ὑπὲρ ἐκείνου; οὐκ ἐπιει-

κής; οὐ κόσμιος; οὐ φιλοπάτωρ; οὐχ οἶος ἐνδοξοτέ-

ρους μὲν ποιῆσαι τοὺς αὑτοῦ προγόνους, τῶν κοινῶν

δὲ ἁπτόμενος μηδενὸς ὕστερος γενέσθαι; πλέον γὰρ

οὐδὲν ἐρῶ. οὐκ ᾔδειν ὅτι καὶ δημηγορῶν καὶ στρατη-

 γῶν ἐκεῖνος νοῦν γε ἔχων μετὰ κάλλους ὑμᾶς μὲν

 RIV 467 ποιήσει μείζους, τὸν πατέρα δὲ καὶ τεθνεῶτα |

λαμπρότερον;