ταῦ- 

τὰ ἐδόκει τὴν πρώτην ἡμέραν κράτιστα, ταῦτα τὴν

δευτέραν, ταῦτα τὴν τρίτην, καὶ οὐδὲν ἦν ὅ τούτων

ἐδύνατο | νομισθῆναι βέλτιον. λαβὼν δὴ τὸ ξίφος RIV 466 

πάλιν κατεθέμην καὶ πάλιν λαβὼν ἔρριψα, καὶ πολλά-

κις ἑκάτερον καὶ μετὰ δακρύων ἕκαστον. εἶτ’ ἐνίκα τῇ 

πατρίδι τὸν υἱὸν ἐπιδοῦναι καὶ πλήξας πολλάκις τὸ

πρόσωπον καὶ τίλλων τὰς τρίχας καὶ πρὸς τὸν ἐμαυ-

τοῦ δαίμονα εἰπών· ἐμπλήσθητι τῶν ἐμῶν κακῶν

ἔπεισα δι’ ὧν ἔδειξα τὸν τύραννον μηκέτι τὰ μηκέτ’

ὄντα ζητεῖν. καὶ ἡ τελευτὴ τοῦ παιδὸς καὶ τῷ πολέμῳ 

γεγένηται τελευτή.