καὶ πολ- λοὶ δὴ τοὺς αὐτοῖς προσκεκρουκότας ἀπώλεσαν δι’ 10 Soph. o. R. 388 16 cf. t. IV 379, 2. Plat. Euthyphr. p. 14 B 1 ἐμένομεν Par 4 οὐδὲ πώποτε ΜΒ 6 ἀσθενές Par 7 οὐδὲ ΜοsΒ 10 τὴν inserui e ΜοsΒ om PPar M edd 12 τὰ ἐκείνων PPar M 13 τίσιν] τίνων Par 14 αὐτὸν PParMosB edd ἑαυτὸν Μ | αὐτόν post φίλον Ρ | προσαγο- ρεύων scripsi προσαγορεύει Β προσαγορεύει PParMosM edd 16 ἀνατέτραφθαι Par | αὐτῶν Ρ 17 κυλινδούμενος Β 18 δι’ ante αὐτὸν Par M | αὐτὸν οὐδὲν scripsi e Par MB οὐδὲν αὐτὸν ΡΜοs edd 20 ἐν om Re | αὐτῶν libri edd 21 δὲ Par | ἀπ(??)λεσαν Ρ ἑνὸς τούτου μισθοφόρου, ὃς οἷς ἤδη πολλοὺς περιβε- βλήκει κακοῖς τούτοις καὶ τὴν τοῦ μὴ δοῦναι δίκην ἄδειαν παρεσκεύαζεν αὑτῷ. ὁ γὰρ αἰσθανόμενος καὶ κρίνειν δυνάμενος αὑτῷ παρῄνει σιγᾶν ὡς οὐκ ὃν ἀσφαλὲς ἄνδρα παροξύνειν ἀπὸ σημάτων ἰσχύοντα, ἐπεὶ καὶ αὐτὸς νῦν οἶδα μὲν ἃ πείσομαι, τὴν κοινὴν δὲ σωτηρίαν πρὸ τῆς ἐμαυτοῦ τιθέμενος ἀνέστην. τῷ δὲ οὐ τοῦτο συνηγωνίζετο μόνον, ἀλλὰ καὶ οἱ τὰς καλὰς αὐτῷ ταύτας ὀφείλοντες χάριτας πᾶν ἦσαν ἔτοι- μοι καὶ ποιεῖν καὶ πάσχειν ὑπὲρ αὐτοῦ. ὁρᾶτε δὲ ὧς καὶ νῦν οὐδὲν ὀκνοῦσι. 9. Ταῦτα ὁρῶντες οἱ θεοὶ καὶ μισοῦντες καὶ τοὺς τούτῳ περιπεσόντας ἐλεοῦντες τὴν ὀργὴν ἐπὶ πάντας ἀφῆκαν, ὃ πολλαχοῦ γεγένηται πολλάκις. τοῦτο δὲ ἄρα οὐδὲ τοὺς γενναίους ποιητὰς ἐλάνθανεν, ἀλλ’ εἰδότες ᾄδουσι· πολλάκι καὶ ξύμπασα πόλις κακοῦ ἀνδρὸς ἀπηύρα. τοῦτο πόλεσι διέστησε γῆν, τοῦτο θάλατταν ἐπήνεγκε, τοῦτ’ ὄμβρον ἔξω τοῦ μετρίου, τοῦτο λιμόν, τοῦθ’ 20 ὅπερ | ἡμῖν. ἀλλὰ παρ’ ὧν τὸ τραῦμα, παρὰ RIV 727 τούτων καὶ ἡ βοήθεια ἐπειδὴ γὰρ πολλοὶ μὲν ἐτεθνή- κεσαν ἤδη, τὰ δὲ τῶν ἰατρῶν ἦν οὐδέν, εἴδομεν οἷ 17 Hes. op. 240. cf. t. 11 180, 4; 99, 6 23 Thuc. H 47, 3 2 τὴν om Mor 3 αὐτῷ ΡΒ ἑαυτῶ Thuc. 4 αὐτῷ Ρ ParMosB edd Ι νικᾶν Par Ι ἂν Mor 5 νοσημάτων Par sed νο antepos m 2 6 αὐτὸς om PPar B et γρ in marg Mor | οἶδ’ ἃ Ρ 10 καὶ(1) om Μ Ι τε post ποιεῖν Μ | αὐτοῦ Par 11 καὶ om Β 14 ὁ Ρ καὶ Par ἣ Μ ἢ γρ in marg Mor 17 πολλάκις libri Re 20 ὄμβρους Par sed οὑς in lac 3 vel 4 litt m 2 | ἔξω om Par | λιμόν scripsi λοιμόν libri edd 22 καὶ inser Β | ἐτεθνήκασιν PParM 23 τὸ Par | ἡ Mos χρῆν ἰδεῖν, ἐπὶ τὸν οὐκ ὀλίγαις πόλεσι λελυκότα καὶ ταύτας καὶ πολλὰς ἑτέρας συμφοράς, τὸν θεὸν τὸν ἐν Δελφοῖς. καὶ ἐδεδοίκειν μέν, ἐδεδοίκειν, ὦ πολῖται, μὴ τῷ τοῦτον οὐκ ἐξεληλακέναι τῆς πόλεως ἀτυχήσω- μὲν τοῦ μαντείου, κρείττων δὲ εὖ ποιῶν ὁ θεὸς τῆς ἐμῆς ἐλπίδος γίνεται καὶ ἀναιρεῖ δὴ σαφῆ καὶ ἁπλᾶ καὶ οὐχ οἶα τὰ πολλὰ Δέλφικά τοῖς μὲν τοῦτο, τοῖς δ’ ἐκεῖνο παρέχοντα νομίζειν, ἀλλ’ εἶπε διαρρήδην, εἰ παῖς ἑνός του τῶν πολιτῶν ὑπὸ τοῦ δήμου τυθείη, στήσεσθαι τὸ κακόν. ταῦτα ἀκούσαντες ἀνέστρεφον οἱ θεωροὶ θέοντες νύκτα καὶ ἡμέραν ὁμοίως ἐπειγό- μενοι καὶ ἡμεῖς ἐκαθήμεθα τρέμοντες, τί ποτ’ ἄρα ἥξουσι φέροντες. ὡς δὲ ᾐσθόμεθα προσιόντας, πολλοὶ πρὸ τῶν τειχῶν περιχυθέντες ἠρωτῶμεν, εἴ τι τοιοῦ- ’τον ἦλθον ἀκούσαντες, ὃ δίδωσιν ἀναπνεῦσαι τῇ πό- λει, χρηστὰ δὲ αὐτῶν ὑπισχνουμένων οὐκ ᾠόμεθα δεῖν μέλλειν, ἀλλ’ ἐπὶ τὴν ἐκκλησίαν δρόμος καὶ ὁ γραμμα- τεὺς εὐθὺς ἀνεγίνωσκε τὸν χρησμόν. ἐνταῦθα ψή- φισμα μὲν οὐκ ἐδόκει δεῖν γράφειν ὅτι τὸν <δεῖνα τὸν> τοῦ δεῖνος, οὐ γὰρ ἦν, οἶμαι, δημοκρατίᾳ πρέπον, κλῆρον δὲ ὁ καιρὸς ἐκάλει καὶ τὸ ἴσον οὕτως ἐσώζετο. 1 cf. t. V 118,6 2 cf. p. 378,10 20 cf. p. 809, 20; t. V 38, 1; VI 515, 3. Arist. Thesm. 622 c. schol. Chor. inf. p. 216, 7 Boiss. 3 πολῖται scripsi e πολίται) Β ἄνδρες Μ παρόν- τες edd cf. ad p. 371, 6 4 τῷ om Par | τούτω Par | οὐκ in- serui e Mos cum Cobeto Coll 300 om reliqui libri edd | ἐξε- ἐξεληλυθέναι Β 5 κρεἐττωον Β | δὲ om Par 6 γίγνεται Μ edd I σαφῶς Par sed ῶς in lac 2 litt m 2 S δὲ ΜοsΒ edd 9 ἑνὸς τοῦ Par | τεθείη PPar 10 στήσετσθαια B 11 θέοντες om PPar et γρ in marg Mor 12 ποτε Β 13 δὲ ante ᾐσθόμεθα posui e Most MB, post PPar edd 14 ἐρωτῶμεν Par 17 μέλειν Ρ 18 ἀνεγίγνωσκε Mos | ἐντεῦθεν P et γρ in marg Mor 20 δεῖνα τὸν inserui coll 11. 11. om libri edd τῶν πατέρων δὲ παρόντων καὶ τῶν ὀνομάτων ἃ τοῖς τούτων ἦν παισὶν ἐν τοῖς κλήροις κειμένων καὶ τῶν ἐφεξῆς πραττομένων ἔλαχεν ὁ τοῦ πολλὰ καὶ δεινὰ τούτου δεδρακότος υἱός. καὶ ἐπηκολούθησεν, ὡς ἴστε, κρότος, ὅτι δὴ δυοῖν ἐμέλλομεν ἀπαλλάξεσθαι κακῶν, λοιμοῦ τε καὶ πονηροῦ σπέρματος. τὸ μὲν οὖν δί- γαιον ἦν εὐθὺς τεθύσθαι τὸ ἱερεῖον | καὶ τὴν RIV 728 νόσον ἀπεληλυθέναι καὶ εἶναι νῦν τὴν πόλιν ἐν δευ- τέραις θυσίαις ταῖς ἐπὶ τῷ σεσῶσθαι καὶ τοῦτον μά- λιστα μὲν μὴ λίαν ἀλγεῖν ὡς ἂν καὶ αὐτῷ τινος γιγνομένης φιλοτιμίας, εἰ δ’ οὐχ οἷόν τε τοῦτό γε], προσποιεῖσθαί γε· ὁ δὲ αἴρεται μὲν πρὸς τὸν θεὸν πόλεμον, καταφρονεῖ δὲ ὑμῶν, οἶς δὲ λέγει τὴν νόσον ἐκτείνει καὶ μὴ προσέχετε τῷ Πυθίῳ, φησίν, ἀλλ’ ἐμοί. παύσω γὰρ τὸν λοιμὸν ἐγώ. καὶ τί δεῖ τὸν παῖδα θύειν; καὶ ὁ μὲν γόης ταῦτα, ὑμεῖς δὲ ἀνέ- χεσθε.