τί δ’, ἂν εἰπὼν ἀνάγκην εἶναι 

νύκτωρ περιελθεῖν τὴν χώραν καὶ παρεῖναι δεῖν τῶν

μὲν ἄλλων οὐδένα, τὸν υἱὸν δὲ μόνον, ὅν καὶ μόνον

οἷόν τε τῶν τοιούτων κοινωνεῖν, τούτων I δὲ RIV 735 

οὐ συγχωρουμένων μάτην ἅπαντα πεπράξεσθαι, ἂν

τούτοις ὑμᾶς ἀναγκάσῃ τοῖς λόγοις παραδοῦναι τὸν 

υἱὸν αὐτῷ, τὴν τῆς πόλεως ἀσφάλειαν, ἔπειτα ἀπιὼν

οἴχηται παρὰ τοὺς οὐχ ἡδέως πρὸς ἡμᾶς ἔχοντας, τί

χρησόμεθα; εἰπέ μοι. ἐπ’ ἄλλον ἥξομεν; καὶ τίς ἀνέ-

ξεται; ἀλλ’ εὑρήσομεν; ἂν οὖν χαλεπαίνων ὁ θεὸς

μάταιον τὸ πρᾶγμα ποιῇ, πέμψομεν, νὴ Δία, παρ’ αὐ- 

 4 Dem. Phorm. 2 p. 944, 9 

 1 τί libri edd 2 ἐπ᾿ ἄλλοις ἄλλα Β | εὑρήσεις ἐπ’ ἄλλοις

Par 3 μὲν — 4 ἐμποιεῖν om Mos 4 χρόνους scripsi e Par

Μ coll Dem. l. l. χρόνον ΡΒ edd sed ,,non displicet lectio

B(avarici) χρόνους ἐμποιεῖν ἱκανὸν“ Re | ἐμποιεῖν scripsi e Par

ΜΒ ut coni Re ἐμποιεῖ Ρ edd | τοῦτο om Β 5 τούτῳ Mor

sed γρ τοῦτο in marg | τὸ ante κέρδος ΜοsΒ edd

τε Par 8 αὐτῶ PParMosB edd 9 αὐτῶ libri Mor corr

Re 12 ,,aut pro ὃν ἰeρ. est ὡς aut illo servato ad οἷόν τε

addendum est εἷναι“ Re τὸν lacobs Lect 13 οἷόν τε Β

14 πεπράξεσθαι scripsi e Mos ut coni Re πεπράξεσθε reliqui

libri (πεπράξεστε Par sed σθε in marg m 2) edd 16 num

<πρὸς> τὴν? 17 οἴχεται PParB 19 ἄλλον? 



 



τὸν πάλιν καὶ τὴν νόσον ἐροῦμεν καὶ ζητήσομεν φάρ-

μακον; ὁ δέ, ὦ πάντων ἀνθρώπων ἀτοπώτατοι,

φήσει, ὑμεῖς ἑτοίμου τυχόντες βοηθείας, ἐν χε-

ροῖν τὸ θῦμα ἔχοντες, κύριοι τοῦ μηκέτι νοσεῖν

 γεγενημένοι λόγων ἠκούετε μετὰ χρησμούς. τί

οὖν εἰρωνεύεσθε καὶ ἀνθρώπους ἔχοντες ἡμῶν

ἀμείνους οὐ δι’ ἐκείνων ἀπαλλάττεσθε τῶν

δυσχερῶν; τί οὖν τότε ποιήσομεν; αἰτιασόμεθα, νὴ

Δία, τοὺς τούτῳ βεβοηθηκότας καὶ ὧς οὐκ ἐχρῆν

 ὑπαχθῆναι δακρύοντος ἐροῦμεν. ἀλλ’ οὐδὲν ἧττον ἀπο-

λούμεθα. πῶς οὖν οὐ πολλῆς δυστυχίας διὰ τῶν

τοῦ μάγου λόγων τῆς τε φαινομένης λύσεως ἐκπεσεῖν

καὶ μηδεμίαν ἀντὶ ταύτης ὕστερον ἔχειν; καὶ οὐκ ἐν-

ταῦθα ἔστηκε τὸ δεινόν, ἀλλ’ οὐδ’ ἐπ’ ἄλλην ἀκαιρίαν

 καλούμενος <ὁ θεὸς> ἔτι βοηθῶν συλλήψεται. διὰ

ἕν ἀνθρώπους εὐσεβεῖς ἐξέληται κινδύνων; καλόν γε

εὐσεβείας τὰ παρόντα τεκμήριον. οὕτως ἡμῖν εἰσάπαξ

καθίστησι δυσμενῆ τὸν Πύθιον τὸ τούτῳ πεισθῆναι

τήμερον, καὶ δέος ἐστὶν οὐ μικρὸν μὴ καὶ ἄλλο τι τῷ

 λοιμῷ προσγένηται καὶ τοῦτ’ ἀνίατον τῇ πόλει τῆς ἐκ

Δελφῶν ἡμῖν ἀποκεκομμένης ἐλπίδος. 11 cf. p. 392, 16 3 φήσει scripsi e Par sed e φησὶ corr m 2, ΜοsΒ

PM edd | ἑτοίμου τυχόντες Bcripsi e Β τυχόντες ἑτοίμου Ρ

ParMosM edd 4 ἔχοντες post θῦμα inserui e Β, post βο-

ηθείας Mos, post χεροῖν Μ, post έν in marg inser Par 2 om

edd sed ,,aut ἐν χεροῖν ἔχοντες aut ἐκ χεροῖν ἀφέντες“ Re

6 ὑμῶν Β 9 τοῦτο Par 10 ἀπολλούμεθα PPar sed in

hoc λ(2) in ras m 2 11 οὐ — p. 389,20 πῶς οὖν om CrPPar

ΜοsΜ edd e Β primum in lucem protraxi Mus. Rhen. LII 297

| οὐ in ras Β 15 ὁ θεὸς post καλούμενος inserui Mus.

om B I διατί Β 17 τε κμήριον scripsi τεκμήρια Β 19 καὶ

ἄλλο τι Bcripsi κἀν ἄλλο τι Β κἂν ἄλλο τι — προσγένηται,

καὶ τοῦτ’ ἀνίατον <ᾖ> scripsi Mus. Rhen. 39. Καὶ μὴν κἀκεῖθεν, ὦ πολῖται, μάθοιτ’ ἂν ὡς

οὐ δεῖ τούτῳ προσέχειν. ἐρωτῶ γὰρ αὐτὸν ἐναντίον

ὑμῶν· παῖδα ἕτερον ἐν παραβύστῳ θύσας νικήσεις τὸν

ἀντίπαλον; τίνα τοῦτον; πόθεν λαβών; τίνος δι-

δόντος, 〈ὅπου γε οὐδένα〉 ὀνομάζει τὰ λόγια; 

πόσῳ δὲ δικαιότερον τὸν λαχόντα ἀπελθεῖν;