<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00541.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="32"><p>ἐῶ

τἄλλα, ἀλλ’ ἔχομαί σου τοῦ παιδὸς νῦν ἐγὼ καὶ οἶδε

πάντες καὶ θύειν μέλλομεν. νίκησον ἡμᾶς, ῥῦσαι τὸ

σῶμα, τῶν χειρῶν ἐξάρπασον ἴ’ ἀφάνισον τὸ μειράκιον

νεφέλῃ, ποίησον ἡμᾶς δοκεῖν ἔχειν αὐτὸν οὐκ ἔχοντας.

<note type="marginal">RIV 734</note> ὁρᾷς ὡς ἀπορεῖς καὶ ἐξελεγχόμενος | οὐκ ἔχεις

<lb n="11"/> τι χρήσῃ;</p><p>33. Τίνα δὴ παρεχόμενος τοῦ παύσειν τὸν λοιμὸν

ἀπόδειξιν ἀξιοῖς ᾧ θαρροῦμεν ἀφέντας οἶς οὐκ ἔνι

πιστεύειν ἀναμένειν; ὅτι, φησίν, εἰ μὴ σφόδρα ἐπε-

<lb n="15"/> πείσμην ἀρκέσειν πρὸς τὸ ἔργον, οὐκ ἂν ἐπηγ-

γελλόμην. τί γὰρ ὄφελος αὖθις ἐπὶ τὴν σφαγὴν

ἀγομένου τοῦ παιδός;</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="34"><p>ἓν τοῦτο πρῶτον, ὦ

μάγε, τὸ μὴ τήμερον αὐτὸν ἀποθνήσκειν. σὺ δ’, ὡς

εἰκός, αἰτήσεις καὶ τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν καὶ τρίτην

<lb n="20"/> καὶ τετάρτην καὶ δέκα καὶ δὶς τοσαύτας φάσκων τῶν

εἰς τὴν ἴασιν φερόντων τοῦ μὲν εὐπορεῖν, τοῦ δ’ οὔ-

πω, μεῖζον δὲ ἐκεῖνο τὸ μήπω φαινόμενον δύνασθαι.

<note type="footnote">20 Her. IV 90</note>

<note type="footnote">2 τῷ inserui om libri edd Ι παιδὶ inser Par 2 6 τ’ ἄλλα

Β Ι οἶδα πάντως PPar et γρ in marg Mor 7 ἐμέλλομεν Par</note>

<note type="footnote">9 αὐτὸ Β 12 παρεχόμενος Par sed ος in ras m 2

13 ἀφέντας scripsi ἀφέντες libri edd Ι ἔστι Par 17 ἀγόμε-

νος Β | αἰτεῖς post πρῶτον deesse censet Re perperam, ut

servavit lacobsius Lect 20 δεκάτην Β | δίς τοσαύτας Par

sed δίς το in ras m 2 21 εἰς om Μ | τὴν om ParM |

inde a μὲν usque ad ἐμὲ p. 389,20 in Cr abrasa | εὐπορῶν Mos Mor

sed in hoc γρ εὐπορεῖν in marg | δὲ edd 22 ἐκείνω PPar

| ,,post φαινόμενον videtur εὑρεῖν vel πορίσασθαι vel tale

deesse“ Re perperam, ut observavit lacobsius Lect</note>



<pb n="387"/>



διαλέξῃ τι καὶ περὶ σελήνης καὶ τῶν τοῦ μηνὸς ἡμε-

ρῶν καὶ ὅλως ἄλλα ἐπ’ ἄλλοις εὑρήσεις ἀναβολὴν

ἔχοντα. τὸ δὲ ποιεῖν μὲν οὐδέν, ἀεὶ δὲ ποιήσειν λέγειν

χρόνους ἐμποιεῖν ἱκανόν.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="35"><p>ἓν μὲν τοῦτο οὐ μικρὸν

τούτῳ κέρδος, ἕτερον δὲ μεῖζον ἢ οὐδὲν ἔλαττον τὸ <lb n="5"/>

πολλοὺς ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις πρὸ τοῦ λαχόντος

τῶν πολιτῶν ἀπελθεῖν. ἡγεῖται γὰρ καὶ τῷ παιδὶ καὶ

αὑτῷ τοῦτό γε οὐ φαύλην παραμυθίαν οἴσειν καὶ ἃ

δράσει μὴ λυόμενος ὁ λοιμός, κουφιεῖν αὑτῷ νομίζει

τὴν συμφοράν.</p></div></div></body></text></TEI>