νῦν, ὦ κατάρατε, ταῦτα λέγεις καὶ τολμᾷς ὁμολογεῖν ὧς ἔχων βοηθεῖν οὐκ ἐβούλου; οὐκοῦν οὐχ ὁ παῖς διὰ τοῦτο ζῆν ἄξιος, ἀλλ’ οὗτος προστυθῆναι τῷ παιδὶ καὶ τὸν μὲν ὑπηρετῆσαι τῷ χρησμῷ δίκαιον, τὸν δὲ δοῦναι δίκην, ὅστις ὁρῶν τὴν πόλιν οὕτως 12 Her. VII 132. Thuc. I 80, 2 3 τὰ Β 5 ὅτι scripsi ὅ τι libri edd | δὴ om Μ δὲ Par | ἀπαλλάξεσθαι Μ sed ἑ in ras ἀπαλλάξασθαι Ρ Mor sed σθαι in hoc γρ ἀπαλλάξεσθαι in marg 7 εὐθύς τε θῦσαι Β εὐθύς τε θῦσαι Mos Mor | τεθύσθαι Par Re 8 πόλιν PPar et γρ in marg Mor 11 γινομένης Par γενομένης Ρ edd sed γρ γιγνο- μένης in marg Mor | εἰ] οὐ Par | οἰός τε Re | γε om Β cancellavi 12 τὸν om Re 15 φησὶ post γὰρ PPar Re φημὶ Mor delevi 19 τοῦτο Β | προστυθῆναι scripsi e γρ in marg Mor cum lacobsio Add 199 Lect 138 Cobeto CoU 300 προστεθῆναι ParMB Re προστεθεῖναι ΡΜοs Mor 21 οἰκτρῶς οὕτως ΜοsΒ οἰκτρῶς ἀπολλυμένην οὐκ ἠλέησεν οὐδὲ ἐπήμυνε κύ- ριος ὤν, ὧς αὐτὸς λέγει; 15. Ἀλλὰ τοῦτο μὲν οὐκ ἄξιον ἐγκαλεῖν, οὔτε γὰρ τότε τοσοῦτον οὔτε νῦν ἰσχύει, διακρούεται δὲ καὶ παράγειν ἐπιχειρεῖ καὶ ἔστι πανταχοῦ πονηρός. ὃς πρῶτον μὲν ὑμᾶς οὐκ ἐᾷ τοῖς ἐγνωσμένοις ἐμμένειν. φέρε γάρ, τί τότε βουλευομένοις ὑμῖν ὑπὲρ βοηθείας ἔδοξεν; οὐ τοὺς μὲν ἀνθρώπους ἅπαντας χαίρειν ἐᾶν ὡς ἂν ἐλάττονας τοῦ πράγματος, ἐπὶ δὲ τὴν ἀπάσης κρείττω συμφορᾶς ἐπικουρίαν καταφεύγειν, τὸν θεὸν τὸν ἐν Δελφοῖς; καὶ οὐκ ἂν φαίην ὅτι πολλοὶ περὶ τούτων ἐγένοντο λόγοι παρ’ ὑμῖν. ἀλλ’ εἶπε μὲν ὁ δεῖνα διὰ βραχέων, ἀντεῖπε δὲ οὐδείς, ἐχειροτόνησε δὲ ὁ δῆμος. ᾑρέθησαν οἶ θεωροί, ἦλθον ἐκεῖσε, ἐχρή- σαντο τῷ μαντείῳ, τί παύσει τὴν νόσον; ἤκουσαν, ἐπ- ανῆλθον, ἀπήγγειλαν· ἔξεστι μὴ νοσεῖν. νῦν οὖν λύσομεν τὰ δεδογμένα καὶ οὐκ αἰσχυνούμεθα τὰς με- ταβολὰς αἳ μέγιστα ὀνείδη καὶ ἀνδρὶ καὶ πόλει φέρου- σιν; οὐ γὰρ ἔστιν ἀνοίας αἰτίαν ἐν τοῖς τοιούτοις διαφυγεῖν, οὐ γὰρ οἶόν τε τοῦ δέοντος ἐν ἀμφοτέροις RIV 729 οὖσί γε ἐναντίοις τυγχάνειν, | ἀλλ’ ἀνάγκη θά- τερον ὁμολογεῖν ἡμαρτῆσθαι. θαυμάζω δὲ εἰ τοὺς μὲν τυράννους μισοῦμεν, ὅτι τὸν δῆμον ἀσθενῆ ποι- 11 cf. p. 376, 2 1 ἀπολ(??)ένην Β 3 γάρ om Β 4 ἰσχύειν Β 7 βου- λομένοις Par | ἡμῖν Β 9 ὧς Par sed ’ς in ras 3 litt m2 | ἂν om Par 11 καὶ om Par | φαίης Β 14 ᾑρέθησαν scripsi ᾑρέθησάν ParB edd ἠρέθισαν Μ ἠρέσθησαν ΡΜοs | δὲ post ᾑρέθησαν Ρ edd delevi" | θεωροὶ Par sed θέω in ras 5 litt m2 17 αἰσχυνόμεθα ParMos 19 ἀγνοίας Β 21 ἀλλὰ Ρ ΜοsΜΒ edd 23 μὲν om Ρ οὖσι, τούτῳ δὲ εἰσόμεθα χάριν ὃς ἰσχυρότερον αὑτὸν ποιεῖ τῶν τῷ δήμῳ κεκυρωμένων. καὶ εἰ μὲν ψήφισμά τις ἔλυσε περὶ δωρεᾶς γεγραμμένον ἢ περὶ τοῦ δεῖν τοῖς ἀστυγείτοσι βοηθεῖν ἢ περὶ τοῦ παρ’ ἐκείνων μεταπέμπεσθαι βοήθειαν, δεινὸν ἦν ἂν καὶ ἠγανα- κτοῦμεν. τί λέγεις; μάτην οὖν συλλεγόμεθα καὶ ῥητόρων ἀκούομεν καὶ τὰ λεγόμενα δοκιμάζομεν καὶ χειροτονοῦμεν καὶ κύριον ποιοῦντες τὸ δοκοῦν εὖ ἔχειν ἀπερχόμεθα; νῦν δὲ πρᾴως οἴσομεν ἀναιρουμέ- νης τῆς γνώμης καθ’ ἣν ἔδοξεν ἀντιστῆσαι τῷ λοιμῷ τὸ μαντεῖον; καὶ εἰ μὲν πρὶν ἀπᾶραι τοὺς θεω- ροὺς ἐπεχείρει τοῦτο ὅ νυνὶ ποιεῖ, καὶ οὕτως ἂν ὕβρις ἦν καὶ οὐκ ἂν βελτίους ἐνομίσθησαν τῶν ἐκεῖθεν ἐλ- πίδων οἱ παρὰ τούτου λόγοι· ἡκόντων δὲ ἐκεῖσε καὶ δεηθέντων καὶ ὧν ᾔτησαν τετυχηκότων πάντων τού- τῶν καταγελάσαντες τὸ τοῦ μάγου θαυμασόμεθα; καὶ εἰ μὲν ἐπ’ ἄλλον τις ἡμᾶς ἦγε θεόν, οὐδὲ τοῦτ’ ἂν ἦν καθαρὸν αἰτίας, ἀλλ’ ἧττον μὲν τοῦ νῦν ἁμαρτα- νομένου, τοὺς μεμφομένους δὲ εἶχεν ἄν· νῦν δὲ ἐπ’ ἄνθρωπον ἰόντες μετὰ τὸν θεὸν οὐδὲν ἀδικήσομεν; 20. καὶ μὴν οὐδὲ τοῦτ’ ἔστιν εἰπεῖν ὡς ἐπὶ μαντεῖον 1 τούτου Par | αὐτὸν PParMos edd 2 ποιεῖ om Par M | τῶν om Par | κεκυρωμένος Par sed ἕνος in ras 4 litt m 2 | καθίστησι post κεκυρωμένων Μ 3 τι Β 6 ἦν ἂν scripsi e ΡΜΒ ἂν ἦν ParMos edd cf. 1.19; 381,2; 383,6; 392,21 9 νυνὶ Par | δὲ inser par 2 10 ἀντιστῆναι Mos 11 πρὶν Par sed ἱν in ras 2 litt m 2 | ἀπᾶραι PPar MosM edd 12 ὃ Par sed ὁ in ras m 2 | νῦν ParM 14 τούτου scripsi e ParMosMB τοῦδε Ρ edd sed γρ τούτου in marg Mor 16 τὸ om Ρ Mor 17 τίς PParM Mor Mor | ἡμᾶς ante ἦγε scripsi e Β ὑμῶν Mor ἡμᾶς post θεὸν PParM edd, γρ ὑμᾶς in marg Mor | ταῦτ’ Par 18 voce ἦν inc Cr fol 67 v om Μ 19 δ’ (2) ΡΜοs edd 20 μετὰ Par sed με in ras m2 21 τὸ ante μαντεῖον ParM μὲν ἤλθομεν, οὐ μὴν τῶν ἄγαν πιστευομένων οὐδ’ οὗ μάλιστα τἀληθὲς εὑρίσκεται, ἀλλ’ ἴσασιν ἄπαντες τὸ Δελφικὸν καὶ τῷ τόπῳ καὶ τῇ δόξη καὶ τῇ περὶ πάντα ἀψευδείᾳ πάντα παριὸν χρηστήρια. τοῦτο καὶ τύραννοι βαρβάρων ἔγνωσαν καὶ ὧν εἶχον τὰ κάλλιστα φέροντες ἀνέθηκαν, τοῦτο τὰς πολλὰς τῶν Ἑλληνίδων πόλεων ᾤκισε, τοῦτο τῷ γένει τῶν Ἑλλήνων ἐν ταῖς μεγίσταις δυσκολίαις ἤρκεσε.