46. Σκοπητέον δ’ οὖν ὅμως, ὦ ἄνδρες, τίς μὲν ὁ μοιχός, τίνα δὲ καὶ τὰ τῆς μοιχευομένης. οὐκοῦν ὁ μοιχεύσων πρῶτα μὲν δεῖται προαγωγῶν, μαστροπίδων, θεραπαινίδων. λόγους τοὺς μὲν εἰς ἔρωτα καὶ γυναι- κὸς ἀπάτην ἐπετεχνάσατο, τοὺς δὲ πολλάκις, εἰ τύχοι, 2 cf. t. IV 444, 5 20 Opp. hal. III 194 2 οὐ γὰρ ὁ πεσὼν Va | μοιχὸς Πα sed ἴ’ in ras m 3 3 με- μοίχευται MaClVi ἐμεμοίχευτο coni Mor Not cf. p. 349, 20 4 ,,malim ἀλλὰ γὰρ καὶ πάλιν“ Re 5 μου MaViVa 6 δυστυχῆ] δὶς BVa 7 αὐτοῦ libri edd | πολλή τις ἀνάγκη σώζεσθαι in lac 15 fere litt om Β | ἀνάγκη σώζεσθαι] ἀνασώ- ζεσθαι MaClViVa 9 ἅμα scripsi auctore Re ἀλλὰ libri edd | ἀνέχεσθαι scripsi auctore Re ἀντέχεσθαι LPaBVa edd ἀντέχεας MaCl ἀντέχειν Vi 11 οἰός τε Re 13 ἐκ τῶν ὀφθαλ- μῶν om Β 14 ὡς om Vi 16 ὅμως inser Ma 3 18 μοι- χεύσων scripsi e MaClVi μοιχεύων LPaBVa edd | μαστρωπί- δων ClBVa 19 γυναικὸς reposui e libris γυναικῶν edd sed γρ γυναικὸς in marg Mor 20 τὰ MaClB Va καὶ προσεπιχαράξας τῷ πίνακι τὸ πάθος ἐσήμηνε. δῶρα πολλὰ τὰ μὲν παραυτίκα προὔτεινε, τὰ δὲ μετ’ οὐ μακρὸν ὑπισχνεῖται. ἐπὶ δὴ τούτοις ἡ κόρη προσίεται τοὺς λόγους, τὰ δῶρα, τὰς ἀγγελίας, τὰ γράμματα καὶ πρὸς ὅπερ ἐκεῖνος ὁ γεγραφὼς ἐθέλει κατένευσεν. ἔπειτα δέχεται τὴν ὑπόσχεσιν, ἐκεῖνος λαμβάνει τὸ ξύνθημα, καὶ πέρας ἔχει τὸ τόλμημα.