37. Τίς οὖν καὶ πῶς ὁ τῶν παίδων ὄλεθρος ἐκεῖ- νος ἐγίγνετο; ζῆλος ἦν
 ὑπὲρ τοῦ γένους αἰσχυνομένου καὶ θυμὸς δίκαιος. ἀλλ’, οἴμοι, δεῖ γάρ με
 καὶ πάλιν ἐκτραγῳδεῖν τὸ κακὸν καὶ πάλιν οὐδὲν ἧττον καὶ 
 πεπτωκότας τὰ μὲν αἰσχύνειν καὶ μηκέτ’ ὄντας ὧς κακῶς δεδρακότας τοὺς
 παῖδας, τὰ δ’ ὑπὲρ ἐκείνων καὶ τῆς ἐκείνων τόλμης αὐτὸν ἐγκαλύπτεσθαι,
 ἵρως ἐκεῖνον ἠνώχλει χρημάτων καὶ τοῦ μὲν τῆς γυναικὸς ὑπερεφρόνει
 κάλλους, τῆς δὲ προικὸς μᾶλλον ἥπερ 17 cf. p. 331,
 17 sq. II. ’ς 209 
 1 κἀμὲ scripsi e MaClViBVa coll p. 365,11 κατ’ ἐμὲ
 L Pa edd sed καὶ ἐμὲ coni Mor quod probaverunt Re et Sintenis 
 3 μηδ’ scripsi μήθ’ libri edd | ὑπό του BVa |
 τανῦν libri edd 4 ἡμέτερος Vi 5 ὃλωονς L 6 τούτοις Β 8 ἀπένευον
 MaClViBVa 9 παρακρουσάμενος Vi 10 ἐς MaCl 12 ἀδικεῖν om Re 17
 ἐγίνετο MaCl 21 τά δ’ Pa 22 ,,fort. τῆς κατ’ ἐκείνων τόλμης (subaudi
 ἐμῆς)“ Re 
 ἐκείνης ἡλίσκετο.