ἡδέως δ’ ἂν ἐροίμην σὲ τὸν οὐκ οἱδ’ ὅθεν οὐδ’ ὅπως ἡμῖν ἐπιφυόμενον καὶ δυστυχῆ πατέρα πάλαι καὶ τὸ πολὺ τῆς ψυχῆς προσαφῃρημένον μετὰ τῶν παίδων θεατρίζειν ἐπὶ μέσου βήματος ἀναγκάζον- τὰ τὰς αὑτοῦ συμφορὰς καὶ λέγειν ἃ καὶ λεγόντων ἑτέρων αὐτὸς ἂν εἰκότως κατεδυόμην, πόσων ταλάντων αὐτός, εἴπου σοι τέκνα περίεστι, τιμήσαις ἂν τὸ πατὴρ 3 τοὺς om MaClVi | ἀγαγομένῳ scripsi ἀγομένῳ libri edd 4 ἰδόντι Ma sed τι in ras m 3 ἰδὀντους Γέ ἰδόντα Vi ἰδόν ΒVa 6 ἀπώνασθαι ΒVa sed in hoc ω in ο corr 7 ἔχοις scripsi e MaClVi ut coni Re ἔχης LPaBVa ἔχεις edd 9 ἔχοις reposui e libris sed οἱ ex εἰ corr L ἔχεις edd 11 ἄνθρωπον scripsi e MaClVi ut coni Re ἀνθρώπου LPaBVa edd 13 ἀλλ’ ovg ἔτεκεν om BVa 14 ἀλλ’(2) om Β | ἐφ’ Β 15 καὶ πλείους ἐπιδεῖν παῖδας MaClVi | ἤλπισεν LPaMaVa edd 17 ἀφῆκεν BVa | καὶ ante σὲ Β 21 αὐτοῦ libri edd 23 τέκνου Vi | τιμήσειν Ma τιμ(??) Cl | ,,post τιμήσαις ἂν deesse videtur εἴ τις σε βούλοιτο τὸ πατὴρ εἷναι πρὸς τῆς σεαυτοῦ δεξιᾶς ἀφελέσθαι“ Re cui recte oblocutus est lacobsius Lect εἶναι πρὸς τῆς αὑτοῦ δεξιᾶς ἀφελέσθαι; εἶτα σὺ μὲν οὐδ’ ἂν τοῦ παντὸς πλούτου προδοῦναι τὴν φύσιν κομπάζεις, ἐγὼ δ’ οὕτω σμικρολόγος περὶ τὰ πᾶσιν ἀνθρώποις τιμιώτατα καὶ ἃ βάρβαροι καὶ τί λέγω RIV 595 βάρβαροι; ἀλλὰ | καὶ θῆρες καὶ πᾶν ὅσον τῆς γῆς ἀγριώτατον πλείστου τιμῶνται, μᾶλλον δὲ τοῦ παντός, καί πως ἀποβαλόντες, εἰ τύχοι, καὶ τὰς ψυχὰς αὐτὰς μετὰ καὶ τοῦ ζῆν αὐθαιρέτως καταπροί·ενται;