23. Ἐγὼ μὲν οὖν ἐπὶ τούτοις δυστυχὴς μέν, εἰ καί τις ἄλλος πατέρων, δόξειν ὑπώπτευον, κακὸς δ’ οὔτ’ αὐτός ποτε, μὰ τοὺς θεούς, ἐλογιζόμην οὔθ’ ἑτέρους τοῦτ’ αὐτὸ κακουργεῖν ὑπολήψεσθαι, ἀλλ’ ἠξίουν τῶν πολιτῶν τούς γε μετριωτέρους μάλιστα μὲν οἰκτείρειν ἐμὲ τῆς συμφορᾶς, εἰ δ’ οὖν, ἀλλὰ τὴν τύχην, ὀκνῶ 5 cf. p. 351, 12. Eur. Med. 1149 1 σκευωρούμενοι Mor Re cf. ad p. 325, 15 2 παντελὲς Va sed ἕλες ex ἐς corr m 2 | περὶ οὐσίας L οὐσίας Β | ἐκκενκοομυμένην Va 3 ὰπανταχηοῦ Ma ἀπανταχοῦ Β 4 οὕτω Vi Ferr 6 ἀπαλλήλοις Οἶ’ Ι ἐξαμαρτόντων scripsi e LPaMaClViVa ἐξ- αμαρτανόντων Β edd 8 τὰς cl | πολλὰ Vi 12 δυστυχὴς scripsi e Macl sed in hoc εὐτυχὴς in marg, Vi εὐτυχὴς LPa BVa Ferr et γρ in marg Mor ἀτυχὴς Mor Re 14 μὰ inser Ma 3 | ,,post ἐλογιζόμην excidisse videtur εἶναι“ Re 15 τοῦτ’ Ma sed τ’ in ras m 3 16 πολιτῶν reposui e libris cum Bastio app. ep. crit. 54 πολλῶν edd | οἰκτείρειν ἐμὲ reposui e libria (sed ἐμὲ οἰκτείρειν ἐμὲ L) ἐμὲ οἰκτείρειν edd 17 σεντεντια postulat εἰ δ’ οὖν μή, {scil. ἔμελλον ἐμὲ οἰκτείρειν) ἀλλ’ οὐκ ἐμέ. ἀλλὰ τὴν τύχην“ Re γὰρ τοὺς παῖδας λέγειν, αἰτιᾶσθαι. ὁ δ’ ὥσπερ ἐπι- χαίροντά με τῷ κακῷ τοῦ γένους ὁρῶν καὶ φαιδρότε- ρον γεγενημένον οἷς ἐκεῖνοι πεπτώκασιν ἕπου, φησί, δώσων δίκας ὧν κατὰ παίδων τετόλμηκας καὶ ψιλὸν ἐπὶ τούτοις τοῦ φόνου προβάλλεται τοὔνομα.