XXXIX. Φήμη ἦν συνεῖναι τὸν πατέρα τῇ τοῦ παιδὸς

γυναικί. νόμον ἔθηκεν ὁ πατὴρ ἐξεῖναι τοὺς

παῖδας ἀκρίτους ἀποκτιννύναι. τίθησι καὶ ὁ

παῖς νόμον ἐξεῖναι τοὺς μοιχοὺς ἀκρίτους

ἀποκτιννύναι. <Ἡ μελέτη>. επειδὴ τῆς τῶν νέων εὐκοσμίας πεφροντι- RIV 568

κεναὶ φησὶν ὁ πατὴρ διὰ τοῦ νόμου, δέξασθε καὶ παρ’

 Cr = Codex Hierosolymitanus S. Cnicis 57 

 Η = Hierosolymitanus S. Sepulcri 107 

 ΜΟ = Monacensis gr. 113 

 Ma = Matritensis 4679 (= N-49) 

 Cl = Bodleianus Misc. 208 olim Claromontanus 

 Μ = Marcianus gr. 439

Laur = Laurentianus LVII 47 

 Ι = Hierosolymitanus S. Sepulcri 79 

 Β = Barberinus E 41 (Vatic. Barb. 220) 

 1 ἐσχηματισμένος κατ’ ἔμφασιν Ma rubr ἐν τούτῳ τῷ ῥηθέν

τι (om Ma) λόγῳ παρατηρεῖν ἄξιον ὅπως ἀεὶ ἐσχηματισμένῳ τρό-

πω ὁ υἱὸς τὸν πατέρα ὡς μοιχεύοντα τὴν αὐτοῦ διασύρει δια-

σύρει τὴν αὐτοῦ Ma) γυναῖκα οὐκ ἐλυσιτέλει γὰρ εἰς τοὐμφανὲς

τοῦτο ποιεῖν, ἀλλ’ ὧς ὁ τῆς τέχνης τύχης Ma) δίδωσι νόμος,

ἐσχηματισμένως ἐσχηματισμένος Ma). καὶ τοῦτο δῆλον μὲν καὶ

(inser Ma) ἐκ τῶν ἄλλων, ἤδη δὲ ἐκ τοῦ τελευταίου τοῦ καὶ

φανέντος ποτὲ τοῦ μοιχοῦ τοῦ πατρὸς δεήσομαι βοηθεῖν

(p. 316, 5) in marg Ma 3 et in fine declamationis M m ἐσχημα-

τισμένον ὅλον τουτὶ τὸ πλάσμα Μο 6 ἀντ’ ιληπτικὴ ΜΜο

ὅτι ἔξεστι νόμους γράφειν add Μο 

 1 Θεωρία. ante Φήμη edd delevi | Φήμη — 5 ἀποκτιννύναι

om ΒΙ redintegr laur 2 | τις post φήμη MaCl 2 νόμον ἔθη-

κεν ὁ πατὴρ scripsi ex HMoMaClLaur ἔθηκεν ὁ πατὴρ νόμον

Μ edd 3 et 4 ἀκρίτους scripsi e ΗΜο ἀκρίτως MaClLaur

Macar (cf. ad p. 297, 14) edd 4 ras 6 — 8 litt post παῖς Cl 

 6 Ἡ μελέτη scripsi e Μο om reliqui libri λόγος κατὰ

μοιχῶν edd 7 πεφρόντικε ΗΜο 



 



ἐμοῦ νόμον μετριωτέρους δυνάμενον ἡμῖν καταστῆσαι

τοὺς μοιχούς. δεῖ δὲ ὑμᾶς καὶ τοῦτον νομίσαι τίθεσθαι

παρὰ τοῦ πατρός. ὁ γὰρ τά τε ἄλλα με πεπαιδευκὼς

καὶ τὴν γνώμην οὕτω μοι παρασκευάσας ὥστ’ ἤδη καὶ

 νόμους ὑπὲρ γάμων ἐπιχειρεῖν εἰσφέρειν πῶς οὐκ ἂν

εἰκότως αἴτιος εἶναι δοκοίη τῶν ὑπ’ ἐμοῦ τήμερον

γιγνομένων;