<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00538.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="8"><p>τῆς τοίνυν ἐμῆς οὗτος

ἀπολαύων γυναικὸς εἰσιών τε παρ’ αὐτήν, ὁπότ’ ἀσφα-

<note type="marginal">RIV 555</note> λἐς, ἄγων τε ὅποι βούλοιτο καταδεδουλωμένος |

τὴν ψυχὴν τῆς ἀθλίας καὶ πρὸς ἅπαν ἔχων ὑπακού-

<lb n="15"/> οὖσαν τῇ συνεχείᾳ τῆς ὕβρεως καὶ μέθης οὐκ εἶχε

λανθάνειν. καὶ ἦν ἡ πόλις μεστὴ τούτου τοῦ λόγου.

κἀν τοῖς κουρείοις κἀν τοῖς μυροπωλίοις κἀπὶ τῆς

ἀγορᾶς κἀν ταῖς οἰκίαις πολὺ τοῦτο ἦν· μοιχεία τολ-

μᾶται κατὰ τὴν πόλιν, ἔστι δὲ ὁ μὲν τολμῶν ὁ

<lb n="20"/> πλούσιος, τοῦτον τὸν θαυμαστὸν λέγοντες, ὁ δ’

ἀποστερούμενος τῆς γυναικὸς ὁ πένης, τοὐμὸν

<note type="footnote">2 Xen. oec. 9,5 7 cf. Ps. Lib. t. IV 589, 13 R. Sopat.

rhet. gr. VIII 229, 18 ed. Walz. Thuc. VIII 47 17 Lys. or.

XXIV § 20</note>

<note type="footnote">1 προδιήγησις Ma 2</note>

<note type="footnote">1 μου La I ἄνδρες La 3 οἶον Ferr et γρ in marg Mor</note>

<note type="footnote">4 θεραπαινῶν La 5 ἑαυταῖς La αὐταῖς Va αὐταὶ Cobet

Coll 296 num αὑταῖς αὐταὶ? | οὖν om MaBVa | τομενπρῶτον Β</note>

<note type="marginal">7 προπέμπων MLa Ferr Mor 9 τελευτῶν La | παρόντα

La 12 περὶ Va | ὁπότε Μ edd 13 αὐτὴν post τε Ma | ὅπη

MaCl 14 ἅπαντ’ La 15 μεθ’ ἦς Im 16 μετὰ MaCl

17 μυροπωλίοις scripsi e La μυροπωλείοις reliqui libri edd cf.

ad t. IV 11,9 19 ὁ(2) om La 21 ἀφαιρούμενος Ma sed

γρ ἀποστερούμενος suprascr m 2, ClBVa | τῆς om MMaCl</note>



<pb n="271"/>



ὄνομα προστιθέντες.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="9"><p>ἐγὼ δὲ τὸν πολὺν χρόνον οὐ-

δὲν εἰδὼς διῆγον. οὔτε γὰρ τῶν ἐχθρῶν οὐδεὶς οὕτως

ἦν ὠμὸς ὥστε ὀνειδίσαι προσελθὼν τούς τε φίλους

ὄκνος εἶχε τοιούτων ἀγγέλους γενέσθαι. τῆς φήμης δὲ

αὐξομένης καὶ τῆς αἰσχύνης ὑπερβολὴν ἐχούσης ἔδοξε <lb n="5"/>

τοῖς ἐπιτηδείοις τοῖς ἐμοῖς δεινὸν εἶναι μηδέποτ’ ἐμὲ

ταῦτα πυθέσθαι καὶ προσελθόντες καὶ βλέψαντες εἰς

γῆν καὶ σιγήσαντες χρόνον τινὰ καὶ δακρύσαντες, ὦ

βέλτιστε, ἔλεγον, ἔδει μὲν ἡμᾶς ἀμείνω σοι μη-

νύειν ἔχειν, τῶν πραγμάτων δὲ οὐ τοιαῦτα δι- <lb n="10"/>

δόντων ὅτι μὲν λυπήσομεν εἰπόντες οὐκ ἀγνο-

οῦμεν, εἰπεῖν δ’ ἂν εἴη μᾶλλον ἢ σιγῆσαι τῶν

φίλων. καὶ διεξῄεσαν δὴ ταῦτα ἃ νῦν ἐγὼ πρὸς ὑμᾶς.

</p></div></div></body></text></TEI>