26. Ἔτι τοίνυν, ὦ βουλή, τοὺς οὐκ ἐκδεδωκότας μὲν ἐμέ, τὴν σιτοδείαν δὲ ὁρῶντας οὐ ῥᾴδιον μὴ οὐ καὶ φθέγξασθαί τι τοιοῦτον ὁποῖον εἰκὸς τοὺς ἀπο- ροῦντας τροφῆς· δι’ ἕνα ἄνθρωπον ἀπολλύμεθα, δι’ ἴνα πένητα φθειρόμεθα. καὶ γὰρ εἰ λίαν ἐστὲ γενναῖοι καὶ καλοὶ κἀγαθοὶ καὶ τιμᾶτε τοὺς νόμους, ἀλλ’ αἱ συμφοραὶ καὶ τὸν ἄγαν σώφρονα πολλάκις ἐξ- 2 sq. Dem. cor. § 320 p. 331, 10 sq. 1 τὸ CrHV 4 μὲν om Β | οὐκ ἂν φαίην ὑμῖν Va 6 με Β μοι Va 8 τὰ ἄλλα V πάλαι Β 9 περὶ Va 10 τε scripsi γε CrJSBMVa Mor om V Re 11 καὶ(1) om Β | ἐξεῦρε τί ΗΒ 12 ἦν Va | μάχεσθαι V Re scriptura in Cr incerta 17 μὲν Va | οὐ καὶ om Va | οὐκ Μ Mor 18 καὶ om ΗΒΜ I ἐφθέγξασθέ CrH ἐκφθέγξασθαί MVa Mor 20 καὶ γὰρ εἰ] εἰ γὰρ Mor 21 κἀγαθοὶ scripsi e CrHB καὶ ἀγαθοὶ VMVa edd | σώφρονας Β 22 αἱ συμφοραὶ — 197, 1 ἀνάξιον citant Macarius fol 79 v et praemissis verbis Λιβανίου σοφιστοῦ auctor florilegii inscripti Ἀπομνημονευμάτων ἐκ διαφόρων ποιη- τῶν τε καὶ ῥητόρων codicis Barocciani gr. 143 fol 200 in capite περὶ εὐτυχίας καὶ δυστυχίας (v. supra p. 184 not. 1) et praemisso τοῦ χρυσοστόμου lo. Georgides floril. ed. Boisson. An. I 6, 16 | „post συμφοραὶ addi velim γε“ Re | σώφρονα — ἐξήγαγον] ἐκί- νησαν σώφρονα φθέγξασθαί Georg ἤγαγον ἀφεῖναί τι ῥῆμα τῶν αὑτοῦ τρόπων ἀνάξιον. δεινὸν οὖν ἐμοῦ παριόντος ἕτερον ἑτέρῳ δεικνύντα λέγειν· οὗτός ἐστι δι’ ὃν ὁ λιμὸς οὐ πέπαυται. γέγονε μὲν γὰρ ὑπ’ ἄλλου, μένει δὲ διὰ τοῦ- τον. ὁ δὲ τρώσας ἐκεῖνος ἕτοιμος ἦν ἰάσασθαι. τινα ταῦτα οὐχ ὑπερβάλλει θάνατον;

ἀλλ’ οὐδεὶς οὐδὲν ἐρεῖ τοιοῦτον, οὐ παῖς, οὐκ ἀνήρ, οὐ γύ- ναιον, οὐ γέρων. ἴσως. ἀλλ’ ἐστιν, ὦ βουλή, καὶ σιωπῶντα στένειν. αἴτιον οὖν ἐμὲ τοῦ στένειν εἶναί τισι τὸν αἴτιον τῶν μεγίστων ἀγαθῶν ἐν τοῖς ἔμ- πρόσθεν χρόνοις; σβεσθήτω τοίνυν τὸ παρὸν κακὸν ἑνὸς πολίτου θανάτω.

28. Τί δέ; ζῶν, φησίν, οὐκ ἂν δύναιο λύσιν εὑρεῖν; οὐκ οἶσθα καὶ παρ᾿ ἄλλοις ἐν ὁμοίοις καιροῖς ὑπ’ ἀνδρῶν ῥητόρων ἐπικουρίας εὑρη- μένας; οἶδα ὡς οἱ μὲν πολιτείαν ἐμπόροις ἐπαγγει- λάμενοι καί τινας ἑτέρας δωρεὰς παρ’ αὑτοὺς κατα- πλεῖν ἔπεισαν, οἱ δὲ πρεσβευσάμενοι παρὰ | τοὺς RIV 237 ἄμεινον πράττοντας ἔσχον ὑπακούοντας εἰδότας ὡς τὰ τοιαῦτα ἄλλοτε ἐπ’ ἄλλους ἔρχεται <καὶ> νοῦν ἐχόντων ἐστὶ δοῦναι χάριν ἣν ἔστιν ἐν ἴσοις κακοῖς κομίσασθαι.

τούτων οὐδὲν ἀγνοῶ τῶν φαρμάκων, ἀλλὰ καὶ λέγειν ἂν ἔχοιμι πόλεις ὀνο- μαστὰς οὕτω σεσωσμένας. ἀλλὰ ὁρῶ τὰ μὲν ἄλλα ἡμε- ρῶν τινων χρῄζοντα, τὸ δὲ τελευταῖον ἕτοιμον μὲν καὶ πολλαχοῦ δὴ καὶ αὐτὸ πεπραγμένον, ἔχον δέ τινα ὄκνον ἐμοί. τί γάρ με βούλει παρελθόντα εἰπεῖν; ἴωμεν ἐπὶ τὰς οἰκίας τῶν πλουσίων, ἐξάγωμεν εἰς τὸ μέσον τοὺς πυρούς, μᾶλλον δέ, τὰς μὲν τῶν ἄλλων ἐῶμεν, τὸν δὲ ὁμολογοῦντα κεκτῆ- σθαι πλείους τῆς ἡμετέρας χρείας ποιῶμεν σω- τῆρα τῆς πόλεως.

ἀλλ’ οὔτε ἄλλοτε πώποτε οὐδ’ ὁτιοῦν ἐπὶ τούτῳ γράφων ἐφάνην νῦν τε οὐκ ἂν φα- νείην. μὴ γὰρ εἴπῃ τις ὧς ἐγώ ποτε δι’ ἔχθραν ἢ λό- γον τινὰ εἶπον ἢ ψήφισμα ἔγραψα. καλείτω μηδὲν ὑποστελλόμενος οὓς ἂν ἐθέλῃ τῶν πολιτῶν. ἐμοὶ δὲ φυλακτέον τὴν τάξιν τὴν ἐμαυτοῦ, ὥστε παρὰ τοῦ θανάτου τὰ τοῦ ψηφίσματος γένοιτ’ ἄν. ἐκεῖνο μὲν γὰρ ἂν ὑμᾶς ἦγεν ἐπὶ τὸν σῖτον, τοῦτο δὲ τοῦτον ὑμῖν ἐκκομίσαι τὸν σῖτον ἀναπείσει ῥᾷον ἢ εἴπερ ἔλα- 17 sq. cf. ad t. VI 413,11. Dem. fals. leg. § 237 p. 415,2 1 τῶν om Β 3 εἰ — ἀκόντων om Va | post τις lac 3 litt Β 4 ἂν om CrHV 5 ὀνομαστὶ Β 10 ἐξαγάγωμεν Β 11 τὸ om CrHV del Re | τὸν πυρόν Μ 12 ὁμολογοῦντα δὲ BMVa Mor 14 οὔτ’ Μ | ἄλλο V | post ἄλλοτε ras 4 litt Va | ἄλλοτέ ποτε Μ πώποτε in lac 6 litt om Β πώποτε H 15 „post ὁτιοῦν videtur τοιοῦτον deesse“ Re 16 scripsi e ΒΜ εἴποι CrHVVa edd 18 ὑποστειλάμενος Β 19 ὥστε παρὰ scripsi auctore Re ὥστ’ ἐπὶ libri edd | τοῦ in- serui e CrHVBVa om Μ edd 20 τοῦ om MVa Mor | ψη- φίσματα MVa Mor 22 punctum post σῖτον libri edd delevi auctore Re | ἀναπείσει ῥᾷον ἢ scripsi ἀναπείσει γὰρ ἂν CrHV Re ἀναπηδήσει γὰρ ἂν M Mor in lac 13—14 litt om Β, in lac 33—35 litt om Va ἀναπείσει, τί γὰρ οὐκ ἄν; εἰ παρέλαβεν coni Re οὐκ ἀπειθήσει γὰρ ἄν lacobs App Pors 313 Lect 100 βεν ὃν ᾔτησεν. ὁρᾷ | γὰρ τεθνεῶτα τὸν ἐχθρὸν R IV 238 τὸν ἑαυτοῦ. καὶ τί ἂν ζητοίη πλέον;