τί γάρ, ὦ πρὸς Δῖός, οὐκ ἐν τούτοις καὶ διὰ τούτων; οὐ ταῦτα καὶ πόλεις οἰκίζει καὶ βασι- λείας ποιεῖ καὶ τρόπαιον ἐγείρει καὶ γάμους συνίστησι καὶ φίλους ἐπισπᾶται καὶ νόσους ἀπαλλάττει; ταῦτα τέχνας εὗρε, ταῦτ’ ἔπεισε τὴν θάλατταν πλεῖν καὶ περὶ τὴν γῆν φιλοτεχνεῖν καὶ λόγους ἀσκεῖν καὶ στέρ- γειν γονεῖς. μετὰ τούτων καὶ τοὺς γνωρίμους ὠφελοῦ- μεν καὶ τοὺς δυσμενεῖς λυποῦμεν καὶ νεὼς οἰκοδο- μούμεθα καὶ ἀγάλματα δημιουργοῦμεν καὶ θυσίας θύο- μεν καὶ κόσμον ἀναθημάτων ἀγείρομεν.

ὁ ἀριστεὺς 10 cf. ad t. V 51, 3 11 sq. Theophyl. Sim. ep. 10 p. 766, 7 sq. ed. Hercher. Chor. avar. § 84 p. 524, 31 14 cf. t. IV 979, 12 R 17 cf. t. IV 982, 1 R 2 χρυσίον, οὑτοσὶ scripsi ex HVCLaViClBVa χρυσόν· αὐ- τὸς M edd | μέλλει Ἠοῖ μέλλοι M 3 καὶ in ras V 2 σὲ HC 6 ὧν V sed ὢν in ras m 2 οἷον HC | εἰ Mor sed οἱ corr Not f. VII 3 b 7 οὐ inser Va 2 8 αὐτῶν LaVa | φεύγουσι B 10 τίς B 11 βασιλείας scripsi e M βασιλεῖς HVCVi sed in hoc ἔας suprascr m 2, Cl βασιλέας LaBVa Qdidi 12 τρό- παιον Vi sed ἁ supra ὂν m 2 „malim τρόπαια“ Re 13 νόσων B 14 ταῦτα MLaBVa edd | ἐποίησεν B | θάλασσαν CMVi Va edd 15 τέχνας Vi sed λόγους in marg m 2, Cl 16 καὶ ante μετὰ HVCCl 17 καὶ θυσίας θύομεν ante καὶ νεὼς Vi καὶ νεὼς — 18 δημιουργοῦμεν om B | νεὼς Vi sed ἁ supra ἑ et in marg βωμοὺς m 2 19 ἀγείρομεν scripsi ἄγομεν libri edd sed „ἄγομεν haud satis placet. num significat fanis deorum inferimus?“ a Re ἀγάλλομεν lacobs πλουτῶν σεμνότερος, ὁ στρατηγὸς πλουτῶν ἐντιμό- τερος, ὁ πρεσβευτὴς ἐνδοξότερος. ὁ πλοῦτος καὶ ῥή- τορα φρονιμώτερον ἔδειξε καὶ κατήγορον πιστὸν ἀπέ- φηνε καὶ φεύγοντα ἐξῃτήσατο. διὰ τοῦτον πείθομαι RIV 638 τοὺς ποιητὰς ὑπὸ τῶν Μουσῶν | κατέχεσθαι, δι- ὅτι καὶ τὰ ἔπη καὶ τὰ μέλη τῶν εἰς τὸν πλοῦτον ὕμνων ἐνέπλησαν τὴν ἀρετὴν καὶ τὴν δόξαν ὥσπερ ἐφόλκια δόντες αὐτῷ καὶ καλοῦντες εὐρυσθενῆ, καὶ μάλα εἰκότως. ὃς γὰρ ἤδη καὶ ξένοις πολιτείαν ἔδωκε καὶ γένους αἰσχύνην ἔκρυψε καὶ κλέος ἀνωνύμοις προσῆψε καὶ φρονήσεως δόξαν τοῖς ἀνοήτοις ἤνεγκε, πῶς οὐ πάντα ἀπολέλοιπεν ἰσχύι; τοῦτον ἤδη τινὲς καὶ συγγενείας προὔθεσαν, καὶ παρῆλθεν ὁ πλοῦτος τὰ τῆς φύσεως ἀναγκαῖα.

καὶ τί λέγω τοὺς ἀνθρώ- ποὺς; οἱ πάντων κρατοῦντες θεοὶ τὸ χρυσίον ἀγαπῶσι, καὶ τῷ Διὶ τοὔδαφος ἐκεῖθεν. καὶ τέρπονται τοῖς 5 Plat. lon. p. 536 A 7 cf. t. IV 710,7 R. Theogn. 699 sq. 8 cf. t. II 178, 21 | Pind. Pyth. V 1 c. schol. cf. t. IV 1127, 13 R. Dem. Ol. I p. 15,2. Nicol. soph. prog. 4,2 (Rhet. gr. I p. 280, 29 Walz). Georg. prog. 4 ib. p. 556, 12 12 cf. t. IV 442, 7 15 II. δ, 3 16 II δ, 2 cf. t. IV 981, 7 R 9 ἤδη] ἀντὶ τοῦ ποτὲ Mm 1 πλούτῳ (1 et 2) aut διὰ πλοῦτον coni Re 2 πρεσβευτὴς scripsi auctore Re πρεσβύτης MLaVi sed in hoc βεύ supra βύ m 2, ClBVa edd πρέσβις HVC cf. t. IV 980, 11 R | ὁ πλοῦ- τος scripsi οὗτος libri edd 3 ἀπέφηνε Vi sed ἑ supra ἁ m2 4 ἐξηγήσατο H I διὰ τοῦτον scripsi auctore Re διὰ τοῦτο διατοῦτο HViClB) libri edd 5 διὸ Va 6 καὶ (1) om M | ὅπλον Οἶ’ sed in εἰς πλοῦτον corr m 2 7 καὶ om M 8 εὐ- ρυσθενῆ Vi sed εὐσθενῆ in marg m 2 εὐσθενῆ HCLaBVa et γρ in marg Mor 10 γένν οὑς Va sed ουσ in ras 6 litt m2 12 οὐ in ras Cl 2 | ἀπολέλοιπε V sed λε in ras m 2 ἀπέλιπε HC | τῆ ante ἰσχύι HVC | ἤδη δή V καὶ δή Cl 14 τοὺς ἀνθρώπους Vi sed τοῖς ἀνθρώποις in marg m 2 16 τέρπονται Vi sed τρέπονται in marg m2 χαριστηρίοις κἂν ἐλλείπῃ, σφοδρότερον τῶν δανειζόν- των εἰσπράττουσιν. ἀλλ’ ὁ γενναῖος οὗτος σεμνότερός ἐστι τῶν θεῶν καὶ οὐκ οἶδεν ὅτι Δήμητρός ἐστι παι- δίον ὁ Πλοῦτος, οὕτω δ’ ἔχει ταραχωδῶς ὥστε κατα- γελᾷ μὲν τῆς ἐμῆς περὶ τὰ χρήματα σπουδῆς, δακρύει 5 δέ, εἰ μὴ τῶν ἐμῶν κληρονομοίη. μαθέτω δὴ τῇ ψήφῳ σωφρονεῖν ἐν ταῖς αἰτήσεσι. δότε μοι κατ’ ἐμαυτὸν στένειν, ὦ δικασταί, δότε. τάχ’ ἂν γενοίμην ῥᾴων μὴ τοῦτον ὀρῶν.

Τίς οὖν ἔσται τῶν ἐμῶν κύριος ἀποθανόντος; ἐγὼ καὶ τότε. κελεύσω γὰρ συγκατορύττειν. καὶ πόθεν, φησίν, ὁ ἀριστεὺς θρέψεται; πόθεν; ἀπὸ τοῦ θαλ- λοῦ. βούλει λῦσαι τὸ μῖσος; ἀριστεύσας πάλιν αἴτησον χρυσίον.