καὶ δικαίως, ὦ βουλή. τί γὰρ ἀνδραπό-

δων διαφέρουσιν οἱ χρυσίου μηδένα ποιούμενοι λόγον

 καὶ ἢ μὴ κτώμενοι παντελῶς ὑπ’ ἀργίας καὶ μαλακίας

ἢ κτησάμενοι διὰ τύχην τινὰ δεξιὰν εἶτ’, ὦ θεοί,

καθάπερ ὕδωρ, ἀλλ’ οὐ χρυσίον ἐκχέοντες κἄπειθ’

ὥσπερ κηφῆνες ζῶντες ἐκ τῶν ἀλλοτρίων πόνων παρα-

τρεφόμενοι; τῶν τοιούτων δὴ μὴ γενοίμην, ὦ βουλή,

 δεδοικὼς ἐπεθύμησα χρυσίου πολλοῦ γενέσθαι δεσπό-

της καὶ εἶς τις τῶν πλουσίων εἶναι καὶ εὐδαιμόνων. 7. πρὸς οὖν ταύτην μου τὴν ἐπιθυμίαν οὕτω δυσ-

τυχὴς ἐγενόμην. οὐ φίλος μέ τις ἔγραψε κληρονόμον,

 13 Hes. op. 304; theog. 594 sq. Plat. leg. X p. 901 A; rep.

VIII p. 552 C; 565 E 

 2 ἥδεσθαι—3 δὲ inserui e libris ἡ δὲ Re ἤδη Sintenia 

 3 μηδέποτε] ποτέ Sintenis Ι οὕτως Ma sed ς eras οὕτω

VaB I καὶ αὐτὸς ἐν τοῖς πλουσίοις Va 4 εἶναί τις scripsi e

Β εἶναί τι HVCl Re εἷναι τί MaVa 5 δεῦρο] τῇδε Ma 

 6 μὴ δὲ HMaClB μὴ δ’ Va | ζῆν μηδ’ om Va Ι μὴ δ’ Η

MaClB 7 ἀεὶ καλούμενος Va 10 ἢ scripsi ex HMaCl

sed in hoc ex οἱ corr m 2, VaB cum lacobsio Schul οἳ V Re 

 11 δεξιὰν εἶτ’, 5) θεοί, scripsi e VaB cum lacobsio Schul

Anth Pal III 399 coll p. 49,12 δεξιάν· εἶθ’ οἱ θεοὶ HVMa

Cl sed in hoc θ’ οἱ θεοὶ in ras m 2 Re 12 ἐξέχεον Va

14 μὴ scripsi e MaCl VaB cum lacobsio Lect Schul et Sinteni

μὴ δὲ HV sed in hoc δὲ eras μηδὲ Re 15 δεδοικὼς om Ma Ι

ἔπλησα Va 16 καὶ om Cl Ι τίς Η Ι εὐδαιμόνων scripsi ex Η

MaClVaB εὐδαίμων F Re 17 οὖν om Va 18 ἐγενόμην

<

ὠς>

οὐ coni lacobs Lect Ι καὶ MaCl sed in hoc in οὐ corr m4 



 



οὐ συγγενὴς ἐπ’ ἐμοὶ τέθνηκεν, οὐκ ἐπικλήρου τινὸς

ἐπεδικασάμην, οὐ παρακαταθήκην τις δοὺς ὁ μὲν ἀφα-

νὴς ἐγένετο, ἡ δὲ ἔμεινε παρ’ ἐμοί. θησαυρὸν μὲν γὰρ

εὑρεῖν εὐτυχεστέρου τινὸς ἢ κατ’ ἐμὲ τίθημι. ἀλλ’

ὥσπερ οὐ τυφλὸς μόνον ὁ Πλοῦτος ὤν, ἀλλὰ καὶ χω- 

λὸς ἄμφω τὼ πόδε οὕτω σχολῇ καὶ μόλις καὶ ὀβολὸν

ἐπ’ ὀβολῷ φέρων εἰς ἐμοῦ παραγίγνεται καὶ ταῦτα

οὐχ ἑκών, μὰ τοὺς θεούς, ἀλλὰ μόνον οὐκ ἀγχόμενος

ὐπ’ ἐμοῦ καὶ βίᾳ πανταχόθεν περιελκόμενος. ἀπέ-

οικε γὰρ οὐδὲν οὐδὲ οὗτος τῆς ἑταίρας τοὺς τρόπους 

τὸν μὲν ἀγαπῶντα ἐμὲ καὶ περὶ πλείστου τὸ ἐκείνου

πρᾶγμα τιθέμενον καὶ τῆς ψυχῆς ταυτησὶ προτετιμη-

κότα μήτε ἀνταγαπῶν παραπλησίως μήτε ἁδραῖς ταῖς

χερσὶ περιβάλλων, ὥσπερ εἰκὸς ἦν τὸν ὅλον πρὸς

αὐτὸν κεχηνότα, πρὸς δὲ τοὺς μεθ’ ὕβρεως ἐξωθοῦντας 

αὐτὸν καὶ ἀσελγῶς ἀεὶ κεχρημένους πολλάκις εἰσοικι-

ζόμενος καὶ πληρῶν αὐτοῖς τὰ πάντα χρυσίου.