Ποῦ ποτ’ οὖν ὁ δώσων τὸ κώνειον; σὺ μέν, co βέλτιστε, φιάλην ἀργυρᾶν ἢ χρυσῆν πληρώσας, ἔν’ ἥδιον πίω, περίμενε· ἐγὼ δέ, ὅπερ εἰώθασιν οἱ πρὸς θάνατον τοιοῦτον ἰόντες, ὅ φίλτατον ἔχουσι, τοῦτο 2 cf. t. n 255, 14 11 sq. Plat. Gorg. p. 506 C 1 ἑαυτῶν MaCl \ κτησάμενον Ma sed ν(2) corr m- κτησά- κτησάμενός Cl 3 ἐκ τοῦ βίου ἠνάγκασας ἑαυτὸν Va sed ἑαυτὸν in αὐτὸν corr m^ Β 6 ἀγανακτεῖ scripsi e VaB ἀγανακτεῖν HVMa sed in hoc ν(2) del et in τις corr m*, Cl Re | αὐτὴ Va Ι ἑτοίμη reposui e libris ἑτοίμην Re 7 κἂν scripsi καὶ libri Re Ι ἂν post προσέθηκεν lacobs Lect Schul Sintenis 8 μηκέτι ΜαΟἰΒ \ αὐτοὺς VaB sed in hoc ὗς ex ὂν corr Ι γε- νομένου reposui e libris cum lacobsio App Pors 331 Lect Schul πενομένου Re 9 μοι post φιλτάτων Va et inser Ν 11 ἀνέγραψα scripsi ex HMaClVaB ἔγραψα V Re 12 ἀφι- stgVaB 13 τοῖς om VaB \ ταῦτα Γ 19 ἥδιον πίω scripsi ex HMaClVaB ἡδιοπίω V Re ἡδίω πίω lacobs Add 188 App Pors 331 Lect Schul i δ’ Va 20 τοῦτον Va \ οἱ ὄντες Ma sed in ἰόντες corr m2, Cl ἀσπάζονται, ἀσπάσομαι οἴκαδε εἰσελθὼν ἅ μοι παίδων ἦν καὶ γυναικὸς προτιμότερα καὶ θρηνήσω πρῶτον μὲν ἐμαυτὸν ὅσων καὶ οἴων ἀγαθῶν αὐτίκα στερήσο- μαι, ἔπειτα δὲ κἀκεῖνα οἷον κηδεμόνα ἀπώλεσε καὶ ὅτι καθάπερ ὧς ἀληθῶς ὀρφανὰ μικρὸν ὕστερον οἱ τυχόντες αὐτὰ διαρπάσουσιν.

οὐ γὰρ δή τις ὑμῶν οὕτω φιλάνθρωπος, ὦ βουλή, ὡς συγκατορύξαι μοι τὴν οὐσίαν καὶ πρὸ τοῦ χώματος ταύτην ἐπισωρεῦσαι τῷ σώματι. ἐγενόμην ἂν εἶς τῶν θησαυρὸν φυλαττόν- τῶν καὶ οὐχ, ὥσπερ ἐκείνων τινὲς πλὴν ἐμοῦ τοῦ κἀν τούτῳ δυστυχοῦς πολλοῖς ἤδη προήκαντο, ἀλλ’ ἄβατον ἂν τὸ χωρίον ἀνθρώποις ἐποίησα πόρρωθεν εἴργων μὴ προσιέναι, οἷα καὶ ἄλλα κατὰ τὴν χώραν ἐστὶ τυχόν που κἀκεῖ φιλοχρύσων δαιμόνων ἐπικαθημένων χρυσίῳ, καὶ οὕτως ἂν ἐπλούτουν ἀθάνατα. εἰ δ’ ἀληθές ἐστιν ὅ φασιν οἱ σοφοὶ καὶ αὖθίς γε εἰς ἀνθρώπου σῶμα ἐρχόμεθα, ἕτοιμον ἔξω πλοῦτον τὸν ἐμαυτοῦ λαβὼν θησαυρόν.