<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00532.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="40"><p>κἀγὼ

<lb n="15"/> μὲν ἐλαίας που καὶ τυρὸν ἀκούσεσθαι προσεδόκων ἤ,

<note type="marginal">RIV 837</note> νὴ Δία γε, λάχανα καὶ ὠά, ἃ καὶ Ι γαμοῦσιν

ἀνθρώποις ἀρκεῖ, καὶ πρὸς ταῦτα ἀπεκναιόμην οὐχ

ὡς παρέξων, ἀλλ’ ὡς τῷ λόγῳ τέως ἀνιασόμενος. ἡ

<note type="footnote">1 Men. IV 333 M (III 946 K); Ἐπιτρ. fr. 1 sq.; Περικ 71 sq.;

217 sq. 292 sq.; Ἡρ. 1 sq.; Γεωργ. 32 sq. Com. fr. IV 600 M ΙΙΙ

460, 287 K). Choric. Spart. § 31 Arch. Jahrb. IX 180,7

9 Soph. El. 517</note>

<note type="footnote">1 Δάον scripsi δάον Ma Re δάον HVCl δαναὸν VaB

sed in hoc in ras 4 ὑπεροχήση Ma 1 με Cl sed e δε corr

m 4 om Ma 8 ἀκούσαντα Va 9 μου post καρδίας MaCl

Β 10 περιπεσεῖν Sintenis 13 συνδειπνῇς scripsi e VaB

cum Sinteni συνδειπνῆ HVMaCl Re 15 ἐλαίας scripsi e Ma

ClVaB ἐλάας HV Re cf. t. II 178, 8; IV 633, 14; 635, 11; 664,

18 R Ι ποῦ MaCl 16 γε om VaB | καὶ(1)] ἢ VaB 17 οὐχ

inserui e libris cum lacobsio Schul om Re Ι οὐχῆ Β sed ὧς

supra ῆ 18 ἧ MaCl | ἄλλως VaB lacobs Lect Ι ἡ MaCl sed

in hoc ~ add m 4 ἢ Β sed ὡς ἐν suprascr m 2 Ι ἐν ante τῷ Va

| ἀνιασάμενος lacobs Lect</note>



<pb n="65"/>



δὲ κατέλεγε τράπεζαν ἢν φρίττω, νὴ τοὺς θεούς, καὶ

ὀνομάσαι βουλόμενος, Θάσιον οἶνον, ὄρνις, ἰχθῦς,

πλακοῦντας, ἄλλ’ ἄττα ὧν οὐδὲ τὰ ὀνόματα ἠπιστάμην.

πρίω δέ, φησί, καὶ ἄνθη καὶ στεφάνους καὶ

μύρον. ὄζειν γὰρ δεῖ παρ’ ἡμῖν καὶ τὸ οἰκίδιον <lb n="5"/>

μύρου.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="41"><p>ἐξέκραγον ἐνθάδ’ οὐκέτ’ ἀνασχόμενος· μὴ

γὰρ βασιλέα τὸν μέγαν ἐραστὴν ἔχεις, ὦ γύναι;

μὴ γὰρ ἐκ γῆς καὶ θαλάττης προσόδους ἐκλέ-

γοντα; καίτοι κἀκεῖνος πτωχὸς ἂν γένοιτο οὐ

πολλοῦ, εἰ τις αὐτοῦ μνᾶς εἴκοσι εἰς δεῖπνον <lb n="10"/>

τοιοῦτον ἀφέλοιτο. ἐμὲ δὲ πρὶν πτωχόν, νεκρὸν

ἂν ποιήσαι καὶ μία ληφθεῖσα δραχμή. τοιοῦτος

οὑμὸς τρόπος.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="42"><p>ἀκούω δὲ ὑμᾶς, ὦ βελτίστη,

σφόδρα ἁρμόζεσθαι πρὸς τοὺς τρόπους τῶν

ἐραστῶν. ἅρμοσαι δὴ πρὸς τὸν ἐμόν. λαμβάνειν <lb n="15"/>

εἴωθεν, οὐχὶ διδόναι, καὶ μάλιστα μέν, ὦ φιλ-

<note type="footnote">2 cf. t. V 24, 5 Ι cf. p. 13, 7; t. ΙΙ 38, 11 4 Arist. Ach. 34</note>

<note type="footnote">6 cf. t. V 444, 5 13 cf. p. 67, 6</note>

<note type="footnote">1 ἢν Bcripsi e V (Mon) Va cum lacobsio Lect Schul ἢν

HMaClB Re 2 ἰχθὺς Η 3 ἄλλ’ ἄττα scripsi ex Η cum

lacobsio Add 7 Lect Schul coll t. III 170, 1; IV 252, 8; V 74,14

ἄλλαττα MaClVa sed in hoc τ(1) eras ἄλλαττα V ἄλλαττα

Β ἀλλ’ ἅττα Re 4 πριῶ VaB 5 δὴ Η | καὶ non ante τὸ

sed ante παρ’ ClB 6 ἐνθάδε ClB ἐνθένδε Va ἐνταῦθα

Ma Ι οὐκέτι Ma οὐκ ἔτι Οἶ’ μηδὲν VaB 8 ἢ Β | θαλάσσης

V Re 10 αὐτὸν lacobs Lect Schul at cf. t. V 56, 15 | εἰς

scripsi καὶ libri Re κατὰ Sintenis 12 καὶ μία ποιήση Va

ποιήσαι scripsi ποιήση libri Re 13 ἀκούω — 66, 2 μηδέν

ad versus comoediae Atticae ὑμεῖς γὰρ ἀρμόττεσθέ πως πρὸς

τοὺς τρόπους Ι τοὺς τῶν ἐραστῶν· ἅρμοσαι δὴ καὶ σύ γε | πρὸς

τὸν τρόπον τὸν ἡμέτερον, ὃς λαμβάνειν | εἴωδεν, οὐ διδόναι τι,

καὶ μάλιστα μέν. | ὦ φιλτάτη, δός. οὐ γὰρ ἁρμόσαιό γ’ ἂν | ἄμει-

νον ἄλλως εἰ δὲ μή, μὴ γοῦν μ’ ápaqi τει μηδέν revocabat Kockiue

Com. Att. fr. III 674 15 ἐραστῶν Va sed ἔρα in ras m 2 I

δεῖ Β</note>



<pb n="66"/>



τάτη, καὶ] δός, οὐ γὰρ &lt;

ἂν&gt;

ἄμεινον ἄλλως

μόσαιο, εἰ δὲ μή, μή με ἀπαίτει μηδέν. ἄλλως

τε, ἔφην, οὐδ’ ἀκερδὴς ὁ ἐμὸς ἔρως σοι γέγονεν,

ἀλλὰ μαρτυρίαν ἤνεγκέ σοι τοῦ κάλλους μεγά-

<lb n="5"/> λῆν.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="43"><p>τοῦτό σε τῶν ἄλλων ἑταιρῶν ἐνδοξο-

τέραν πεποίηκεν. ἡ γὰρ πόλις ὅλη τοὐμὸν αἰσθο-

μένη πάθος ἐν στόμασιν ἔχει καὶ φοιτᾷ παντα-

χοῦ λόγος· τίς ἡ τὸν σκληρὸν τουτονὶ κατα-

κηλήσασα; ποῖον οὕτω κάλλος ἄμαχον ὃ τοῦτον

<lb n="10"/> κατηγωνίσατο; τίνα ἴσην ἔκρινε τῷ χρυσίῳ;

εἶθ’ οἱ μὲν ἐρῶντες καὶ πρότερον προσλαμβά-

νουσι πόθον, οἶ δ’ οὔποτε θεασάμενοι μεταθέ-

ουσιν ὀψόμενοι καὶ ἰδόντες ἐρῶσι καὶ ἐρῶντες

διδόασιν, ὥσθ’ ὅσα παρὰ τῶν δι’ ἐμὲ προσιόν-

<lb n="15"/> τῶν λαμβάνεις ἐμὲ διδόναι σοι νόμιζε καὶ προῖ-

κα σύνες ὁ.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="44"><p>ταῦτα ἐμοῦ λέγοντος, ὦ βουλή, καὶ

τῶν χειρῶν ἁπτομένου καὶ μονονοὺ δακρύοντος οὐ

<note type="footnote">1 καὶ libri Re cancellavi Ι ἂν inserui cum Sinteni om

libri Re 2 ἀπαιτήσῃς Va 5 ἐνδοξότατον ἐποίησεν Va

6 ὅλη πόλις τοὐμοῦ αἰσθομένη πάθους Va 7 ἔχει καὶ φοιτᾷ

πανταχοῦ λόγος scripsi e Va cum Sinteni ἔχειν καὶ φοιτᾶν

πανταχοῦ λόγον HVMaClB sed in hoc λόγον in λόγος corr, Re

ἔοικε vel εἰκὸς post λόγον excidisse coni lacobs Lect Schul

8 κατακηλήσασα scripsi cum Lobeckio ad Soph. Ai. 1179 p. 400

Boissonadio Anecd. II 273; IV 226; Steph. Thes. s. v. Cobeto

Misc 155 κατακλήσασα Va κατακλείσασα HVMaClB Re κατα-

κλάσασα lacobs Add 277 Lect Schul Sintenis 9 οὕτω reposui

e libris ὂν τὸ Re 10 τῷ χρυσίῳ scripsi secundum usum Li-

banii τοῦ χρυσίου libri Re cf. Thom. M. s. v. ὅμοιον p. 269, 17 R</note>

<note type="footnote">11 προσλαμβάνουσι Β sed σ(1) inser 12 πόθον scripsi e

VaB πόθου HVMaCl Re Ι οἴ Η | θεασάμενοι scripsi e Β cum

lacobsio Lect Schul θεασόμενοι HVMaClVa Re 14 ἴσα ἁ

I περὶ Cl sed in παρὰ corr m4, Va 16 σύνεσο scripsi ex Η

MaClVaB cum lacobsio Lect Schul coll t. V 378, 14 σύνετο

V Re 17 μονονοὺ scripsi e MaVa μόνον οὐ HVClB Re Ι

καὶ MaCl sed in hoc in οὐ corr m4 καὶ οὐ Β</note>



<pb n="67"/>



μᾶλλον ἤκουεν ἤ λύρας ἀκούσειεν ὄνος, ἀλλ’ ᾖδέ τινα

ᾠδὴν ἁπτομένην ἐμοῦ, τέλος δὲ ἀφῆκε φωνὴν ἥ με

εὐθὺς ἐπὶ τὸ κώνειον ἤγαγε· νῦν μὲν γάρ, ὦ οὗτος,

εἶπεν, ἐντετύχηκάς μοι μηδὲν δεδωκώς, ἄλλοτε

δὲ οὐδὲ ὄψει ἢ τὸν κόλπον τοῦτον ἐμπλήσας <lb n="5"/>

χρυσίου. τοιοῦτος οὑμὸς τρόπος. οὐκ ἂν χαρι-

σαίμην τινὶ μὴ λαβοῦσα.</p><p>45. Μετὰ δὴ ταύτην, ὦ Ι βουλή, τὴν φωνὴν <note type="marginal">RIV 838</note>

τὴν οὕτως ἀπηνῆ τὴν ἀπὸ Σκυθῶν ὧς ἀληθῶς τί

δρᾶσαί με χρῆν ἕτερον ἢ τεθνάναι; οὐ γὰρ δὴ τὰ <lb n="10"/>

συνήθη ταῦτα ἐροῦσιν οἱ ῥήτορες, ὡς μικρὸν τὸ πάθος

καὶ οὐκ ἄξιον τοῦ κωνείου. ἀλλ’ ἴστε δὴ πάντες ὧς

καὶ καθ’ αὑτὸν ὁ ἔρως οὐκ ἀνεκτόν, ἀλλὰ τοὺς μὲν

ξίφει, τοὺς δὲ ἀγχόνῃ, τοὺς δ’ ἄλλῳ τῳ διεχρήσατο

καὶ αὖ προσδοκία μόνη ζημίας πολλοὺς ἔωσεν εἰς <lb n="15"/>

κρημνόν. καὶ ἔγωγε τοῦτο μυριάκις παθεῖν ἐκινδύ-

νευσα.</p></div></div></body></text></TEI>