εἰ μὴ καὶ ὑμεῖς ἀργύριον, ὦ βουλή, τοῦ κωνείου με πράξεσθε, ἥδιστ’ ἂν μηδὲν διδοὺς ἀποθά- νοιμι. οὕτω κακῶς πράττω νῦν ἐρασθεὶς γυναικὸς καλῆς μέν, νὴ τοὺς θεούς, καὶ ἐρᾶσθαι δικαίας, ἀντε- ρώσης δὲ οὐκ ἐμοῦ, ἀλλὰ τοὐμοῦ χρυσίου, οὗ λέληθα αὐτῆς πρεσβύτερόν τε καὶ σφοδρότερον ἔρωτα ἐρασθείς.

2. ὥρμησα μὲν οὖν πρὸ τῶν τῆς ἐρωμένης θυρῶν ἀν- ἀρτήσας ἐμαυτὸν ἀπαλλαγῆναι τοῦ βίου, καὶ γὰρ δὴ καὶ ἄλλους εἶδον ἐκεῖ τοῦτο ποιοῦντας πολλούς, λόγος δέ μέ τις ἐμπεσών, εἴτ’ ἀληθὴς εἴτε καὶ οὔ, διετάρα- ξεν, ὡς ἄρα τοὺς χωρὶς ὑμῶν διαχρήσασθαι σφᾶς βουλομένους εἶτα ληφθέντας χρήμασι πολλοῖς ζημιοῦσιν Cr = Codex Hierosolymitanus S. Cnicis 57 Η = Hierosolymitanus S. Sepulcri 107 V = Vaticanus gr. 940 Ma = Matritensis 4679 (N-49) Cl = Berolinensis gr. 196, olim Claromontanus Va = Vaticanus gr. 82 Β = Barberinus II 41 (Vatic. Barb. 220) 13 cf. t. IV 751, 2 R 1 ἀπαιτούμενος scripsi e VaB αἰτούμενος HVMaCl Re 4 μ’ εἰσπράξεσθε Β sed μ’ εἰς et ε(1) in ras m 2, Va πρά- ξασθ. MaCl I ἥδιστα Va 5 οὕτω — νῦν om Va Ι θεὶς γὰρ Va sed γὰρ inser m 2 6 ἀντερούσης Ma sed ω supra ου m 2 Cl sed ου in ω corr m 2 7 τοὐμοῦ scripsi ex HMaClVa τοῦ μοῦ VB Re 8 αὐτὴν Va et supra αὐτῆς B 2 Ι τε scripsi e Va γε HVMaCl Re om Β 12 με τίς Β | οὔ in ras 2 litt om Ma 13 ante ἄρα ras 2 litt Cl | ἄρα inser Β om Ma | σφὰς H 14 λειφθέντας Cl sed η supra ει m2 οἱ νόμοι.