Ἐγὼ δὲ ἐλπίζω βελτίω τινὰ χώραν ἕξειν παρὰ τοῖς κάτωθεν ἀδικήσας μὲν οὐδένα, τἀμαυτοῦ δὲ φυ- λάξας. τῆς δὲ ἐκεῖ διαίτης καὶ τῶν πραγμάτων τὸ μὲν ἐπαινῶ, τὸ δὲ οὔ. καλὸν εἶναί μοι φαίνεται τὸ μήτε εἰσφέρειν μήτε χορηγεῖν μήτε ὠνεῖσθαι μηδέν, ἀηδὲς δὲ τὸ μὴ εἶναι παρὰ τοῖς τεθνεῶσιν ἀργύριον. ἔδει γάρ, οἶμαι, καὶ κεκτῆσθαι | καὶ μὴ δαπανᾶσθαι, RIV 216 καὶ ἦν ἂν τοῦτο τῶν ἐν μακάρων νήσοις κεφάλαιον. ἀλλ’ ὅμως βέλτιον μήτ’ ἔχειν μήτε περικόπτεσθαι ἢ τὸ μὲν ἔχειν, τὸ δὲ ὁρᾶν ἑτέρους ἀφαιρουμένους.

7 Soph. Ant. 1070; 25; 5211 ἀκούοντος καὶ πάντα om La 3 σύ Pa | δέ om Va sed εἰ inser m 2 6 παρὰ La sed ambo α in ras p 7 κάτω Pa κάτω θεοῖς ClLa 8 δ’ Pa Mor Re 9 οὐ καλὸν PaLaVaB Mor I εἷναί om Pa Mor sed in hoc γρ in marg, Re Ι καλὸν μὲν ante τὸ La 10 ὁρᾶσθαι Pa 11 τῶ La Ι παρὰ La sed ἀρὰ in ras p 12 καὶ(1) om ἁ 13 καὶ alterum ante τοῦτο Pa Mor 14 περικόπτεσθαι scripsi e ClLaVa κόπτεσθαι LPa Β edd