εἴθε μηδὲ πρό- τερον ηὐξάμην μηδὲ ἔσχον ἐπινεύουσαν τὴν Τύχην, 2 (??)σης Cl 4 οὐ L sed εὗ in marg m 2 5 χαίρουσιν Pa Mor Re | στένουσι Pa Mor Re 7 ὅσω Cl 8 πονηρὰ χρηστά Pa 9 πικρόν Mor sed γρ πονηρὸν in marg πονηρὸν Pa Ι ᾦ — εὐτυχεῖν ut emblema delendum censet Gasda Ι τὸ ante εὐτυχεῖν Pa Mor Re 11 εὔξβασθαι ἔξεστι Pa εὔξα- σθαι ἔξεστι Mor Re Ι ἔστιν La | καὶ ante πάλιν La 12 τῇ inser La s Ι τὰ ante δεύτερα inser La s καλλίω δοῦναι τὰ δεύ- τερα coni Re | δεύτερα καλῶς Mor 13 καὶ πάλιν post ἂν, non post παραπλήσια Pa | καὶ post πάλιν Β 14 δὲ edd | δοῦναι om Pa I δοῦναι καὶ om Mor sed γρ in marg 15 μὴ — ἂν om Cl Ι βούλοιτο Β I μείζω· τί Pa 17 γρ ἐμαυτοῦ post τῶν in marg et in alt marg ὄντων Va 2 18 μὴ δὲ PaLa 19 μὴ PaLaB Ι ἐπιδοῦσαν Pa μᾶλλον δὲ εἰρωνευομένην, ἄμεινον δὲ εἰπεῖν, ἐνεδρεύ- ουσαν. ἤρκει μοι τὰ πρὸ τοῦ θησαυροῦ, ἐγὼ δὲ κατὰ τὴν ἐν τῷ μύθῳ κάμηλον ζητῶν τὸ πλέον ἐν οἶς εἶχον ἐβλάβην. φοβοῦμαι ταύτην ἐγὼ τὴν θεὸν ἣ γέ- λωτα ἐξ ἐμοῦ πεπόρισται. καὶ οἱ πλωτῆρες φεύγουσιν, ὦ βουλή, θάλατταν ἐν ᾗ τὸ πλοῖον αὐτοῖς περὶ τὰς ὑφάλους ἐρράγη. δέδοικα κἀγὼ τὰς ὑφάλους τῆς Τύχης. ἴσως που με παιδιὰν τέθεικε τοῖς ἄλλοις θεοῖς. RIV 213 ὅτι μὲν γὰρ τοῖς ἀνθρώποις, | ὁρᾶτε. γελῶντες γοῦν οὐ διαλελοίπατε.