<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00530.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="38"><p>μικρὸν δὲ πρὸ | <note type="marginal">R IV 171</note>

μεσημβρίας ὁ γείτων λελουμένος ἔδχεται στρατοπέδῳ <lb n="6"/>

κολάκων παραπεμπόμενος καὶ κτύπος βαδιζόντων καὶ

γέλως ἐπὶ τοῖς παρ’ ἐκείνου σκώμμασιν. ἐγὼ δὲ κατα-

δὺς ὑπὸ τὴν κλίνην φεύγω τὸ γύναιον αἰσχυνόμενος.

ἔπειθ’ οἱ μὲν ἀριστῶσι σὺν λαμπροτέρῳ τῷ γέλωτι <lb n="10"/>

καὶ πίνοντες ᾄδουσιν ὕμνους τινὰς ὥσπερ εἰς θεὸν

τὸν γείτονα συντεθεικότες. ἐγὼ δὲ παρατίθεμαι τρά-

πεζαν, Ἥλιε, τὴν ἀρχαίαν. δείλης ὀψίας ὀρνιθοθῆραι

καὶ κυνηγέται, πολλοὶ μὲν ἵπποι, πολλοὶ δὲ κύνες, καὶ

πανταχόθεν ἡ τρυφή. καὶ τὸ δεῖπνον ἔπεισι συχνὴν <lb n="15"/>

ἄγον τὴν πανήγυριν, ἐφ’ ὅ καλούμενος κρύπτομαι.

</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="39"><p>τῆς ὑστεραίας ταὐτὰ πάλιν. ὁ μὲν σκοπεῖται περὶ

<note type="footnote">1 Arist. Ταγην. com. II 1153, 12 M Ι 521, 503 K). Alciphr.

ep. I 1, 4 2 cf. t. I 296, 3; 358, 20; III 111, 5; 385, 2 | cf. t.

IV 102, 5 13 cf. ad t. III 143, 13 | cf. ad t. IV 262, 6 |

av. 63</note>



<note type="footnote">1 ἔωθεν — πρόεισι praemissis verbis σὺ δὲ ὀπωρώνης λέγε,

ὧς καὶ βοώνης καὶ ὀψώνης. Λιβάνιος ἐν τῇ τοῦ φθονεροῦ με-

λἐτῃ citat Thomas Mag. s. v. ὀπωρῶν ὠνήτωρ p. 258, 10 R | ὁ

ante ὀψώνης Μο | πρόσεισιν Μο κάτεισιν Thom 2

Ρ 3 ἄγων om PMViClVa Mor 4 τί HPLaCl 6 λουό-

μενος Μ | ἔρχεται La sed ρ inser n (??)ρχεται Ρ 9

μενος Mor sed γρ αἰδούμενος in marg 10 σὺν ἔτι λαμπρῷ

Μο 11 ᾄδουσι BLa edd 13 ὀρνιθοθῆραι θηραταὶ ΗVΜο

Β ὀρνιθοθηραταὶ PMLaViClVa Mor 14 καὶ om ΗVΜοΒ

| θῆρες Ρ 16 ἄγων MoPCl | ᾦ Ρ Mor sed „melius in alt.

mnsc. Reg. scribitur ὃ“ Not 17 τῆ ὑστεραία LaViCl cf. ad

p. 519, 10 | ταῦτα BLa</note>



<pb n="640"/>

τῶν δαιτυμόνων, ἐγὼ δὲ περὶ τῶν ἀναγκαίων. ὁ μὲν

φαιδρὸς ἐν φαιδροῖς οἰκέταις, ἐγὼ δὲ κατηφὴς ἐν

συνεσταλμένοις, ὁ μὲν ἐν πολλοῖς νεωνήτοις, ἐγὼ δὲ

ἐν πατρῴοις δυοῖν. ἔξεισιν ἐκεῖνος καὶ πᾶς τις ὑπο-

<lb n="5"/> χωρεῖ καθάπερ τυράννῳ, ἔξειμι καὶ αὐτὸς καὶ πᾶς τις

ἐμβάλλει καθάπερ ἀτίμῳ.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="40"><p>εἶτά μοί τις παραινεῖ

ζῆν οὐκ ἔχων σβέσαι τὸν πλοῦτον τοῦ γείτονος; οὐ

ζῆν οὗτός μοι παραινεῖ, πόθεν; ἀλλὰ στένειν, ὀδύ-

ρεσθαι, πενθεῖν, μαραίνεσθαι, τήκεσθαι, κατατέμνεσθαι,

<lb n="10"/> λυττᾶν, ἐμαυτὸν ἐσθίειν, ἃ νῦν ποιῶ καὶ δι’ ἃ πρόσ-

ειμι νῦν, ὅπως αὐτῶν λυθείην. ἡμιμανής εἰμι καὶ

τῶν φρενῶν διέφθαρται τὸ πλέον. ἐπὶ τελείαν πορεύο-

μαι μανίαν. πρὶν τοῦτο γένηται, βοηθήσατε.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="41"><p>τίς

οὕτω μακρὰ νόσος τὸν ἀσθενοῦντα διέθηκεν ὡς ἡ

<note type="marginal">R IV 172</note> τοῦ γείτονος ἐμὲ περιουσία; | οὐχ ὁρᾶτε τὴν ῥῖνα

<lb n="16"/> ὡς ὀξεῖα, οὐ τὸ ὄμμα ὡς ὕφαιμον, οὐ τὰς γνάθους

ὡς συμπεπτώκασιν, οὐχ ὡς διερρύηκα πᾶς, οὐχ ὡς

<note type="footnote">3 Arist. eq. 2 10 Eur. El. 146 | cf. t. I 496, 1 11

t. I 116, 15. Aeschin. Tim. p. 24, 25 16 Hippocr. Coac. prae-

not. II 212</note>

<note type="footnote">3 ἐν om Vi | νεωνήτοις edd 4 πατρώοιν ΗΜο Re

t III p. XIII 6 παραινεῖ τις MClVa | τίς HLaVi 7 οὐκ

ἔχων om Μο | σβέσαι scripsi ex HVB σβέσας Μο

PMLaViClVa edd 8 πόθεν; scripsi πόθεν· ΗVΜοΒ πόθεν

Re μόνον PMLaViClVa Mor | καὶ ante στένειν MCl

9 πενθεῖν om MLaViCl Mor 11 αὐτὸν La | ἡμιθανής Μο |

καὶ om Vi 12 πλέον reposui e libris πλεῖον edd |

scripsi e MoBViClVa coll p. 268, 23; t. IV 224, 16 τελέαν HV

PMLa edd 13 πρὶν &lt;ἂν&gt;, ut p. 164, 17; t. V 34, 19? at

p. 648, 10 | γένηται Vi sed γενήσεται in marg m 2 15

Μο 16 ὡς om MVi | ὀξεῖαν MLa sed in hoc ν eras, ViCl

sed in hoc ν del m 4 | οὐ Vi sed καὶ in marg m 2 | ὡς om Cl

τοὺς Cl 17 διερρύηκα scripsi ex HVMoPLaVi sed in hoc

ην supra ηκα m 2 Cl cum Iacobsio Philostr. im. 674 διερρύην

BMVa edd</note>



<pb n="641"/>

εἴδωλον περιέρχομαι;</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="42"><p>τολμᾷ τις οὖν εἰπεῖν· ζῆσον

οἰκτρὸς ὤν, ζῆσον ἐλεούμενος, ζῆσον ἀτυχῶν,

ζῆσον τοῦ γείτονος εὐδαιμονοῦντος; εἰ τόξα λα-

βόντα βέλος ἔστιν ἀφεῖναι κατὰ τῆς Τύχης καὶ τυχεῖν,

δειξάτω τις, καὶ κουφιεῖ τὴν λύπην, 6 βουλή· εἰ δ’ <lb n="5"/>

ἀμήχανον, ἔα με τὸν θυμὸν εἰς ἐμαυτὸν ἀφεῖναι. πῶς

γὰρ οἴσω; ποίοις λογισμοῖς;</p></div></div></body></text></TEI>