βεβαπτισμένων δὲ ἤδη τῶν δαιτυμόνων καὶ οὐδὲ

ὀρθοῦσθαι δυναμένων ἅπτειν αὐτὸς θεατὴς δείπνου 

γεγενημένος καὶ ῥίψας ἐμαυτὸν εἰς τὸν σκίμποδα τὸν

οὐκ ἀμειφθέντα παρὰ τῆς Τύχης τὰ πολλὰ μὲν ὰ́γρυ-

ἄγρυπνος ἐκείμην οἰμώζων, βραχὺ δέ τι δεξάμενος ὕπνου

τὴν τοῦ γείτονος ὠνειροπόλουν κατασκευήν, ὥστ’ ἐξη-

γειρόμην σὺν βοῆ. ὢ δεινῆς ἀγρυπνίας ἐκείνης, ὢ 

πικροτέρων ὀνειράτων. ἠρώτα τὸ γύναιον ὅ τι

πέπονθα. κακόδαιμον, ἀπεκρινάμην , ἀγνοεῖς τὰ

τοῦ γείτονος; Ι ὑπερβαίνει τὰ ἔργα τὸν λο- R IV 168 

γισμόν. οὐ φέρω τὴν μετάστασιν. δότω τις ξί-

φος. ἐμαυτὸν ἀποκτενῶ. μᾶλλον δ’ οὐχ οὕτως, 

ἔστιν ἀντὶ τοῦ ξίφους φάρμακον δημοσίᾳ πινό-

μενον. τοῦτ’ αἰτήσειν ἔφην. τοῦτ’ αἰτῶ νῦν. δότε δὴ

 4 Plat. conv. p. 176 B 



 1 οἰκίαν in marg Vi2 | ἐμβαλεῖν LaViCl 2 ἀνδρεῶνα Ρ 

 3 πρῶτος in marg Vi2 om Μ | ἁψαμένου Cl sed ἁ in ο

corr mor | πλουσίου Cl sed ου ex η corr m4 4 δ’ ΗVΜο Re

om Mor | καὶ — 5 δυναμένων om HVMoBLaVa inser Cl4

et in marg Vi2 6 ῥίψας — 7 Τύχης praemissis verbis σκίμ-

πους ῥητορικόν, κράββατος κοινόν. Λιβάνιος ἐν τῇ τοῦ φθονεροῦ

μελέτη citat Thom. Mag. p. 333, 2 R s. v. σκίμπους | ἑαυτὸν Β 

 7 παρὰ La sed ἀρὰ in ras n | ἄγρυπνος scripsi ex HVB

ἄγυπνος Μο ἄυπνος PMLaViClVa edd 8 τοι Va | δραξά-

δραξάμενός Cobet Coll 282 Misc 155 at cf. p. 527,5

LaViClVa edd 10 ἐν Η 11 ὅτι ΗΜοVὶ 12 ἀγνοεῖν

ἀπεκρινάμην Cl sed ς supra ν, Vi | ἀπεκρινόμην Ρ 13 ἔργα

in ras Va2 14 τίς HVMoBLaViClVa edd 15 ὧς ante

ἐμαυτὸν inserendum coni Gasda Ι ἀποκτενῶ scripsi cum Cobeto

Coll 282 et Gasda ἀποκτε ἴνω libri edd Ι δὲ PMLaViClVa edd 

 16 xov om HVB 17 τοῦτο Μ ταῦτ’ Μο sed τοῦτ’ su-

prascr m2 Ι τοῦτο ΗΜο Ι νῦν αἰτῶ Μο Ι δὴ om Vi 



 

καὶ λύσατέ με τῆς χαλεπῆς θέας τῶν τοῦ γείτονος

ἀγαθῶν. 29. Οὕτω δή μοι πολιορκουμένῳ παρελθών τις τῶν

κομψῶν ῥητόρων διαλέξεται καὶ φιλοσοφήσει περὶ τῶν

 ἀνθρωπίνων κακῶν καὶ ὡς τὰ μὲν ἀφόρητα καὶ

δεῖ φαρμάκου, τὰ δ’ ἀνεκτά, καὶ πολλῆς ἀνοίας

ἀντὶ τοῦ φέρειν ἐπὶ τὸ κώνειον τρέχειν. οἶον

λελώβηταί σοι τὸ σῶμα καὶ οὐκ ἂν ἔχοις αὐτῷ

κεχρῆσθαι. προσιὼν ἀπόθνησκε. λόγον ὁ θάνα-

 τος ἔχει. πλῆθός σοι παίδων ἀπήνεγκε νόσος

καὶ πέπτωκας εἰς ἀπαιδίαν. πάλιν βουλομένῳ

τελευτᾶν ἐναντιοῦσθαι περίεργον. εἰ δέ τις

πλουτεῖ μηδὲν τῶν σῶν ἀφῃρημένος, ποῦ σῶ-

φρον ἐπὶ τούτῳ θανατᾶν; εἰπέ μοι.