καὶ ἐμὲ μὲν ἔπειθε ζῆν ἡ ἐκείνου ταπεινότης, ἐκεῖνον δὲ τὸ μὴ τῶν ἐκείνου τἀμὰ γεγονέναι βελτίω, καὶ φθειρόμενοι τοῖς ἑτέρων ἀγαθοῖς ἀμφότεροι τοῖς ἀλλήλων ἐσωζόμεθα κακοῖς. ἐγγύθεν γὰρ ἦν τὸ κουφίζον, πενία γείτονος. ἔστιν ἀργύριόν σοι; πολλάκις ἠρόμην. ὁ δὲ ἀπέφησε. τοῦτό με εὔφρανε. σοὶ δ’ ἔστι; πάλιν ἐκεῖνος ἤρετο. μόλις, ἔφην, ὀβολός. κἀκείνῳ τοῦτο ἥδιστον. ᾔδειμεν γὰρ ὧς, ἕως ἂν ὦμεν ὅμοιοι τὴν τύχην, καὶ φίλοι, πλοῦ- τος δ’ ὑπεροψίαν ἐμποιῶν κινεῖν φιλίας πέφυκε. καὶ τοῦτ’ ἦν ἄρα τὸ λεγόμενον ἰσότης φιλότης, τὸ μη- δαμῆ τὸν ἕτερον ὑπεραίρειν θατέρου.

μέχρι μὲν οὖν ἐδόκει τοῖς θεοῖς περιεῖναί με, καὶ τῷ γείτονι τὸν ἔμπροσθεν ἐτήρουν βίον· ἐπεὶ δὲ περὶ τἀκείνου καινοτομοῦσιν, ἐμοὶ παραινοῦσιν ἀποθανεῖν. χωρούν- των γὰρ ἡμῖν, ὡς ἔφην, τῶν πραγμάτων πρῴην, ὦ βουλή, τῷ πένητι καὶ φίλῳ, — πῶς εἴπω; πῶς διεξ- Plat. leg. VI p. 757 A 15 τινὲς ἐνταῦθα φασὶ τὴν διήγησιν in marg M m 1 πρὸς Va Ι καὶ om ΗV 2 τὸ] τῶν Va | ἐκείνων Vi 3 ἐκείνων Vi sed ἑτέρων in marg m 2 τῶν ἄλλων ΒΜ 4 ἀλλήλοις Vi 5 ἔστι γὰρ ΜοΒ et Iacobs Philostr im 193 6 δ’ Μο Ι ἀπέφησεν Μ 7 μὲν Μο μ’ Va γρ μοι in marg Mor | ηὔφρανε ΜοΡ et γρ in marg Mor | σὺ La | δὲ ViClVa edd | ἔστιν HV | πάλιν om HV 8 κἀκεῖνο Va | μεν scripsi e ΒΡ ut coni Re ἤδει μὲν HVMoMLaViClVa edd 9 ἦμεν Οἶ’ | πλοῦτος — 12 θατέρου praemisso titulo μελέτης ἐν ᾖ φθονερὸς τοῦ γείτονος πλουτήσαντος ἑαυτὸν προσ- αγγέλλει citat Macarius fol 78 v 10 δὲ PMLaViCl edd om Macar | ὑπεροψίασ Cl | πέφυκεν. ὄντως γὰρ τοῦτ’ ἐστὶ τὸ 11 τοῦτο Μ Ι ἦν ἄρα scripsi e BMViClVa ἢν ἂν Μο ἦν La ἄρ’ ἦν HVP edd 14 ἐτήρουν om Va | μοι post Μο | περὶ] καὶ Vi | τὰ ἐκείνου Οἶ’ 16 ἡμῖν in marg om Β | πρώην libri sed in marg Vi 2 edd ἔλθω; πῶς ἀρκέσω διηγήσει πικρᾷ; τρόμῳ κατείλημ- μαι καὶ λειποψυχῶ καὶ κατατείνομαι καὶ πάσχω δει- νότατα ἀνθρώπων. ὧν γὰρ ὅπως ἔξω γενοίμην, ἀποθα- νεῖν βούλομαι, ταῦθ’ ὅπως ἀποθανεῖν μοι γένοιτο, λέγειν ἀναγκάζομαι — πρῴην τοίνυν, — δεῖ γάρ με καὶ τοῦθ’ ὑπομεῖναι, διηγεῖσθαι ταῦτα ἃ μηδ’ ἂν ἀκούων ἤνεγκα — ἐξελθὼν ἴωθεν καὶ κεκλεισμένας ἰδὼν τὰς τοῦ γείτονος θύρας οὐκ εἰωθὸς ὂν προσελθὼν <καὶ> κρούσας ἐκάλουν. ὡς δ’ οὐδεὶς ὑπήκουε, σφόδρα κόπτων καὶ βοῶν μόλις ἤκουσα παρά του τῶν ἔνδον ἀπιέναι, δεῖν γὰρ ἐκεῖνον εἴσω μένειν. τί τοῦ- το; ἔφην. ἀρρωστεῖ; πῶς οὖν οὐκ εἰσκαλεῖ; χα- λεπόν τι συμβέβηκεν ἔτερον; | οὔκουν ὁ R IV 166 καιρὸς φίλου; τὴν γυναῖκα πλημμελήσασαν ἐπανορθοῖ πληγαῖς; πολλάκις τοῦτ’ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν πέπρακται.