πῶς οὖν τοῖς ἐπιεικέσι τὰ βελτίω καὶ τοῖς μὴ τοιούτοις τὰ χείρω; πῶς δ’ οὐκ ἀνάγκη δυοῖν θάτερον, ἢ μὴ εἶναι τοὺς λεγομένους θεούς, κρατεῖν δὲ ἀντ’ ἐκείνων ταὐτόματον ἢ τῆς ἐκείνων 6 Her. I 32. Eur. Andr. 1282 7 [Isocr.] Dem. p. 5 b 9 Thuc. I 2, 1 20 Philem. IV 51, 140 M (II 520, 137 K) 1 μὲν post χρηστοὺς inser Va 2 2 καὶ τούς scripsi e Cr HVBPLaViClVa τοὺς δὲ ΜοΜ edd 3 γέ om MoVi γάθε La | κολοφὼν LaVi 4 εὐπραγοῦντας καὶ τοὺς ΜοΒ | οὐ τούς] τούς δ’ αὖ Cr | βελτίστους scripsi e βελτίους Va edd 6 πατραλῶαι La πατρολῶαι Cl | προθό ται om MVi 8 καὶ νόμοις πειθόμενοι in marg Vi 2 9 ἴσχου σιν Μο 10 δὲ inserui, ut καὶ ante vel δὲ post τί inse- rendum coni Gasda 14 signum interrogationis inserui om libri edd | οἰκιῶν ἅπαντες Μο 15 τρυφὴ ViVa 16 πολλοὺς Mor | ὑμῶν Vi sed ὑμῖν in marg m 2 ὑμῖν Va | οὖσαν om Va οὐσίαν P 17 ἐνθάδε LaVi sed in hoc θέν supra θά Cl | οὐ ante τοῖς Μο 18 δὲ VPM edd 19 θεούς om M 20 δ’ ΗVΜοΡ | τὸ αὐτόματον Β ἀρχῆς ἀπεῖναι τὸ τοῦ δικαίου μέρος; ἃ παιδίον μὲν ὧν ἔτι καὶ ἐν γάλακτι μήτ’ ἀκούων μήτε μανθάνων ἐκέρδαινον τῇ διὰ τὸν χρόνον ἀγνοίᾳ, φοιτῶν δὲ εἰς διδασκάλου καὶ συνιεὶς ἤδη τί πλοῦτος, τί πενία καὶ πυνθανόμενος δαιμόνων γνώμῃ τὰ τῶν ἀνθρώπων ἄγεσθαι τῆς λύπης ἐδεχόμην ἀρχήν.

ἑώρων γὰρ τοῖς συμφοιτηταῖς ἐσθῆτα βελτίω καὶ βιβλία λαμπρό- τερα καὶ τὴν ψυχὴν ἀπῄειν πεπληγμένος. ἤκουον διη- γουμένων ἑστιάσεις πολυτελεῖς. πάλιν ἐπληττόμην. γά- μου καιρὸς ἧκεν, ὧς οὐκ ὤφελεν. ἐγάμουν ὡς οὐκ ἔδει. νομίζων γὰρ ὥσπερ ἑτέροις φορὰν ἀγαθῶν ἔσε- σθαί μοι τὸ πρᾶγμα συμφορὰν ᾐσθόμην προσθέμενος, λύσας δ’ οὐδὲν τῶν κακῶν. ἔδει γὰρ χωρὶς μὲν ἀλγεῖν ἐπὶ ταῖς τῶν ἀνδρῶν εὐτυχίαις, χωρὶς δὲ τῷ Ι R IV 164 τῆς ἐμῆς γυναικὸς ἑτέρας εὐπορωτέρας ὁρᾶσθαι.