<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg00530.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="chapter" n="11"><p>ἡ

δὲ δὴ τῶν δικαιοτάτων νομοθεσία θεῶν καὶ περὶ τὴν <lb n="10"/>

φύσιν τῆς γῆς τοιαῦτα πλημμελεῖ. ἡ μὲν γὰρ χρυσῖτις,

ἀργυρῖτις δὲ ἄλλη, παρὰ δὲ τῆς οὐδ’ ἂν σίδηρον λά-

βοις. ἡ μὲν πολύπυρος, ἡ δὲ πολύοινος, οἱ δέ τινες

οἰκοῦσι πέτρας. ἐῶ τὴν γῆν. ἤδη τινὲς ἔμποροι δύο

μιᾶς ἐπιβάντες νεώς, ὁ μὲν ἐπανῆκεν εὐδαίμων, ὁ δὲ <lb n="15"/>

σὺν ἐλάττοσιν ἢ μεθ’ ὅσων ἐξέπλευσεν. ὅστις οὖν

οὕτω κακοῖς κεχρημένος προστάταις ἀγανακτεῖ, νοσεῖ

τὴν ψυχὴν οὗτος λυπούμενος ἐφ’ οἷς ἄξιον;</p><p>12. Δοκιμασταὶ γάρ εἰσι τῶν πραττομένων

<note type="footnote">9 Soph. Ai. 1230 c. schol.</note>

<note type="footnote">1 ἔστι Ρ | διὰ τί om Μο διατί HPCl | γὰρ om ΒΜ

Va 2 2 ἔζων Mor sed γρ ζῶσι in marg 6 δ’ Μο 7 τρέ-

πεται Va 9 οἳ Η οἳ Μο | δ’ ΗVΜοΒ 11 πλημελεῖ

Ι ἡ μὲν γὰρ) αὕτη ΜοΒ | χρυσῖτις scripsi e Μο χρυσίτης

χρυσῖτις reliqui libri sed scriptura in Cr parum perspicua, edd</note>

<note type="footnote">12 ἄλλη δὲ δ᾿ H) ἀργυρῖτις HV Re ἀργυρῖτις ἀργυρῖτις

Β) ἐκείνη ΜοΒ | περὶ Cl | δὲ inser M 2 | σιδήρου ViCl

Β λάβης Μ 13 πολύπυρος La sed υ(2) in ras m. rec. quae

viridi atramento usa est 14 τινὲς inserui e libris om edd |

δύο om ViCl 17 οὕτω Cl sed ω ex ε corr m 4 | ὡς ante

χρημένος Vi Ι κεχρημένος κακοῖς Mor | οὐκ ante ἀγανακτεῖ HV

Ρ edd delevi 18 οὗτος scripsi e CrHVMoBMLaVi sed

in hoc οὐ in marg m 2 Cl οὖτος οὐ Va οὐ Ρ edd | ὁ ante

λυπούμενος Cr Ι ὄις Vi sed περ add m 2 | colon post ἄξιον CrM</note>

<note type="footnote">19 δικασταὶ MViClVa</note>



<pb n="624"/>

οἱ θεοὶ καὶ τοὺς χρηστοὺς ἀμείβονται πλούτῳ

καὶ τοὺς πονηροὺς κολάζουσι πενίᾳ. καὶ μὴν

<note type="marginal">R IV 163</note> ἐνταῦθά | γέ ἐστι τῆς ἀδικίας ὁ κολοφών.

ὁρᾶτε τοὺς πονηροὺς εὖ πράττοντας, οὐ τοὺς βελτί-

<lb n="5"/> στους ἀτυχοῦντας; πόσοι μὲν ὑβρισταὶ καὶ μοιχοὶ καὶ

πατραλοῖαι καὶ φονεῖς καὶ προδόται ζάπλουτοι; πόσοι

δὲ μέτριοι καὶ χρηστοὶ καὶ δίκαιοι καὶ θεοὺς φοβού-

μενοι καὶ φίλους αἰσχυνόμενοι καὶ νόμοις πειθόμενοι

καὶ πατρίδος κηδόμενοι μόλις ἔχουσιν ὅσον ἀποζῆν;

<lb n="10"/></p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="13"><p>τί &lt;δὲ&gt; δεῖ πόρρωθεν ἀποδεικνύναι τὸν λόγον;

ὑμεῖς, ὦ πεντακόσιοι, φαίητ’ ἂν εἶναι πονηροὶ καὶ

πολλὰ ποιεῖν ὧν οἱ νόμοι κωλύουσι καὶ δίκην ὀφεί-

λειν τοῖς θεοῖς; οὔθ’ ὑμεῖς εἴποιτ’ ἂν ἐγώ τε ὑμῖν οὐ

σύνοιδα. τί οὖν; ἀπὸ σεμνῶν ἅπαντες οἰκιῶν ἥκετε

<lb n="15"/> νῦν καὶ πάλιν ἀναστάντες ἐπὶ τρυφὴν βαδιεῖσθε; ἀλλ’

ἔγωγε πολλοῖς ὑμῶν οἶδα μίαν οὖσαν καταφυγὴν τὸν

ἐνθένδε μισθόν.</p></div></div></body></text></TEI>