τὸ δὲ οὐ τοιοῦτον ἦν, ἀλλ’ ἦν πολλὴ 3 Dem. p. 735, 10 8 Luc. Anach. 27 9 [Basil.] ep. ad Lib. 1595 W. cf. Thom. M p. 293, 4 R | Soph. O. C. 902 15 σῆ αι κλεῖν γράφειν κάλλιον ἢ κλεῖδα B 2 cf. Thom. M. s. v. 1 οἷος Β οἷός Re | πορρωτάτω τὼ ὀφθαλμὼ Μ | προ ἡ ειν Va cum ras 1 litt 5 κολάσετε Μ | οἳ reposui ex HVB VaCl οἱ Μ edd 6 καὶ ante λίμνας Μ | „lego λίθους, saxa“ Re at cf. p. 560, 19 7 πανταχῆ Β 9 ἐρείσασθαι VaClM | ναὶ τοὺς θεοὺς ante καὶ Va 10 τούτῳ γέλως scripsi e VaCl γέλως τούτῳ HVB edd | γινόμενος Οἶ’ | μὰ τοὺς θεούς om Va 11 προσωτέρω Cl | δὲ scripsi γοῦν libri edd | ἐγε- νόμην τὸν νοῦν εὐθὺς BVaClM εὐθὺς ἐγενόμην τὸν νοῦν Mor 13 προσελθόντες scripsi e VBVaM ἐπελθόντες HCl edd 14 χεῖρας Οἶ’ τοὺς χεῖρας Μ | ἃ reposui e libris ὡς edd 15 μὴ HV | τὴν κλεῖν κατεάγην praemissis verbis κλεῖν, οὐ κλεῖδα. Λιβάνιος ἐν τῇ δύσκολος ὤλισθε μελέτῃ citat Thomas Magister s. v. κλεῖν p. 197, 1 R | ὀφρὺν ClM 16 num ἐσμὸν? cf. p. 525,7 ὅμαδον coni Lobeck Agl. 643 | οἷς Μ 17 ἀπώ- λεσαν Μ | πολλὴ Cl sed λὴ ex ὺς corr m 3 παρ’ ἐλπίδας, ὥς γε ὑμεῖς ἂν φαίητε, ἀπανθρωπία. τουτονὶ δὲ ἀναβλέψας ὁρῶ διακεχυμένον τὸ πρόσωπον καὶ ἀνάπλεων γέλωτος καὶ μονονοὺ καγχάζοντα ἐπ’ ἐμοί.

9. Οὗτος οὖν ἐμὲ κληρονομήσει καὶ αὖθις γελάσε- ται τεθνεῶτος, μᾶλλον δὲ ἑορτάσει λαμπρῶς; εἰ γὰρ πεπτωκότος ἀπλῶς ἀκάθεκτος ὑπὸ γέλωτος ἦν, τεθνεῶ- τος δηλαδὴ πάνδημον ἄξει πανήγυριν. ἀλλ’ οὐχ οὕτω λέμφος οὐδ’ ἀνόητός τις ἐγὼ ὥστε γρῦ τι τῶν ἐμῶν τοῦτον λαβεῖν ἤ ἐπιβῆναι τῆς ἐσχατιᾶς ἔτι, ἀλλ’ οἰχέ- σθω παρὰ τοὺς ἀνεξομένους καταγελῶντος αὐτοῦ.