Ἐκ τῆς ἐσχατιᾶς πρῴην εἰς τὸ ἄστυ κατῄειν οὐ ποθῶν τι τῶν τῇδε θεάσασθαι, μὴ γὰρ οὕτω διαφθα- ρείην ὧς σπουδαῖόν τι νομίσαι τῶν παρ’ ὑμῖν, ἀλλὰ 18 cf. t. V 535,12; 540,15; 545,19; 559,2 18 ἡ κατάστασις in marg Va 2 1 τηναρχὴν BVa 3 οὖν inser Cl 3 | ἠπιστάμην Cl sed ἠπ in ras m 3 4 ὧν Cl sed ν inser m 3 5 εἰπεῖν HV | εἷναι τοῦτον Va | τοῦτο Re 6 εἰ καὶ Va 8 μοι om BClM 9 τίς HClBVa 10 λέγειν Va 11 εὔλογον Cl Mor | δεικνῦ- ναι edd 12 τύχ(??)ι Va τύχοι ClM 15 lac 5 litt ante ἀπαλ- χ λαγεἰην Va 16 προσέχητε Mor | ἐθέλητε om Mor 17 ἀλλ(??) Va 18 πρώην libri Re | τὸ inserui e VaClM om HVB edd cf. p. 553, 12 19 τί Η πεπληγυῖαν ἐν ταῖς πέτραις τὴν δίκελλαν ἰασόμενος. ὁ γάρ τοι κακῶς ἀπολούμενος χαλκοτύπος μίαν ἡμέραν ὡρισμένον αὐτῷ φοιτᾶν εἰς ἀγρὸν καὶ ταύτης μισθὸν οὐκ ὀλίγον ἐκλέγων τῆτες οὐκ ἐλθὼν ἐμὲ δεῦρο κατ- ἐλθεῖν ἐβιάσατο. ἀηδῶς μὲν γὰρ ἑώρων αὐτὸν κἀκεῖ καὶ πολλάκις ἔχων ὅ τι χαλκευσαίμην, ἔνα μὴ θεῴμην, ἀπέφησα, τοῦ δὲ μετὰ πολλῶν ἐνθάδε τὸ μόνον ἐκεῖ βλέπειν ἦν αἱρετώτερον.