Ἐκ τῆς ἐσχατιᾶς πρῴην εἰς τὸ ἄστυ κατῄειν οὐ

ποθῶν τι τῶν τῇδε θεάσασθαι, μὴ γὰρ οὕτω διαφθα-

ρείην ὧς σπουδαῖόν τι νομίσαι τῶν παρ’ ὑμῖν, ἀλλὰ 

 18 cf. t. V 535,12; 540,15; 545,19; 559,2 

 18 ἡ κατάστασις in marg Va 2 

 1 τηναρχὴν BVa 3 οὖν inser Cl 3 | ἠπιστάμην Cl sed ἠπ

in ras m 3 4 ὧν Cl sed ν inser m 3 5 εἰπεῖν HV | εἷναι

τοῦτον Va | τοῦτο Re 6 εἰ καὶ Va 8 μοι om BClM

9 τίς HClBVa 10 λέγειν Va 11 εὔλογον Cl Mor | δεικνῦ-

ναι edd 12 τύχ(??)ι Va τύχοι ClM 15 lac 5 litt ante ἀπαλ-

χ

λαγεἰην Va 16 προσέχητε Mor | ἐθέλητε om Mor 17 ἀλλ(??)

Va 18 πρώην libri Re | τὸ inserui e VaClM om HVB edd

cf. p. 553, 12 19 τί Η 



 

πεπληγυῖαν ἐν ταῖς πέτραις τὴν δίκελλαν ἰασόμενος.

ὁ γάρ τοι κακῶς ἀπολούμενος χαλκοτύπος μίαν ἡμέραν

ὡρισμένον αὐτῷ φοιτᾶν εἰς ἀγρὸν καὶ ταύτης μισθὸν

οὐκ ὀλίγον ἐκλέγων τῆτες οὐκ ἐλθὼν ἐμὲ δεῦρο κατ-

 ἐλθεῖν ἐβιάσατο. ἀηδῶς μὲν γὰρ ἑώρων αὐτὸν κἀκεῖ

καὶ πολλάκις ἔχων ὅ τι χαλκευσαίμην, ἔνα μὴ θεῴμην,

ἀπέφησα, τοῦ δὲ μετὰ πολλῶν ἐνθάδε τὸ μόνον ἐκεῖ

βλέπειν ἦν αἱρετώτερον.