σύγγνωθι, φησίν, αὐτοῦ τῇ νεότητι. σὺ τοῦτό μοι παρακελεύῃ καὶ τὴν ἡλικίαν τοὐμοῦ παιδὸς ἐμοῦ μᾶλλον ἐπίστασαι ὥσπερ μισθὸν τῇ τίτθῃ τετελεκὼς ἢ ἀπογραψάμενος τὴν ἡμέραν, ἡνίκα ἐτίκτετο; ποῦ δὲ καὶ νέος οὗτος ὀκτωκαίδεκα <ἢ> 1 cf. ad t. V 82, 6 1 ἀπαλλαγείην — ποτέ ad versum comoediae Atticae revo- cat Kockius Com. Att. fr. III p. 502 n. 510 | τούτου τοῦ κρόνου Β | ἦ Μ 2 ἐπιπλέον Va 3 δὲ om Mor | οἰμώττων HV 4 om ClM Ι παύσομαι Β sed ομ in ras, Va sed ο in ω corr m 2, Mor | με HV 6 ἐνοχλήσει Va ἀχλήση ΒΜ ὀχλήσει Η ὀχλ(??) V 7 ἔστι νέος Mor 8 τίς — παραιτούμενος praemissis verbis παραι- τοῦμαι τὸ ἀξιῶ. Λιβάνιος citat Andr. Lopadiota lex. Vind. p. 148, 7 ed. Nauck | εἷ scripsi e VBVaClM εἰ H edd | ὁ om ClM Mor inser Va 2 9 ποῦ (2)] πόθεν Cl | ἀσελγεῖς Β 10 σωφρονίσων scripsi e Οἶ’ σωφρονίσας HVBVaM edd sed „num τοῖς σοῦ σω- φρονισταῖς num praesto fui reprehensoribus, castigatoribus tui?“ Re 11 τι scripsi τί libri edd | περὶ Va 12 ἢ(1) om ClM 17 ἐμοῦ scripsi ex HVBVa σὺ Οἴμ’ edd sed σὺ ἐμοῦ coni Re 19 ὀκτὼ καὶ εἴκοσιν coni Re | ἢ inserui auctore Iacobsio Lect 131 om libri edd καὶ εἴκοσιν ἔτη ταυτὶ γεγονώς; οὐ γὰρ προσπεφυ- κέναι ταῖς πέτραις καὶ ἀποτρώγειν τῆς ἀρούρας ἐχρῆν. ἀλλ’ ἀδικεῖν τηλικαῦτα; <ἢ τὴν μὲν νεότητα> ὁρᾷς, τὸ δὲ γῆρας τοὐμὸν οὐδαμοῦ τίθης, καταγέλαστον οὗτος ἐποίησε;

24. Καίτοι εἰ καὶ ἐμοὶ συνηγόρεις, ἠγανάκτησα ἂν καὶ περίεργον καὶ πολυπράγμονα ἄν σε ἐκάλεσα, ὥσπερ καὶ εἶ. οὐ γὰρ εἷ τὸ μηδέν σοι προσῆκον μειράκιον παρ- αιτούμενος; τί γὰρ καὶ φήσεις αὐτὸ προσήκειν σοι; πατρικὸς εἶ φίλος αὐτῷ; ἀλλ’ ἐχθροί μοι πάντες ὑμεῖς. ἀλλὰ συγγενὴς ἐμοί; πόθεν; οὐδενὸς ἀνθρώπων ἐγὼ συγγενής. ἐκ τῶν πετρῶν ἀνέφυν. ἐκεῖναί μοι φίλαι, ἐκεῖναί μοι συγγενεῖς. ἐκεῖναι μόνον αὐτόν, εἰ φθέγ- ξαιντο, παραιτήσονται. ἀνθρώπων δὲ οὐδὲ εἶς. ἀλλ’ ὅσῳ μᾶλλον προσίοι τις, τοσούτῳ μᾶλλον ὀργίζομαι.

25. Ἔρημος οὖν ἔσῃ, φησίν. εἶτα σὲ τοῦτο, ἄν- θρωπε, ὀδυνᾷ; μέλει δέ σοι τῶν ἐμῶν; διὰ τί; συμ- πότης εἰμί σοι, συστρατιώτης, συγκυνηγέτης; ἢ δέ- 9 Arist. av. 142 12 II. χ 126. Od. τ 163. Plat. apol. p. 34 D 18 Aeschin. Ctes. p. 90, 6. Xen. cyn. 10, 2 et 14 1 ταῦτα Va 2 τᾶς Va sed τῆσ suprascr m 2 τὰς BCIM Mor 3 οὐκ ante ἀδικεῖν inserendum coni Iacobs | Ιἢ — 4 νεό- τητα inserui auctore Re om libri edd 4 δὲ post γῆρας in marg Va 2 | γῆρας Va sed ῆ ex έ corr m 2 | τιθεὶς Va sed τίθης suprascr m 2, Cl Mor 5 οὗτος om VaClM Mor 7 ἂν om Μ 8 οὐ Μ sed eras et in καὶ corr y Ι ἦ Cl εἰ Β lac 6 — 7 litt H, 3 litt V, ras 1 — 2 litt Va | παραιτούμενος om HVBVa Cl 9 καὶ φήσεις αὐτὸ scripsi auctore Re φήσεις αὐτὸ καὶ libri edd 10 μοι scripsi ex HVBVa μου ClM edd 11 ἐμός Va 13 μοι om HV | φθέγξαιντο Η sed ν eras, Va sed e φθέξαιτο corr m 2 φθέγξαιτο V φθέγξονται Cl 14 οὐδὲ εἷς scripsi ex HVB οὐδείς VaClM edd 15 ὅσῳ scripsi ex HVB ὅσον VaClM edd | προσίοι scripsi exU HVVaCl coll 178, 24 R προσίῃ ΒΜ edd | τίς HBVa | τοσούτῳ scripsi ex HVB τοσοῦτον VaClM τοσοῦτο edd 16 μὲν ἄνθρωπε τοῦτο Β 17 μέλλει VaCl | διατί BVaCl 18 σοῦ HV | συγκυνηγέτης om VaCl δοικας μή σε ἀφίκωμαι πρὸς κοινωνίαν παρακαλέσων; πάνυ γε, ἔν ὥσπερ τὰ κηλώνεια τὴν δίκελλαν ἀνα- φέρῃς. μὴ σὺ κρείττων εἶ τοῦ Μάνου γεωργός; ἀλλ’ ὅμως κἀκεῖνον ἐξήλασα τῆς ἐσχατιᾶς, ἵνα μὴ R IV 621 δεύτερος γεωργῶ. σὺ δὲ οἴει με παντὸς ἀηδέστερον γεωργήσειν ἐρημωθέντα παντάπασιν, ὥσπερ φαῦλον ἢ τὸ τυχὸν <ὂν> εὐτύχημα μηδένα ὁρᾶν;