σύγγνωθι, φησίν, αὐτοῦ τῇ 

νεότητι. σὺ τοῦτό μοι παρακελεύῃ καὶ τὴν ἡλικίαν

τοὐμοῦ παιδὸς ἐμοῦ μᾶλλον ἐπίστασαι ὥσπερ μισθὸν

τῇ τίτθῃ τετελεκὼς ἢ ἀπογραψάμενος τὴν ἡμέραν,

ἡνίκα ἐτίκτετο; ποῦ δὲ καὶ νέος οὗτος ὀκτωκαίδεκα <ἢ>

 1 cf. ad t. V 82, 6 

 1 ἀπαλλαγείην — ποτέ ad versum comoediae Atticae revo-

cat Kockius Com. Att. fr. III p. 502 n. 510 | τούτου τοῦ κρόνου Β

| ἦ Μ 2 ἐπιπλέον Va 3 δὲ om Mor | οἰμώττων HV 4

om ClM Ι παύσομαι Β sed ομ in ras, Va sed ο in ω corr m 2, Mor |

με HV 6 ἐνοχλήσει Va ἀχλήση ΒΜ ὀχλήσει Η ὀχλ(??) V

7 ἔστι νέος Mor 8 τίς — παραιτούμενος praemissis verbis παραι-

τοῦμαι τὸ ἀξιῶ. Λιβάνιος citat Andr. Lopadiota lex. Vind. p. 148, 7

ed. Nauck | εἷ scripsi e VBVaClM εἰ H edd | ὁ om ClM Mor

inser Va 2 9 ποῦ (2)] πόθεν Cl | ἀσελγεῖς Β 10 σωφρονίσων

scripsi e Οἶ’ σωφρονίσας HVBVaM edd sed „num τοῖς σοῦ σω-

φρονισταῖς num praesto fui reprehensoribus, castigatoribus tui?“

Re 11 τι scripsi τί libri edd | περὶ Va 12 ἢ(1) om ClM 

 17 ἐμοῦ scripsi ex HVBVa σὺ Οἴμ’ edd sed σὺ ἐμοῦ coni

Re 19 ὀκτὼ καὶ εἴκοσιν coni Re | ἢ inserui auctore Iacobsio

Lect 131 om libri edd 



 

καὶ εἴκοσιν ἔτη ταυτὶ γεγονώς; οὐ γὰρ προσπεφυ-

κέναι ταῖς πέτραις καὶ ἀποτρώγειν τῆς ἀρούρας

ἐχρῆν. ἀλλ’ ἀδικεῖν τηλικαῦτα; <ἢ τὴν μὲν

νεότητα> ὁρᾷς, τὸ δὲ γῆρας τοὐμὸν οὐδαμοῦ τίθης,

 καταγέλαστον οὗτος ἐποίησε; 24. Καίτοι εἰ καὶ ἐμοὶ συνηγόρεις, ἠγανάκτησα ἂν

καὶ περίεργον καὶ πολυπράγμονα ἄν σε ἐκάλεσα, ὥσπερ

καὶ εἶ. οὐ γὰρ εἷ τὸ μηδέν σοι προσῆκον μειράκιον παρ-

αιτούμενος; τί γὰρ καὶ φήσεις αὐτὸ προσήκειν σοι;

 πατρικὸς εἶ φίλος αὐτῷ; ἀλλ’ ἐχθροί μοι πάντες ὑμεῖς.

ἀλλὰ συγγενὴς ἐμοί; πόθεν; οὐδενὸς ἀνθρώπων ἐγὼ

συγγενής. ἐκ τῶν πετρῶν ἀνέφυν. ἐκεῖναί μοι φίλαι,

ἐκεῖναί μοι συγγενεῖς. ἐκεῖναι μόνον αὐτόν, εἰ φθέγ-

ξαιντο, παραιτήσονται. ἀνθρώπων δὲ οὐδὲ εἶς. ἀλλ’

 ὅσῳ μᾶλλον προσίοι τις, τοσούτῳ μᾶλλον ὀργίζομαι. 25. Ἔρημος οὖν ἔσῃ, φησίν. εἶτα σὲ τοῦτο, ἄν-

θρωπε, ὀδυνᾷ; μέλει δέ σοι τῶν ἐμῶν; διὰ τί; συμ-

πότης εἰμί σοι, συστρατιώτης, συγκυνηγέτης; ἢ δέ-

 9 Arist. av. 142 12 II. χ 126. Od. τ 163. Plat. apol.

p. 34 D 18 Aeschin. Ctes. p. 90, 6. Xen. cyn. 10, 2 et 14 

 1 ταῦτα Va 2 τᾶς Va sed τῆσ suprascr m 2 τὰς BCIM

Mor 3 οὐκ ante ἀδικεῖν inserendum coni Iacobs | Ιἢ — 4 νεό-

τητα inserui auctore Re om libri edd 4 δὲ post γῆρας in

marg Va 2 | γῆρας Va sed ῆ ex έ corr m 2 | τιθεὶς Va sed τίθης

suprascr m 2, Cl Mor 5 οὗτος om VaClM Mor 7 ἂν om

Μ 8 οὐ Μ sed eras et in καὶ corr y Ι ἦ Cl εἰ Β lac 6 — 7

litt H, 3 litt V, ras 1 — 2 litt Va | παραιτούμενος om HVBVa

Cl 9 καὶ φήσεις αὐτὸ scripsi auctore Re φήσεις αὐτὸ καὶ

libri edd 10 μοι scripsi ex HVBVa μου ClM edd 11 ἐμός

Va 13 μοι om HV | φθέγξαιντο Η sed ν eras, Va sed e

φθέξαιτο corr m 2 φθέγξαιτο V φθέγξονται Cl 14 οὐδὲ εἷς

scripsi ex HVB οὐδείς VaClM edd 15 ὅσῳ scripsi ex HVB

ὅσον VaClM edd | προσίοι scripsi exU HVVaCl coll 178, 24 R

προσίῃ ΒΜ edd | τίς HBVa | τοσούτῳ scripsi ex HVB τοσοῦτον

VaClM τοσοῦτο edd 16 μὲν ἄνθρωπε τοῦτο Β 17 μέλλει

VaCl | διατί BVaCl 18 σοῦ HV | συγκυνηγέτης om VaCl 



 

δοικας μή σε ἀφίκωμαι πρὸς κοινωνίαν παρακαλέσων;

πάνυ γε, ἔν ὥσπερ τὰ κηλώνεια τὴν δίκελλαν ἀνα-

φέρῃς. μὴ σὺ κρείττων εἶ τοῦ Μάνου γεωργός; ἀλλ’

ὅμως κἀκεῖνον ἐξήλασα τῆς ἐσχατιᾶς, ἵνα μὴ R IV 621 

δεύτερος γεωργῶ. σὺ δὲ οἴει με παντὸς ἀηδέστερον 

γεωργήσειν ἐρημωθέντα παντάπασιν, ὥσπερ φαῦλον ἢ

τὸ τυχὸν <ὂν> εὐτύχημα μηδένα ὁρᾶν;