51. Κἀκεῖνό μοι, πρὸς θεῶν, μετὰ τοῦ θανάτου ψηφίσασθε, μὴ παρεῖναι τὴν γυναῖκα πίνοντι μηδὲ δι’ ἢν εἱλόμην ἀποθνήσκειν, ταύτῃ θρηνεῖν ἐξεῖναι τὴν ἐμὴν τελευτήν. οὐδὲ γὰρ θρηνήσει νόμῳ γυναικῶν οὐδὲ πενθήσει δάκρυσιν, ἀλλὰ λαλήσει καὶ ῥητορεύσει 8 Plat. apol. p. 40 D 1 δὲ Β | λαλείτω Cl 2 δ’ VC Re 3 δή om Cl 4 τὴν om Re | τελείαν Va sed τελευταίαν in marg m 2 τελέαν Cl 5 εὐδαίμων Va sed ες supra ων m 2 εὐδαίμονες Cl et e Pal 356 Roether 6 κόπτονται Η 8 ἄκουει V Ferr Mor 9 ἀγαθῶν scripsi ex HCLaViBCl ut e Pal 356 scribendum coni Roether bonorum Wig ἀγαθὸν VVa sed in hoc in lac et ῶν supra ὸν m 2, edd | τὸ post οὐ LaVi | πολλοῦ Cl | μετριώτερον Va sed γρ τιμιώτερον in Marg m2 10 ὃ om LaVi | μεῖζον LaVi | ἀναισθησίαν La sed ἀναισθησ eras et εὐδαιμον corr m 2 11 τίς HLaVi | καλὴν om Cl 13 μηδὲν ἔτι LaViVa | τι om Cl | αὐτὸ Va 14 μηδὲ BCl et e Pal 356 Roether | τῆς om Vi 15 θορύβου καὶ om Cl 16 θεὸν Vi | φαρμάκου ψηφί- σασθαι Cl 17 μὴ δὲ HViCl Ferr Mor 1 18 ἀποθνήσκειν εἱλόμην ViVaCl | ταύτηLa sed e ταῦτα corr s ταύτην HVVaB καὶ κόψεται καὶ καταστήσει μοι τὴν εἰς τὸν θάνατον εἴσοδον ἀλγεινήν. ἀπέστω δὴ τῆς πόσεως, ἀπέστω. ζη- τείτω λίθινον ἄνδρα δυνάμενον ἐνεγκεῖν τὴν ἀηδίαν. ἐγὼ δὲ ἐν τῇ γῇ κείσομαι πάσης φωνῆς ἀνήκοος.

52. Ἡδὺ μέν, ὦ βουλή, τῆς ἀκτῖνος ἀπολαύειν τε καὶ τρυφᾶν, ἀποστερεῖ δέ με τούτων ἡ γυνή τοῦτο μὲν οἶς ποιεῖ, τοῦτο δὲ οἷς δράσει. λογίζομαι γὰρ τίς ἔσται τὴν γλῶτταν ἐπίτεξ γενομένη, τίς ὠδίνουσα, τίς τεκοῦσα. εἰ δὲ καὶ πολλά μοι τέκοι καὶ ταῦτα αὑτῇ παραπλήσια καὶ δεικνύντα ἧς ἐστι, πῶς βιώσομαι μέ- σὸς εἰλημμένος τοιούτου χοροῦ; διοίσει γὰρ οὐδέν μοι τὸ οἰκίδιον τῶν λειμώνων ἐν οἷς τὰ ἔθνη τῶν ὀρ- νίθων μετὰ κλαγγῆς περιίπταται.

53. Ἴδου, πόσην βέβλαμμαι βλάβην. πολλὰ λαλῶ. τῆς γυναικὸς ἀπολέλαυκα, μακρὸν ἀποτέτακα λόγον. ἀλλ’ οὗτος ἔσται τελευταῖος. οὐ γὰρ ἔτ’ οὔτ’ ἐγώ τινος ἀκούσομαι οὔτ’ ἄλλος ἐμοῦ. ὢ βελτίστης ἡμέρας, ὢ φερούσης ἐλευθερίαν. ἄπειμι παρὰ τοὺς κάτω, παρὰ τοὺς οὐ λαλοῦντας. καταλήψομαι χῶρον ἡσυχίας γέ- μοντα.

54. Ἀλλὰ γὰρ ἐξαίφνης ἐνενόησα λόγον τινὰ περι- φερόμενον, ᾧ ταράττομαι. λέγουσι κἀκεῖ θορύβους εἷναι καὶ πράγματα καὶ δικαστὰς καὶ δίκας τῶν οἰχο- μένων καὶ βοὴν νεκρῶν καὶ διαλόγους. δέδοικα δή, δέδοικα μὴ φυγὼν ἐντεῦθεν τὴν γυναῖκα μικρὸν ὔστε- ρον αὐτῇ περιτύχοιμι κάτω καὶ δέοι πάλιν ἀκούειν λαλούσης. ἀλλ’ ἐκεῖνα μὲν εἰκάζεται, τὰ παρόντα δὲ γινώσκεται.

πρὸ οὖν τῶν φανερῶν αἱροῦμαι τἄ- δηλον, ἀσφαλείας δ’ οὖν ἕνεκα βέλτιον εὔξασθαι· ὦ θεοῖ πάντες καὶ πᾶσαι, εἰ λόγου μέτεστι τοῖς ἀπελθοῦσι, δοίητε τῇ γυναικὶ πρὸς ἔσχατον γήρως ἐλθεῖν, ὥστε με τυχεῖν ἐν Ἅιδου πλεί- R IV 150 όνος ἀπολαύσεως. | αἴτιος δὲ ἴσως ἐγὼ τῶν κακῶν ἐμαυτῷ. χρῆν γάρ με λαβόντα μάχαιραν τὸ 15 θρυλλούμενον ἐκεῖνο δρᾶσαι, τὴν γλῶτταν ἀποκόψαι. τάχα που κἀκεῖνος γυναῖκα λάλον οὐκ ἤνεγκεν.